Γιώργος Καπλανίδης©
To "Τριαντάφυλλο στο στήθος" αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση στη δραματουργία του Τενεσί Ουίλιαμς. Και εδώ πρωταγωνιστεί ένας ισχυρός γυναικείος χαρακτήρας, που βιώνει διαψεύσεις, απογοητεύσεις και απώλειες, όμως το τέλος είναι αισιόδοξο, καθώς η ηρωίδα δεν συντρίβεται αλλά ο συγγραφέας την αφήνει στο κατώφλι μίας νέας αρχής. Αν και η ιστορία διαδραματίζεται στον αμερικάνικο Νότο, όπως και άλλα έργα του, η ηρωίδα, η Σεραφίνα, είναι σιτσιλιάνα, γεγονός που αποτυπώνεται στο έντονο ταμπεραμέντο της. Πρόκειται για μία εξωστρεφή γυναίκα, με πάθος για τη ζωή και δυνατά ερωτικά συναισθήματα για τον άντρα της, η οποία, όταν αυτός σκοτωθεί, θα καταδικάσει τον εαυτό της αλλά και την κόρη της σε μια ζωή εγκλεισμού. Η γνωριμία της με έναν νέο άνδρα, τον Αλβάρο και κυρίως η αποκάλυψη της αλήθειας για τον άπιστο σύζυγό της, θα τον αποκαθηλώσει στα μάτια της και θα απελευθερώσει την καταπιεσμένη ανάγκη της για μια νέα ζωή και νέο έρωτα.
Ο Γιωργής Τσουρής, παρακινημένος από τη ρομαντική αισιοδοξία που χαρακτηρίζει το έργο και από την καταγωγή της ηρωίδας, έστησε μια παράσταση που δείχνει ν' ανήκει περισσότερο στην εκλαϊκευμένη εκδοχή του ιταλικού νεορεαλισμού ακόμη και στην παράδοση της ρομαντικής κομεντί. Η προβολή που ανοίγει την παράσταση και μας μεταφέρει απευθείας στον ιταλικό νότο, τα τυπικά 50’s κοστούμια (Κλαιρ Μπρέισγουελ), τα καθολικά και ναπολιτάνικα στοιχεία στο σκηνικό (Σάκης Μπιρμπίλης), οι διάσπαρτες ιταλικές εκφράσεις καθορίζουν τη σκηνική ατμόσφαιρα. Έτσι, εξαιτίας και της γενναίας διασκευής (την υπογράφει ο σκηνοθέτης), η παράσταση μεταδίδει τα έντονα συναισθήματα και την ψυχή του έργου, διακρίνεται όμως και από μία "καθαρότητα" στη μετάδοση των μηνυμάτων. Σε αυτό το εκλαϊκευμένο επίπεδο απόδοσης, η Μαρία Καβογιάννη "κεντάει" στο ρόλο της παθιασμένης σε όλα της Σεραφίνα που βιώνει τη ζωή ενστικτωδώς, με το σώμα και την ψυχή παρά με τα "πρέπει", ενώ συνολικότερα η παράσταση δείχνει να έχει στηθεί πάνω της, από τη σύλληψη ως την εκτέλεση. Ο Μάκης Παπαδημητρίου στο ρόλο του Αλβάρο εισάγει έντονη κωμική νότα στην παράσταση, φέρνοντας το χαρακτήρα στα μέτρα του. Είναι πάντως απολαυστικός και έχει ωραία χημεία με την Καβογιάννη, παρόλο που εκ πρώτης όψεως φαίνονται αταίριαστοι. Οι υπόλοιπες ερμηνείες ζωηρές, αν και λιγότερο ή περισσότερο εντάσσονται στο σχηματικό πλαίσιο που ορίζει η σκηνοθεσία (Τόνια Μαράκη, Βάλια Παπακωνσταντίνου, Φοίβος Ριμένας, Στρατής Χατζησταματίου, Ορνέλα Λούτη).
Περισσότερες πληροφορίες
Τριαντάφυλλο στο στήθος
Μπορεί να είναι ένα από εκείνα τα έργα του που δεν βλέπουμε συχνά επί σκηνής, πρόκειται όμως για μια ιστορία του μεγάλου Αμερικανού δραματουργού που μιλάει για τον έρωτα και μας υπενθυμίζει ότι η ζωή προχωράει κι εμείς οφείλουμε να την ακολουθήσουμε. Στο μοναδικό έργο του συγγραφέα με αισιόδοξο τέλος, η Σεραφίνα τολμά να διεκδικήσει την απελευθέρωσή της από μια κοινωνία διαποτισμένη από την πατριαρχία σε κάθε επίπεδο, το τι είναι αποδεκτό ως σκέψη, ως πράξη, ακόμα και ως επιθυμία. Έτσι, περνά πέρα και πάνω από την εποχή της και απαντά σ’ ένα αίτημα για το εδώ και το τώρα της κάθε γυναίκας και του κάθε ανθρώπου. Η παράσταση παρακολουθεί αυτές τις συγκρουσιακές καταστάσεις με τρυφερότητα και χιούμορ μέχρι και την τελική ρήξη.
