Η λίμνη των κύκνων

Μια νέα ανάγνωση πάνω στο κλασικό έργο του Τσαϊκόφσκι, η οποία σε μεγάλο βαθμό συνομιλεί με την πρωτότυπη χορογραφία των Πετιπά - Ιβάνοφ, θέτοντας νέα ερωτήματα αναφορικά με τους τρόπους που μπορούν να «ξαναδιαβαστούν» σήμερα τα μεγάλα έργα του ρεπερτορίου του κλασικού χορού. Η λίμνη του Κωνσταντίνου Ρήγου είναι ένα τοπίο σε μια εποχή μετά την καταστροφή. Ένα ερημωμένο βενζινάδικο για να θυμίζει έναν κόσμο που ξέμεινε από καύσιμα. Μια λίμνη όπου το φυσικό και το υπερφυσικό συνυπάρχουν κι εναλλάσσονται. Ο Πρίγκιπας Ζίγκφριντ –ένας ρομαντικός ήρωας που αναμετράται διαρκώς με το απόλυτο–, το μεταμορφωτικό βλέμμα του οποίου καθορίζει τη μορφή των γύρω του. Το βλέμμα του Ζίγκφριντ είναι άλλωστε ο κύριος φορέας της αφήγησης. Δικές του φαντασιακές προβολές είναι ο λευκός και ο μαύρος κύκνος, τους οποίους καλείται να κυνηγήσει και να σκοτώσει: καθώς δεν είναι παρά κομμάτια του εαυτού του, το βέλος του τόξου του θα βρει τελικά και τον ίδιο.

Από το Μπαλέτο και την Ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Δι/νση ορχ.: Φ. Φορζέ. Μουσ.: Θ. Ρέγκλης. Κοστ.: Γ. Σεγρεδάκης. Φωτ.: Χρ. Τζιόγκας.