Πάτροκλος Σκαφίδας©
Με sold out ξεκίνησε πέρυσι το "Τζόνι Μπλε" του Γιώργη Τσουρή και με τον ίδιο δυναμικό τρόπο συνεχίζει και φέτος τη διαδρομή του στο Θέατρο Άνεσις. Γιατί έχει αγαπηθεί τόσο πολύ από το κοινό; Διότι καταφέρνει να συνδυάσει αριστοτεχνικά μια σκοτεινή, υποβλητική ατμόσφαιρα με στιγμές αιχμηρού χιούμορ, αγγίζοντας την ανθρώπινη ευαλωτότητα και τα αδιέξοδά μας με τρόπο απόλυτα ειλικρινή, άμεσο και σημερινό.
Στην καρδιά της παράστασης χτυπά η εκρηκτική χημεία της ομάδας: ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης, ο Μάνος Καζαμίας, η Βάλια Παπακωνσταντίνου, ο Στρατής Χατζησταματίου και ο ίδιος ο Γιώργης Τσουρής δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό πάνω στη σκηνή. Δημιουργούν μια συμπαγή σύμπνοια και μια ρυθμική ένταση που σε παρασύρουν από το πρώτο λεπτό, κάνοντάς σε να νιώθεις κι εσύ ζωντανό μέρος αυτού του κόσμου.
Το "Τζόνι Μπλε" δεν είναι από τις παραστάσεις που προσπερνάς εύκολα ή ξεχνάς μόλις σβήσουν τα φώτα. Είναι ένα θεατρικό ταξίδι που σου γεννά σκέψεις, σε αγγίζει συναισθηματικά και σου δίνει την καλύτερη αφορμή για μεγάλη κουβέντα με την παρέα αμέσως μετά, πίνοντας ένα ποτό.
> Διαβάστε την αναλυτική κριτική του "α" για το "Τζόνι Μπλε" εδώ.
Περισσότερες πληροφορίες
Τζόνι μπλε
Μια κωμωδία μυστηρίου με φόντο τη σύγχρονη Ελλάδα που μάς συστήνεται ως «εκδίκηση σε οικογενειακή συσκευασία» και παράλληλα ως ένα σκοτεινό πορτρέτο του σύγχρονου ανδρισμού από τον βραβευμένο ηθοποιό, συγγραφέα και σκηνοθέτη. Σε ένα υπόγειο στη Νέα Ιωνία, ένα φαινομενικά αθώο ανδρικό πάρτι με ουίσκι, καβγάδες, «ανδρικά» αστεία και λαϊκά άσματα, μετατρέπεται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι θάρρους και αλήθειας. Ένας πατέρας ξανασμίγει με τους δυο κολλητούς του σε μια βραδιά συμφιλίωσης και κλασικής αντροπαρέας που θα εξελιχθεί σε θρίλερ για γερά νεύρα. Απρόσμενες αφίξεις θα εκτροχιάσουν ακόμη περισσότερο την περίεργη αυτή βραδιά. Ανάμεσα σε χαλασμένες τηλεοράσεις, κατεστραμμένες βιντεοκασέτες και αμοντάριστα πλάνα από το παρελθόν, οι πέντε ήρωές μας θα κληθούν να πάρουν μια απόφαση, και μετά να ζήσουν με αυτήν. Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει ένας γονιός για το παιδί του; Συχνά ο ένοχος έχει το πρόσωπο που δεν θέλουμε ποτέ να κοιτάξουμε κατάματα. Το δικό μας.
