Τζούλια Χατζηκωστάκη©
Ένα έργο για όσα δεν μένουν θαμμένα
Γραμμένοι το 1881, οι "Βρικόλακες" του Χένρικ Ίψεν είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα της παγκόσμιας δραματουργίας. Στο επίκεντρο βρίσκεται η οικογένεια Άλβινγκ και όλα όσα έχει προσπαθήσει να κρύψει πίσω από μια εικόνα κοινωνικής ευπρέπειας. Η Ελένα Άλβινγκ ετοιμάζεται να εγκαινιάσει ένα ορφανοτροφείο στη μνήμη του νεκρού συζύγου της, θέλοντας να προστατεύσει το όνομά του και να αφήσει πίσω το σκοτεινό παρελθόν. Η επιστροφή όμως του γιου της, Όσβαλντ, και οι αποκαλύψεις που ακολουθούν ανατρέπουν τα πάντα. Οι "βρικόλακες" του Ίψεν δεν είναι φυσικά πλάσματα. Είναι οι ιδέες, οι ενοχές, τα μυστικά και οι αντιλήψεις του παρελθόντος που συνεχίζουν να ζουν μέσα στους ανθρώπους και να καθορίζουν τη ζωή τους.
Ένα κλασικό κείμενο που μιλά για το σήμερα
Παρότι γράφτηκαν πριν από σχεδόν ενάμιση αιώνα, οι "Βρικόλακες" εξακολουθούν να θέτουν ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά: Πόσο μας καθορίζει η οικογένεια; Μπορούμε να ξεφύγουμε από όσα κληρονομήσαμε; Τι συμβαίνει όταν η κοινωνική εικόνα γίνεται σημαντικότερη από την αλήθεια; Ο Ίψεν καταπιάνεται με την υποκρισία, την κοινωνική συμβατικότητα, την κληρονομικότητα και τη θέση της γυναίκας, ενώ μιλά με τόλμη για τη χειραφέτηση, την ισότητα και την αυτοδιάθεση. Είναι ένα έργο για τις "παλιές ιδέες" που περνούν από γενιά σε γενιά και συνεχίζουν να επηρεάζουν τη ζωή των ανθρώπων.
Οι "Βρικόλακες" επιστρέφουν στο Radar για τρίτη χρονιά
Αυτό το διαχρονικό αριστούργημα επιστρέφει για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στο Θέατρο Radar από την Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου, σε απόδοση και σκηνοθεσία της Αναστασίας Παπαστάθη. Η ίδια υποδύεται επίσης τον κομβικό ρόλο της Ελένα Άλβινγκ, καθοδηγώντας μια δυνατή ομάδα ηθοποιών επί σκηνής. Στο πλευρό της βρίσκονται η Σοφία Αγγελικοπούλου στο ρόλο της Ρεγγίνα, ο Κώστας Κλάδης ως Ένγκστραντ, ο Θοδωρής Σκούρτας στον ρόλο του πάστορα Μάντερς και ο Νεκτάριος Φαρμάκης ως Όσβαλντ Άλβινγκ, συνθέτοντας όλοι μαζί τους χαρακτήρες που παλεύουν με τις σκιές και τα μυστικά του παρελθόντος.
Η ματιά της Αναστασίας Παπαστάθη — και μια δημιουργική διαδρομή με συνέπεια
Για την Αναστασία Παπαστάθη, η δύναμη του ιψενικού κειμένου έγκειται στο πώς η μικρογραφία της οικογένειας Άλβινγκ καθρεφτίζει τις διαχρονικές αγκυλώσεις κάθε κοινωνίας. Όπως σημειώνει η ίδια, η εσωτερική σύγκρουση της Ελένας Άλβινγκ ανάμεσα στο κοινωνικό "πρέπει" και την ανάγκη για ελευθερία είναι αυτό που κάνει το έργο να αναπνέει στο σήμερα, αποκαλύπτοντας πόσο βαθιά ριζωμένες παραμένουν οι παλιές νοοτροπίες.
Στους "Βρικόλακες", η Παπαστάθη υπογράφει την απόδοση, τη σκηνοθεσία και ερμηνεύει τον κεντρικό ρόλο, σε μια απόλυτα ολοκληρωμένη καλλιτεχνική κατάθεση. Δεν είναι η πρώτη φορά: διαγράφοντας μια συνεπή πορεία στο ελληνικό θέατρο ως μεταφράστρια, σκηνοθέτιδα και ηθοποιός, έχει βραβευτεί για τη μετάφρασή της στην "Παρεξήγηση" του Αλμπέρ Καμύ, ενώ έχει αφήσει το αποτύπωμά της σε εμβληματικά έργα όπως το "Φαινόμενο Ρασομόν", το "Καληνύχτα μητέρα" και οι "Τρομεροί γονείς". Μέσα από αυτή την τριπλή ιδιότητα, η προσέγγισή της στους "Βρικόλακες" υπηρετεί σταθερά ένα θέατρο ουσίας — ένα θέατρο που αναζητά τα βαθιά υπαρξιακά και κοινωνικά ερωτήματα πίσω από τις λέξεις.
Προπώληση: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Βρικόλακες
Μέσα από την μικρογραφία της οικογένειας Άλβινγκ που καταρρέει, το σημαντικό έργο καταδικάζει την κοινωνική υποκρισία που κρύβεται πίσω από μια βιτρίνα ηθικής, μιλώντας με τόλμη για τη γυναικεία αυτοδιάθεση και την ισότητα των φύλων. Σύμφωνα με την υπόθεση, η Ελένα Άλβινγκ διοργανώνει μια μεγάλη γιορτή για να τιμήσει τον άσωτο άντρα της που έχει πεθάνει, ώστε να συντηρήσει την καλή εικόνα του λοχαγού Άλβινκ απέναντι στον γιο της Όσβαλτ και απέναντι στην κοινωνία. Πιστεύει ότι έτσι θα σκεπάσει τα μυστικά της οικογένειας και θα κλείσει τους λογαριασμούς με το σκοτεινό παρελθόν. Όμως οι εξελίξεις και τα γεγονότα την υπερβαίνουν και γρήγορα θα έρθει αντιμέτωπη με τον εαυτό της και τις επιλογές της.
