Κική Παπαδοπούλου ©
Το ευφυές τέχνασμα της Ζωής Ξανθοπούλου να στήσει ένα ‘θέατρο-μέσα-στο-θέατρο’ λειτούργησε απόλυτα, ενώ πέτυχε το αδύνατο, να διατηρήσει δηλαδή ακέραιο όλο το κείμενο του Τσέχωφ. Τοποθέτησε την παράσταση σε συνθήκες πρόβας με μόλις τρεις ηθοποιούς επί σκηνής, ενώ η αλληλεπίδραση των ηθοποιών με το κοινό ζωντάνεψε ακόμα περισσότερο την παράσταση. Το αποτέλεσμα δικαίωσε απόλυτα το σκηνοθετικό εγχείρημα της Ζ. Ξανθοπούλου.

Κική Παπαδοπούλου©
Ο σκουπιδότοπος με τους ηθοποιούς σε συνθήκες πρόβας υπογράμμισε ότι η τέχνη μιμείται τη ζωή (ή μήπως το αντίστροφο;), καθώς φώτισε τις δύσκολες, έως και συχνά αντίξοες, συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι καλλιτέχνες. Τελικά όμως, το θέατρο, όπως και η τέχνη γενικά, είναι δυνατόν να ανθίσει παντού, ακόμα και ανάμεσα στα σκουπίδια.
> Διαβάστε την αναλυτική κριτική του "α" για την παράσταση "Γλάρος" εδώ.
