Ελίνα Γιουνανλή
Για λίγες ακόμη παραστάσεις θα παίζεται το "Τρίτο στεφάνι" στη σκηνή της Φρυνίχου του Θεάτρου Τέχνης, πριν μεταφερθεί σε μεγαλύτερο θέατρο, λόγω μεγάλης ζήτησης. Το διαχρονικό μυθιστόρημα του Κώστα Ταχτσή ανεβαίνει σε διασκευή του Στρατή Πασχάλη και σκηνοθεσία του Στάθη Λιβαθινού. ένα βαθιά ελληνικό έργο, σκληρό αλλά και βαθιά συγκινητικό, ένα κείμενο που μοιάζει ανατριχιαστικά σύγχρονο. Αν και ντυμένο με το ιστορικό περίβλημα της Ελλάδας του 20ού αιώνα, μιλά με τόλμη και αμεσότητα για το παρόν.

Δεκαπέντε χαρισματικοί ηθοποιοί έρχονται αντιμέτωποι με τους πολυδιάστατους χαρακτήρες του μυθιστορήματος, το ιδιότυπο, αντισυμβατικό ύφος γραφής του Ταχτσή και την έντονη προσωπικότητά του, που διαπερνά κάθε σελίδα του έργου.
Στο κέντρο της αφήγησης βρίσκονται δύο γυναίκες, η Νίνα και η Εκάβη: βυθισμένες στη δίνη της μνήμης και της ζωής, αναμετρώνται με ένα παρελθόν επιθετικό και απαιτητικό, που ξυπνά μέσα από αισθήσεις και αναμνήσεις ανθρώπων που σημάδεψαν την πορεία τους — ανθρώπων που έμειναν, χάθηκαν ή έφυγαν. Ταυτόχρονα, βιώνουν το παρόν, μια καθημερινότητα που μεγεθύνει κάθε πίκρα και κάθε χαμόγελο. Σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, οι δύο ηρωίδες επιβιώνουν και αντιστέκονται, σπάζοντας τα στερεότυπα της εποχής τους και προαναγγέλλοντας τις αλλαγές που θα ακολουθήσουν.

Μέσα από τη διαδρομή της Νίνας και της Εκάβης, ξετυλίγεται η ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας: από την εποχή του Παύλου Μελά και τους Βαλκανικούς Πολέμους, στον Μεσοπόλεμο και τη δικτατορία Μεταξά, και από εκεί στην Κατοχή, τον Εμφύλιο και τα Δεκεμβριανά. Μια Ελλάδα που μεταμορφώνεται με τα χρόνια, αλλά παραμένει αναγνωρίσιμη στον πυρήνα της.
Το "Τρίτο στεφάνι", ως αθάνατο αφήγημα, λειτουργεί σαν καθρέφτης μιας οικείας πραγματικότητας, καλώντας μας να αντικρίσουμε τον εαυτό μας μέσα από τους ήρωές του: τη Νίνα, τον Αντώνη, την Εκάβη, την Πολυξένη, την Ελένη, τον Δημήτρη….

Το έργο δεν αποτελεί μόνο ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα ελληνικά μυθιστορήματα, αλλά έχει γνωρίσει και σημαντικές μεταφορές: ραδιοφωνική παραγωγή το 1979 στο Τρίτο Πρόγραμμα, τηλεοπτική σειρά τη σεζόν 1995-96, καθώς και αξιοσημείωτα ανεβάσματα από σημαντικούς Έλληνες σκηνοθέτες.
Στη νέα αυτή σκηνική προσέγγιση, ο Στάθης Λιβαθινός δημιουργεί μια έντονα φορτισμένη παράσταση με ξεχωριστή ατμόσφαιρα και έντονο μουσικό στοιχείο. Αντιμετωπίζει την ιστορία σαν ένα μεσοπολεμικό καμπαρέ ή ένα άλμπουμ παλιών φωτογραφιών — ως θέατρο, αλλά και ως κομμάτι αληθινής ζωής. Η νοσταλγία και η συγκίνηση συνυπάρχουν με τη σκληρότητα και τον κυνισμό του κειμένου, τα οποία αποδίδονται με καθαρότητα και τόλμη.

Ο Στρατής Πασχάλης υπογράφει τη τολμηρή και λειτουργική διασκευή, αλλά και τους εύστοχους στίχους των τραγουδιών, στους οποίους περνάει ένα πικρό σχόλιο για την Ελλάδα, την έννοια της ελληνικότητας και τους πολιτικούς διχασμούς.
Στην παράσταση πρωταγωνιστεί η εξαιρετική ερμηνευτική ομάδα του Στάθη Λιβαθινού: Βασίλης Ανδρέου, Αντώνης Γιαννακός, Γιώργος Δάμπασης, Βασίλης Ζαφειρόπουλος, Νίκος Καρδώνης, Στάθης Κόικας, ΄Άννα Μάγκου, Ανδρέας Λαμπρόπουλος, Πάρης Λεόντιος, Λίλλυ Μελεμέ, Πολυξένη Παπακωνσταντίνου, Ερατώ Πισσή, ΄Άρης Τρουπάκης.
Τη Νίνα ερμηνεύει η Βιργινία Ταμπαροπούλου, λειτουργώντας ως ενδιάμεσος με τη σημερινή εποχή, και την Εκάβη η Μαρία Σαββίδου, με μία κορυφαία ερμηνεία που -όπως σημειώναμε και στην κριτική μας- σε στιγμές αγγίζει ποιότητες αρχαίας τραγωδίας.

Η μουσική που εμπλουτίζει την παράσταση καθόλη τη διάρκεια, εκτελεσμένη στο πιάνο από τον ίδιο, είναι του Μιχάλη Κωτσογιάννη, η εξαιρετική σκηνογραφία, που καταλαμβάνει όλους τους χώρους του θεάτρου, της Ελένης Μανωλοπούλου, όπως και τα κοστούμια, και οι ατμοσφαιρικοί φωτισμοί του Αλέκου Αναστασίου.
Σημειώστε πως από τις 31 Ιανουαρίου, η παράσταση θα μεταφερθεί στο Σύγχρονο Θέατρο. Θα παίζεται κάθε Τετάρτη (17.30), Παρασκευή (20.30), Σάββατο (21.15) και Κυριακή στις 16.15, δίνοντας την ευκαιρία στο εφηβικό κοινό να έρθει σε επαφή με το λογοτεχνικό αριστούργημα του Ταχτσή. Η προπώληση για τις παραστάσεις στο Σύγχρονο θα ανοίξει στις 19/1.
Περισσότερες πληροφορίες
Το τρίτο στεφάνι
Το μυθιστόρημα - σημείο αναφοράς για τη νεότερη ελληνική πεζογραφία, το οποίο αφηγείται την Ιστορία της χώρας μέσα από τη ζωή δύο γυναικών με φόντο τον Μεσοπόλεμο και την Κατοχή, παρουσιάζεται σε μια τολμηρή θεατρική πρόταση. Το βαθιά ελληνικό έργο, σκληρό και συγκινητικό, είναι ένα κείμενο «επικίνδυνα» καθημερινό, που χρησιμοποιεί σαν περιτύλιγμα την Ελλάδα του 20ου αιώνα για να μιλήσει για το σήμερα. Νίνα και Εκάβη. Δύο γυναίκες που επιβιώνουν σε μια κοινωνία ανδρών, σπάζοντας τις νόρμες της εποχής, προοικονομώντας αυτό που έρχεται.