Κωνσταντίνος Λέπουρης©
"Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς" επιστρέφει, προσφέροντας μια ατμοσφαιρική θεατρική πρόταση που υπερβαίνει τα όρια μιας τυπικής παράστασης. Είναι μια "βιωματική εμπειρία" που μας θυμίζει πώς να μιλάμε για τη ζωή μέσα από το πρίσμα του τέλους, υπογραμμίζοντας τη λιτή αλλά υπέροχη ερμηνεία της 'Όλιας Λαζαρίδου.
Είναι ένα ιδιαίτερο εγχείρημα, καθώς η σκηνοθέτιδα Δανάη Ρούσσου επιλέγει να μας "καλέσει στο σπίτι" του ήρωα. Η παράσταση δεν ανεβαίνει σε μια συμβατική σκηνή, αλλά στην "Οικία Ιλίτς", ένα διαμέρισμα σε μια προπολεμική πολυκατοικία των Ιλισίων. Εκεί, ανάμεσα σε βελούδινες κουρτίνες, ξύλινα παρκέ και τη ζεστασιά ενός τζακιού, οι θεατές γίνονται μάρτυρες ενός ταξιδιού στον χωροχρόνο. Η 'Όλια Λαζαρίδου, ως υπηρέτρια που μαζεύει τα υπάρχοντα του νεκρού πια δικαστή, μας παρασύρει σε μια ατμοσφαιρική αναδρομή με τη συμμετοχή του Κωνσταντίνου Μπλάθρα.
Ο Τολστόι στοχάζεται πάνω στη ματαιότητα των κοινωνικών συμβάσεων και τον φόβο της φθοράς, όμως το εγχείρημα αυτό καταφέρνει κάτι μοναδικό: μετατρέπει το ταμπού του θανάτου σε αντικείμενο μοιράσματος. Όπως σημειώνεται, "ό,τι μοιράζεσαι, κάπως μαλακώνει". Η εγγύτητα με την ηθοποιό —που παίζει σε απόσταση αναπνοής από το κοινό— καταργεί την απόσταση μεταξύ τέχνης και πραγματικότητας.
Σε αυτόν τον χώρο που σφύζει από μνήμη, ο χρόνος σταματά, η αλήθεια αναδύεται και η ζωή επαναπροσδιορίζεται μέσα από τη σπαρακτική αλλά και κωμική ματιά του Τολστόι. Η προπώληση για την παράσταση που θα επαναληφθεί από 6 Νοεμβρίου έχει ήδη ξεκινήσει.
Διαβάστε κριτική για την παράσταση.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ο θάνατος του Ιβάν Ιλίτς
Σε ένα χώρο που διαμορφώθηκε ως η κατοικία του Ιβάν Ιλίτς παρουσιάζεται η θεατρική διασκευή της νουβέλας όπου ο Τολστόι στοχάζεται με σπαρακτικό και συνάμα κωμικό τρόπο πάνω στις έννοιες της ζωής και του θανάτου. Μέσα σε μια προπολεμική πολυκατοικία μία υπηρέτρια μαζεύει τα πράγματα κάποιου που δε ζει πια και αφηγείται την ιστορία του. Το πώς βιώνουμε σήμερα την έννοια της φθοράς πραγματεύεται η παράσταση-εμπειρία.
