Δύο ξεχωριστές θεατρικές παραγωγές, με διαφορετική αισθητική και θεματική αλλά με κοινό παρονομαστή τη βαθιά ανθρώπινη ματιά, ολοκληρώνουν τον Μάιο τον κύκλο των επιτυχημένων παραστάσεών τους στο Θέατρο Σταθμός, προσφέροντας στο κοινό τις τελευταίες ευκαιρίες να τις παρακολουθήσει.
Ο "Χριστός ξανασταυρώνεται" του Νίκου Καζαντζάκη, σε διασκευή και σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη, ζωντανεύει επί σκηνής ένα από τα πιο εμβληματικά έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, φωτίζοντας διαχρονικά ζητήματα πίστης, κοινωνικής δικαιοσύνης και ανθρώπινης ευθύνης.
Παράλληλα, οι "Γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα", σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ντέλλα και τιμημένες με το Πρώτο Βραβείο Κοινού στο πλαίσιο του GRAPE 2025 του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, συγκινούν με τις αφηγήσεις τους, αναδεικνύοντας τη δύναμη της μνήμης και την αθέατη πλευρά της γυναικείας εμπειρίας.
"Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα "
Η παράσταση που ξεχώρισε και αγαπήθηκε από το κοινό, μετά από διαδοχικά sold out και μια επιτυχημένη πορεία σε Ελλάδα και εξωτερικό, ρίχνουν αυλαία 28 Μαΐου.
Πρόκειται για μια ιδιαίτερη σκηνική πρόταση που διερευνά τη σύνδεση ανάμεσα στη μαγεία και τη μαγειρική, μέσα από τον φακό της θεσσαλικής παράδοσης. Σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, οι γυναίκες —αποκλεισμένες από τη δημόσια σφαίρα— ανέπτυξαν έναν δικό τους "μυστικό κώδικα" επιβίωσης και επικοινωνίας: μέσα από βότανα, ξόρκια, πρακτικές και συνταγές, δημιούργησαν μια άτυπη μορφή δύναμης και επιρροής.
Αντλώντας υλικό από την αρχαία γραμματεία (όπως ο Οβίδιος και ο Λουκανός), τη νεοελληνική λογοτεχνία, τα παραδοσιακά τραγούδια και τις προφορικές μαρτυρίες, τρεις ηθοποιοί συνθέτουν μια τελετουργική σκηνική εμπειρία, χρησιμοποιώντας ως βασικά εκφραστικά μέσα τη μάσκα, το σώμα και τον ρυθμό του λόγου. Τις γυναίκες ερμηνεύουν οι Μιχάλης Αναγνώστου, Μανούσος Γεωργόπουλος, Πλάτωνας Γιώργος Περλέρος.
Διαβάστε Επίσης
Στον πυρήνα της παράστασης βρίσκεται η βιωματική γνώση των γυναικών του θεσσαλικού κάμπου — γυναικών που, πέρα από τη σκληρή εργασία τους, κρατούσαν ζωντανές πρακτικές και τελετουργίες που περνούσαν από γενιά σε γενιά, δημιουργώντας έναν άτυπο αλλά ισχυρό πολιτισμικό κώδικα.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
"Ο Χριστός ξανασταυρώνεται"
"Συγχωρεμένος να ’σαι, γιατί αγάπησες πολύ"
Ο Μάνος Καρατζογιάννης, μετά "Το Γάλα", την "Κασέτα" και το "50 χρόνια, μια νύχτα", επιστρέφει στη σκηνή του Σταθμός με ένα έργο-σταθμό της νεοελληνικής λογοτεχνίας, εβδομήντα χρόνια μετά τη διεθνή αναγνώριση του Καζαντζάκη με το Βραβείο Ειρήνης.
Η παράσταση αφηγείται την ιστορία ενός χωριού όπου αναβιώνεται το Θείο Δράμα κάθε επτά χρόνια. Όταν πρόσφυγες φτάνουν ζητώντας βοήθεια, η κοινότητα διχάζεται: φόβος και προκατάληψη συγκρούονται με την αλληλεγγύη και την ανθρωπιά. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Μανολιός, ένας απλός βοσκός που, ενσαρκώνοντας τον Χριστό, οδηγείται σε μια βαθιά εσωτερική μεταμόρφωση.
