©Patroklos_Skafidas
Το 2003, η νεαρή Αμερικανίδα ακτιβίστρια Ρέιτσελ Κόρι βρέθηκε στη Γάζα, συμμετέχοντας σε μια διεθνή ομάδα αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό. Τον Μάρτιο του ίδιου χρόνου, η Ρέιτσελ στάθηκε ανάμεσα σε ένα σπίτι και μια μπουλντόζα. Η μπουλντόζα δεν σταμάτησε και η Ρέιτσελ έχασε τη ζωή της. Σήμερα, η Ελένη Ευθυμίου σκηνοθετεί την ιστορία της και η Γιώτα Κουϊτζόγλου δίνει φωνή στη νεαρή Αμερικανίδα ακτιβίστρια, στον μονόλογο "Το όνομά μου είναι Rachel Corrie", που κάνει πρεμιέρα απόψε, 16 Νοεμβρίου, στο Δώμα του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.

Μέσα από τα κείμενα και τις επιστολές που η Ρέιτσελ έστελνε στους γονείς της, ξεδιπλώνεται η διαδρομή μιας νέας γυναίκας που αναζητά τη θέση της απέναντι στην αδικία, τον πόλεμο και την πολιτική βία. Μέσα από την προσωπική ιστορία της ηρωίδας, το έργο θέτει ερωτήματα για την ευθύνη, την αλληλεγγύη και τα όρια ανάμεσα στην ατομική συνείδηση και τη συλλογική δράση. Η προσωπική μαρτυρία της Ρέιτσελ λειτουργεί ως καθρέφτης για καθέναν και καθεμία που ασφυκτιά μέσα σε μια ζωή γεμάτη προνόμια, γνωρίζοντας ότι κάπου αλλού άνθρωποι σαν κι εκείνη παλεύουν για τα βασικά. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο του Νέου Κόσμου τον Οκτώβριο του 2010, σε επιμέλεια και σκηνοθεσία της Μάνιας Παπαδημητρίου, με τη Δήμητρα Σύρου. Η παράσταση γνώρισε μεγάλη επιτυχία και παίχτηκε για δύο σεζόν.

Η Ελένη Ευθυμίου επιστρέφει σήμερα στο έργο, φωτίζοντας τη σύνδεση του "μακρινού" 2003 με όσα συμβαίνουν στις μέρες μας. Επαναφέρει την ιστορία της Ρέιτσελ στη μνήμη μας ως κάτι όχι και τόσο μακρινό, αλλά δραματικά επίκαιρο, καθώς η ιστορία της δεν αποτελεί ένα κλειστό κεφάλαιο του παρελθόντος, αλλά έναν καθρέφτη της εποχής μας. Σε έναν κόσμο όπου οι εικόνες του πολέμου, του εκτοπισμού και της βίας φτάνουν καθημερινά στις οθόνες μας, το ερώτημα "τι μπορώ να κάνω εγώ;" εξακολουθεί να ζητά απάντηση. Η σκηνική ματιά της Ευθυμίου φωτίζει έτσι όχι μόνο τη Ρέιτσελ, αλλά και τη δική μας σχέση με όσα συμβαίνουν γύρω μας: την απόσταση ανάμεσα στο βλέπω και το πράττω, στη σιωπή και τη δύναμη του να παίρνουμε θέση απέναντι σε ό,τι θεωρούμε απάνθρωπο.
Τη μετάφραση υπογράφει η Νάνσυ Τρικκαλίτη, ενώ τα σκηνικά είναι των Holly Molly (Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη και Θέμης Θεοχάρογλου). Τα κοστούμια επιμελείται ο Θέμης Θεοχάρογλου και τον σχεδιασμό των φωτισμών η Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη. Το βίντεο είναι του Δημήτρη Ζάχου και τη μουσική υπογράφει η Ελένη Ευθυμίου. Ακούγονται οι μουσικοί Σοφιανός Πεσιρίδης (όμποε) και Νάσος Κρέτσης (ηλεκτρική κιθάρα), καθώς και οι φωνές της Βασιλικής Παπανούση και του Γιάννη Κουϊτζόγλου.

Οι ηχογραφήσεις έγιναν στο στούντιο Royal Alzheimer Hall, στη Θεσσαλονίκη. Οι συντελεστές ευχαριστούν θερμά το Ελληνικό Μουσείο Πληροφορικής για την παραχώρηση εκθέματός του, το οποίο χρησιμοποιείται ως σκηνικό αντικείμενο της παράστασης.
Περισσότερες πληροφορίες
Το όνομά μου είναι Rachel Corrie
Το 2003, η 23χρονη Αμερικανίδα ακτιβίστρια Ρέιτσελ Κόρι ταξιδεύει στη Γάζα, συμμετέχοντας σε διεθνή ομάδα αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό. Τον Μάρτιο της ίδιας χρονιάς, στέκεται μπροστά σε μια μπουλντόζα που απειλεί ένα σπίτι και χάνει τη ζωή της. Βασισμένο στα ημερολόγια, τα email και τις επιστολές της προς τους γονείς της, το έργο των Alan Rickman και Katharine Viner παρακολουθεί την πορεία μιας νέας γυναίκας που αναμετριέται με την αδικία, τον πόλεμο και την πολιτική βία.

