(c) Σωτήρης Βασιλείου
Η "Φάρσα" της Έρσης Σωτηροπούλου, ένα από τα πρώτα δείγματα μεταμοντέρνας γραφής στην ελληνική πεζογραφία, μεταφέρεται για πρώτη φορά στη σκηνή της Καμίρου από τις 19 Οκτωβρίου, σε δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία της Ασπασίας-Μαρίας Αλεξίου.
Στο επίκεντρο βρίσκονται δύο φίλες, η Ρένα και η Τίτι, που αποφασίζουν να θέσουν την καθημερινότητά τους σε παύση και να ξεκινήσουν έναν ιδιότυπο μαραθώνιο τηλεφωνικών φαρσών. Από ένα αθηναϊκό εργένικο διαμέρισμα καλούν άνδρες που εκπροσωπούν την εξουσία και το κοινωνικό κύρος, κατασκευάζοντας προσωπεία και εναλλακτικές ταυτότητες. Μέσα από αυτό το παιχνίδι επιχειρούν να αναμετρηθούν με τον κοινωνικό συντηρητισμό, το πένθος, την κοινή τους ιστορία και τις αγωνίες τους.

Τα όρια ανάμεσα στις δύο γυναίκες γίνονται ολοένα πιο δυσδιάκριτα, ενώ η αφήγηση απομακρύνεται από τη γραμμική εξέλιξη και τη λογική συνοχή. Το πραγματικό και το φανταστικό μπλέκονται, καθώς οι ηρωίδες μεταμορφώνονται διαρκώς και δοκιμάζουν διαφορετικές εκδοχές του εαυτού τους. Η φάρσα λειτουργεί ως μέσο αμφισβήτησης των αξιών και των συμβόλων της μικροαστικής ηθικής, με το χιούμορ να συνυπάρχει με τη μελαγχολία και την επιθετικότητα με την επιθυμία.

Η πολιτική διάσταση του έργου συνοψίζεται και στα λόγια του Νάνου Βαλαωρίτη, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει το βιβλίο "Μανιφέστο της επαναστατημένης γυναίκας", επισημαίνοντας τον τρόπο με τον οποίο η γελοιοποίηση και το γέλιο μπορούν να υπονομεύσουν την ανδρική κυριαρχία.

Στη σκηνική εκδοχή, τη Ρένα και την Τίτι ερμηνεύουν η Αθηνά Παπαδάκη και η Ελίνα Ρίζου. Η δραματουργία, το σκηνικό, τα κοστούμια και οι φωτογραφίες είναι του Σωτήρη Βασιλείου, τη μουσική υπογράφει ο Γιώργος Ραμαντάνης (Lowtronik), την επιμέλεια κίνησης ο Νικόλας Χατζηβασιλειάδης και τον σχεδιασμό φωτισμών η Μαρία Γοζαδίνου. Βοηθός σκηνοθέτριας είναι η Εύα Γκάνα.
Περισσότερες πληροφορίες
Η φάρσα
Η Ρένα και η Τίτι, δύο φίλες που αποφασίζουν να βάλουν την καθημερινότητά τους σε παύση, ξεκινούν έναν μαραθώνιο τηλεφωνικών φαρσών από ένα αθηναϊκό διαμέρισμα. Στόχοι τους είναι άνδρες που εκπροσωπούν το κύρος και την κοινωνική καταξίωση. Καθώς επινοούν προσωπεία και υιοθετούν διαφορετικές φωνές, οι δύο γυναίκες ανατρέπουν τις συμβάσεις της μικροαστικής ευπρέπειας και προσπαθούν να διαχειριστούν το κοινό τους παρελθόν, το πένθος και τις προσωπικές τους αγωνίες. Τα όρια ανάμεσα στις ταυτότητές τους γίνονται όλο και πιο δυσδιάκριτα, όπως και εκείνα ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία. Η παράσταση, βασισμένη στο μυθιστόρημα "Η φάρσα" της Έρσης Σωτηροπούλου, κινείται ανάμεσα στο κωμικό και το μελαγχολικό.