Το έργο, γραμμένο με ένταση, πίστη και αγάπη για τον άνθρωπο, αποτελεί μια διαχρονική αλληγορία για τη σύγκρουση ανάμεσα στο καλό και το κακό, αλλά και για την ευθύνη του ατόμου απέναντι στο σύνολο. Μέσα από μια πολυμελή διανομή και μια ισχυρή δημιουργική ομάδα, η παράσταση επιχειρεί μια ουσιαστική επαναπροσέγγιση του έργου, συνδέοντάς το με σύγχρονες κοινωνικές και πολιτικές πραγματικότητες.
Ερμηνεύουν: Ηλέκτρα Γεννατά, Βαγγέλης Ζάπας, Μάνος Καρατζογιάννης, Πάνος Κούλης, Έλενα Μαυρίδου, Σπύρος Μαραγκουδάκης, Μιχαήλ–Εφραίμ Τσουμπός, Κώστας Φαλελάκης, Πολύκαρπος Φιλιππίδης, Θανάσης Χαλκιάς, Στράτος Χρήστου
Τα σκηνικά υπογράφουν οι Ναταλία Αστυπαλίτη και Δήμητρα Σαρρή, τα κοστούμια η Δήμητρα Σαρρή και η Βασιλική Σύρμα, τη μουσική σύνθεση ο Γιώργος Μαυρίδης, την κίνηση η Ζωή Χατζηαντωνίου και τους φωτισμούς ο Λάμπρος Παπούλιας.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα
Η παράσταση της Πειραματικής Σκηνής του Θεσσαλικού Θεάτρου αξιοποιεί τις μυστικές ιστορίες των γυναικών της Θεσσαλίας του 19ου και 20ου αιώνα σε μια σκηνική προσέγγιση με βασικούς άξονες τους κοινωνικούς ρόλους και τις έμφυλες διαστάσεις των μαγικοθρησκευτικών πρακτικών. Το γυναικείο σώμα της τρίτης ηλικίας και η σύνδεσή του με τη λαϊκή μαγεία, τη μαγειρική και τις τελετουργικές πρακτικές βρίσκεται στο επίκεντρο. Τρεις θηλυκές μορφές, που ερμηνεύονται από τρία αρσενικά νεαρά σώματα, περνώντας τη ζωή τους στη σκιά της κυρίαρχης ανδροκρατικής εξουσίας, συνδιαλέγονται μεταξύ του οικείου και του αρχετυπικού, της ακίνδυνης «γιαγιάς» και της επικίνδυνης θεραπεύτριας και μιλάνε για τις ζωές τους, γι’ αυτά που έμαθαν από τις παλιές. αυτά που έπαθαν ως γυναίκες και αυτά που παραδίδουν στις επόμενες.
Ο Χριστός ξανασταυρώνεται
Εβδομήντα χρόνια μετά τη διάκριση του Καζαντζάκη με το Βραβείο Ειρήνης, το βαθιά ανθρώπινο έργο, που έγινε κινηματογραφική ταινία με τη Μελίνα Μερκούρη, τηλεοπτική σειρά ακόμα και όπερα στο εξωτερικό, αφηγείται μια ιστορία αγάπης, μίσους, θάρρους και εγκαρτέρησης. Σ’ ένα χωριό προετοιμάζεται το έθιμο της αναπαράστασης των Παθών του Χριστού κάθε επτά χρόνια. Ο παπα-Γρηγόρης με τους προεστούς επιλέγουν τα πρόσωπα που θα λάβουν μέρος. Τον Χριστό θα υποδυθεί ο Μανολιός, ένας απλός βοσκός, ο οποίος μετά την επιλογή του θα αρχίσει να αλλάζει προσπαθώντας να φτάσει στην απόλυτη ψυχική και σωματική αγνότητα. Όταν το απόγευμα καταφτάνουν πρόσφυγες από ένα άλλο χωριό, καθώς διώκονται από τους Τούρκους, οι χωριανοί θα διχαστούν, αφού ο παπα-Γρηγόρης και αρκετοί άλλοι ισχυρίζονται ότι φέρνουν μαζί τους τη χολέρα. Οι μόνοι που θα τους βοηθήσουν είναι ο Μιχελής, η Κατερίνα, ο Γιαννακός, ο Κωνσταντής κι ο Μανολιός, ο οποίος θα τους υπερασπιστεί μιλώντας για την αξία της αγάπης και τη φιλευσπλαχνία.
