Λογικά, έχεις παρακολουθήσει κάποια θεατρική performance. Και σίγουρα έχεις παίξει κάποιο επιτραπέζιο παιχνίδι. Πώς, όμως, μπορούν να συνδυαστούν αυτά τα δύο; Το "The Future Is Dark Which Is the Best Thing a Future Can Be", η performance-επιτραπέζιο που δημιούργησαν η Ροδιά Βόμβολου και ο Πέτρος Κονναρής, σε συνεργασία με την ανεξάρτητη επιμελητική πλατφόρμα undercurrent, προτείνει έναν διαφορετικό τρόπο να προσεγγίσουμε την έννοια του μέλλοντος.
Το Σάββατο 14 Νοεμβρίου, στις 19:30, στο press.a, το κοινό καλείται να γίνει μέρος ενός παιχνιδιού που δεν ακολουθεί μια προκαθορισμένη διαδρομή, αλλά εξελίσσεται μέσα από τις επιλογές, τη συμμετοχή και τη συλλογική φαντασία. Κάθε παιχνίδι-παράσταση ξεκινά με την επιλογή μιας θεματικής από το ίδιο το κοινό, μέσω ψηφοφορίας. Γύρω από αυτήν, τρεις παίκτριες κινούνται σαν πιόνια σε ένα επιδαπέδιο τοπίο, περνώντας από διαφορετικούς σταθμούς γνώσης και εννοιών. Ανάμεσά τους συναντάμε το Παλάτι της Φεμινιστικής Διακυβέρνησης, το Μονοπάτι της Ριζοσπαστικότητας και το Σπήλαιο της Φροντίδας.
Λίγα λόγια για το project
Ακολουθώντας συγκεκριμένα scores και οδηγίες, οι συμμετέχουσες συνθέτουν ποιητικά μανιφέστα και φαντασιακές αφηγήσεις, θέτουν κριτικά ερωτήματα και δημιουργούν ενσώματα τοπία. Η εξέλιξη της δράσης δεν είναι προκαθορισμένη: το παιχνίδι μετατρέπεται σε ένα ζωντανό πεδίο πειραματισμού, όπου κάθε επιλογή ανοίγει νέες διαδρομές σκέψης και διαφορετικές εκδοχές του μέλλοντος.
Το πρότζεκτ διερευνά τη σχέση ανάμεσα στη λογική των επιτραπέζιων παιχνιδιών, τη χορογραφική σκέψη και τη δραματουργία, δημιουργώντας έναν χώρο όπου η παραστατική τέχνη συνομιλεί με την καθημερινή εμπειρία. Αντλώντας στοιχεία από την επιτελεστικότητα και την αισθητική των τηλεοπτικών παιχνιδιών της δεκαετίας του ’90, καθώς και από την πρακτική του live dramaturgying, διαμορφώνει ένα ανοιχτό, ευάλωτο και παιχνιδιάρικο περιβάλλον συνάντησης, διαλόγου και προβληματισμού.
Ο τίτλος του έργου προέρχεται από μια φράση στο ημερολόγιο της Βιρτζίνια Γουλφ (Virginia Woolf), το 1915, στις αρχές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η φράση επανέρχεται αργότερα στο έργο της συγγραφέα και ακτιβίστριας Ρεμπέκα Σόλνιτ (Rebecca Solnit), όπου το σκοτάδι αναδεικνύεται σε χώρο αβεβαιότητας, αλλά και δυνατότητας. Αντί να προσφέρει έτοιμες απαντήσεις ή να επιχειρεί να προβλέψει όσα πρόκειται να συμβούν, το έργο συνομιλεί με τις πρακτικές του futuring: τρόπους σκέψης που μας καλούν όχι να προβλέψουμε το μέλλον, αλλά να φανταστούμε και να διαπραγματευτούμε τις διαφορετικές εκδοχές του, ακριβώς επειδή δεν γνωρίζουμε ακόμη πώς θα μοιάζει. Το άγνωστο δεν αντιμετωπίζεται ως απειλή, αλλά ως αφετηρία για νέες εικασίες και εναλλακτικές προοπτικές.
"The Present Is Dark": Μια περιήγηση στις όψεις του παρόντος
Πριν από την παράσταση, η undercurrent παρουσιάζει το "The Present Is Dark", μια εικαστική και ηχητική απόκριση στο έργο, η οποία στρέφει το βλέμμα στις σκοτεινές όψεις του παρόντος και στα ίχνη ενός μέλλοντος που έχει ήδη αρχίσει να διαγράφεται. Οπτικά και ηχητικά αποτυπώματα συνυπάρχουν στον χώρο, αντανακλώντας το εδώ και τώρα. Μέσα από σύντομες οδηγίες, το κοινό προσκαλείται να περιηγηθεί ανάμεσά τους, ανακαλύπτοντας βιωματικά τη σχέση ανάμεσα σε όσα συμβαίνουν σήμερα και σε όσα ενδέχεται να ακολουθήσουν.
Στο πλαίσιο του πρότζεκτ θα πραγματοποιηθούν, επίσης, δύο συμμετοχικά εργαστήρια-παιχνίδια, την Παρασκευή 13 και την Κυριακή 15 Νοεμβρίου, στον χώρο press.a. Η συμμετοχή είναι δωρεάν, με απαραίτητη δήλωση συμμετοχής.
Οι δημιουργοί και η undercurrent
Ο Πέτρος Κονναρής είναι performance artist και δραστηριοποιείται στα πεδία του χορού, του live art και της συμμετοχικής τέχνης. Η Ροδιά Βόμβολου είναι δραματουργός και ερευνήτρια, με αντικείμενο τη χορογραφία και την performance. Η συνεργασία τους, με τον Πέτρο Κονναρή στον ρόλο του χορογράφου και τη Ροδιά Βόμβολου σε εκείνον της δραματουργού, περιλαμβάνει τα έργα The Only Thing That Matters Is How Much You Love (2020), Performing Silence (2021) και Feel Free to Take a Nap (2023). Το The Future Is Dark Which Is the Best Thing a Future Can Be (2025) αποτελεί το πρώτο έργο που υπογράφουν από κοινού ως συν-δημιουργοί, αξιοποιώντας τη χορογραφική και δραματουργική τους πρακτική. Η undercurrent είναι μια ανεξάρτητη επιμελητική πλατφόρμα που επικεντρώνεται σε διαλεκτικές, επιτελεστικές και εκπαιδευτικές πρακτικές, εντός και πέρα από το πεδίο του χορού.
Τη σκηνογραφία και την οπτική ταυτότητα του παιχνιδιού υπογράφει η Χρύσα Γεωργίου. Στην performance συμμετέχουν οι Χριστίνα Καραγιάννη, Ελένη Μυλωνά, Μύριαμ Γκατ, Πέτρος Κονναρής και Ροδιά Βόμβολου, ενώ το αρχικό καστ αποτελούσαν οι Ελεάνα Αλεξάνδρου, Κωνσταντίνα Σκαλιώντα, Κωνσταντίνα Πήτερ, Μύριαμ Γκατ, Αρετή Χουρδάκη, Πέτρος Κονναρής και Ροδιά Βόμβολου.
Διαβάστε Επίσης
