Τρία πράγματα που πρέπει να ξέρεις για την "Ιεροτελεστία" του Κώστα Τσιούκα

Η έννοια της ιεροτελεστίας σήμερα

Στον Χορό η μαγεία και η δυσκολία είναι ότι δεν μπορούν να εξηγηθούν όλα. Για εμάς, ιεροτελεστία ήταν το να παρατηρούμε το σώμα μας να αλλάζει ανάλογα με την εποχή του Χρόνου τους τελευταίους μήνες. Ένα χειμωνιάτικο σώμα είναι διαφορετικό από το ανοιξιάτικο ή το καλοκαιρινό. Επίσης, παρατηρήσαμε πιο έντονα την αλλαγή από Χειμώνα σε Άνοιξη, καθώς και τις μυρωδιές, αν και φέτος η Άνοιξη  όλο έρχεται και φεύγει. Εμείς επιλέξαμε, αντί να θυσιαστούμε, όπως ορίζει το πρωτότυπο έργο των Νιζίνσκι και Στραβίνσκι, να προσφέρουμε έναν προσωπικό χορό ανταλλάσσοντας τη Θυσία με το να συνεχίσουμε να υπάρχουμε και να χορεύουμε εντός και εκτός ομάδας.

Ένα ensemble αποκλειστικά από άνδρες χορευτές

Ενστικτωδώς επέλεξα ένα αμιγώς ανδρικό cast που απαρτίζεται από τους Τάσο Καραχάλιο, Pierre Magendie, Ευθύμιο Μοσχόπουλο, Μάριο Αθανάσιο Μποζίκα, Γιάννη Νικολαΐδη, Σπύρο Ντόγκα. Ευτυχώς στις μέρες μας, ο κάθε χορευτής είναι ο εαυτός του και χορεύει με όποιον τρόπο εκφράζεται καλύτερα πέρα από έμφυλα στερεότυπα. Είμαι πολύ χαρούμενος με το cast, είναι υπέροχοι χορευτές και δίνουν πόνο. Όπως απαντάει ο Pierre στην ερώτηση "τι κάνετε στην πρόβα": "head banging στην τοποθεσία Stravinsky".

Η μουσική του Στραβίνσκι είναι από τις πιο εμβληματικές και "δύσκολες" στην ιστορία. 

Τι να πούμε για τη μουσική του Στραβίνσκι! Δύσκολο έργο, εντυπωσιακό αλλά με μουσικό πλούτο και δραματουργικά χωρισμένο σε ενότητες. Αυτές τις ενότητες ακολούθησα όπως ακριβώς το πρωτότυπο έργο με ανάσες πολύτιμες από την πρωτότυπη μουσική του Larry Gus (Παναγιώτη Μελίδη). Για κάθε χορογράφο είναι μια πρόκληση η αναμέτρηση με την "Ιεροτελεστία της Άνοιξης". Είναι αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολη πίστα, αλλά με πάρα πολλές ακροάσεις της μουσικής, μελέτη της πρωτότυπης χορογραφίας, κατανόηση του μύθου και της δραματουργίας, κάνουμε κι εμείς τη δική μας ονειροπόληση.