Μαυρίδου-Τσορτέκης ξανά μαζί στη "Δεσποινίδα Τζούλια"

Στο μεταίχμιο του 19ου και του 20ού αιώνα, η δραματουργία του Αυγούστου Στρίντμπεργκ εισάγει ένα ριζοσπαστικό, νατουραλιστικό αισθητικό υπόδειγμα, όπου η ανθρώπινη ψυχοσύνθεση παύει να αντιμετωπίζεται ως σταθερή οντότητα και μετατρέπεται σε πεδίο βίαιων κοινωνικών και βιολογικών συγκρούσεων. Η παράσταση "Δεσποινίς Τζούλια", που παρουσιάζεται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο Θέατρο Χώρος, σε σκηνοθεσία Γιάννη Τσορτέκη με πρωταγτωνιστές τον ίδιο και την Έλενα Μαυρίδου συμπυκνώνει τη διαχρονική αυτή διαλεκτική, αναδεικνύοντας το θεατρικό κείμενο ως μια αδυσώπητη σπουδή πάνω στην επιθυμία, την ταξική πάλη και τους ψυχολογικούς μηχανισμούς επικράτησης.

 Η δραματουργική δομή του έργου στηρίζεται σε μια ρευστή ιεραρχία, η οποία αποσαθρώνεται μέσα στη διάρκεια μιας και μόνο νύχτας. Η Τζούλια και ο Ζαν είναι δύο δραματικά πρόσωπα, αλλά και φορείς αντίθετων κοινωνικών και έμφυλων δυνάμεων. Η αριστοκρατική καταγωγή της Τζούλιας συγκρούεται με την κοινωνική κινητικότητα και τον κυνικό πραγματισμό του Ζαν, ενώ η παρουσία της Κριστίν λειτουργεί ως ο σταθερός, κανονιστικός άξονας μιας άκαμπτης ηθικής τάξης. Στην ατμόσφαιρα της θερινής νύχτας, τα όρια μεταξύ θύτη και θύματος συγχέονται. Η επιθυμία παύει να λειτουργεί ως συνδετικός ιστός και μετατρέπεται σε εργαλείο χειραγώγησης, καθώς η εξουσία μετατοπίζεται συνεχώς από το ταξικό προνόμιο στη συναισθηματική εξάρτηση.

Η σκηνοθετική προσέγγιση του Γιάννη Τσορτέκη εστιάζει στην εσωτερική γεωμετρία της σύγκρουσης, αποφεύγοντας την απλή ηθογραφική αναπαράσταση. Μετά τη μετάφραση του Ερρίκου Μπελιέ, η σκηνική πράξη επικεντρώνεται στις λεπτές μετατοπίσεις ισχύος και στη σωματικότητα των ηθοποιών. Η υποκριτική αλληλεπίδραση του Τσορτέκη και της Έλενας Μαυρίδου στους κεντρικούς ρόλους, πλαισιωμένη από τη Νεκταρία Γιαννουδάκη, αποτυπώνει την ψυχογραφική αγριότητα του κειμένου με δραματική ένταση.

 Ιδιαίτερα καθοριστικός είναι ο ρόλος της πρωτότυπης μουσικής και του ηχητικού σχεδιασμού του Γιώργου Μαυρίδη, ο οποίος λειτουργεί ως υποδόριος ρυθμικός παλμός, εντείνοντας την αίσθηση του εγκλωβισμού και της επικείμενης συντριβής. Η σκηνική εγκατάσταση του Παναγιώτη Κουλουρά και οι φωτισμοί του Περικλή Μαθιέλλη συνθέτουν ένα περιβάλλον αυστηρό, σχεδόν κλινικό, ενισχύοντας τον εγκλωβισμό των ηρώων σε ένα περιβάλλον χωρίς οδούς διαφυγής.

Η "Δεσποινίς Τζούλια" στο Θέατρο Χώρος προτείνει μια ουσιαστική επαναπραγμάτευση της στριντμπεργκικής δραματουργίας. Θέτει στο επίκεντρο το θεμελιώδες υπαρξιακό ερώτημα: κατά πόσο ο άνθρωπος μπορεί να αποδράσει από τους κοινωνικούς, ταξικούς και έμφυλους προσδιορισμούς που καθορίζουν την υπόστασή του. Πρόκειται για μια παράσταση που αναδεικνύει το θέατρο ως χώρο ανατομίας της ανθρώπινης φύσης, όπου η πτώση των ηρώων καθίσταται τραγικά αναπόδραστη.

Προπώληση από more.com με early bird € 10 έως 20/10.