Χρήστος Συμεωνίδης©
"Αντιγόνη"
Ο Γιώργος Κουτλής σκηνοθετεί το έργο του Ζαν Ανούιγ, δημιουργώντας μια παράσταση για την ανάγκη αντίστασης στον κυνισμό και την εξουσία, ενώ συνεργάζεται με νέους ηθοποιούς. Η ηρωίδα του τίτλου συγκρούεται με τον Κρέοντα, διεκδικώντας την ανθρωπιά της μέσα από μια πράξη ανυπακοής που παραμένει διαχρονικά πολιτική και υπαρξιακή. (Κιβωτός, από 2/5)
"Περσεφόνη"
Η Λυσάνδρα Αναστασοπούλου σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στο έργο του Γιάννη Ρίτσου, μετατρέποντας τον αρχαίο μύθο σε μια σύγχρονη υπαρξιακή εξομολόγηση. Μια ποιητική διαδρομή ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως, που αναδεικνύει τη δύναμη της μεταμόρφωσης και της εσωτερικής αφύπνισης. (Μουσείο Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών, από 1/5)
"Ο δράκος μέσα μου"
Ο Βασίλης Τριανταφύλλου σκηνοθετεί το έργο της Παρασκευής Ανεβλαβή, μια σκοτεινή κατάδυση στην ψυχοσύνθεση ενός κατά συρροή δολοφόνου που συγκλόνισε την Ελλάδα. Μια παράσταση για τη λαχτάρα της εξουσίας, τη φρίκη και το "κρυφό" πρόσωπο του κακού, που αναμετράται με τα όρια της ανθρώπινης φύσης. Παίζουν οι ηθοποιοί: Θανάσης Καφενταράκης, Βασιλεία Φουρλή. (Θέατρο Noūs - Creative Space, από 2/5)
"Bones"
Το δεύτερο μέρος της τριλογίας "Σkin – Bones – Heart" της Τέτης Νικολοπούλου, εξερευνώντας το σώμα ως ένα ζωντανό σύστημα ανάμεσα στη δομή και τη ρωγμή. Μια χορογραφική σπουδή πάνω στο τραύμα και τη μνήμη, όπου οι ανατομικές "παραμορφώσεις" μετατρέπονται σε νέα συστήματα στήριξης, επαφής και επιβίωσης. (Θέατρο Πλύφα, 2, 3 & 9, 10/5)
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Αντιγόνη
Ο Γιώργος Κουτλής μιλά για την ανάγκη αντίστασης απέναντι στον κυνισμό και την απάθεια της εποχής μας με όχημα την «Αντιγόνη» του Ζαν Ανούιγ —ένα από τα πιο πολιτικά και υπαρξιακά κείμενα του ευρωπαϊκού θεάτρου του 20ού αιώνα—, την ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή και τη ζωντανή διαδικασία των προβών. Μαζί με είκοσι νέους ηθοποιούς δημιουργεί ένα ζωντανό πεδίο σύγκρουσης ιδεών, γενεών και αξιών, προκαλώντας τον θεατή να πάρει θέση. Γραμμένο το 1944, μέσα στην Κατοχή της Γαλλίας, το έργο του Ανούιγ διαβάζει τον αρχαίο μύθο ως σύγχρονη πολιτική αλληγορία, όχι ως μάχη καλού και κακού, αλλά ως σύγκρουση δύο κόσμων: της νεότητας που αρνείται να συμβιβαστεί και της εξουσίας που επιβάλλει το σωστό για το “κοινό καλό”.
Bones
Η έννοια της μνήμης καθορίζει το νέο χορογραφικό έργο της Τέτης Νικολοπούλου και της ομάδας της Anima-Soma, που εξερευνά, μέσα από το ανθρώπινο σώμα, τη σχέση ανάμεσα στη δομή, τη στήριξη και τη ρωγμή.
Περσεφόνη
Στο ομότιτλο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου από την «Τέταρτη διάσταση» μία από τις πιο συγκλονιστικές ποιητικές φωνές του 20ού αιώνα αναμετριέται με τον αρχαίο μύθο και τον μεταμορφώνει σε σύγχρονο υπαρξιακό κάλεσμα. Η 1η Μαΐου, ημέρα γέννησης του Γιάννη Ρίτσου, επιλέχθηκε συνειδητά για την πρεμιέρα, ως ελάχιστος φόρος τιμής στο σπουδαίο και διαχρονικό έργο του ποιητή.
