Η Λένα Κιτσοπούλου είναι η φωνή που σπάει τη βιτρίνα της "υψηλής τέχνης" για να αποκαλύψει τον ωμό ρεαλισμό που κρύβεται από πίσω. Ενώ αυτή την περίοδο αιχμαλωτίζει το βλέμμα του κοινού στον "Σωσμένο" πλάι στον Βασίλη Μπισμπίκη, ετοιμάζει ήδη το επόμενο χτύπημα στην Πειραιώς 260. Από τις 20 έως τις 22 Ιουλίου, οι "Βάκχες" του Ευριπίδη μεταμορφώνονται σε μια σκηνική πρόταση που θα συζητηθεί, με μια κίνηση-ματ που μόνο εκείνη θα τολμούσε: την εμφάνιση του Λευτέρη Πανταζή στη σκηνή στο τραγούδι.
Τα σκηνικά – κοστούμια είναι της Μαγδαληνής Αυγερινού, η σύνθεση μουσικής του Νίκου Κυπουργού, ο σχεδιασμός φωτισμού του Νίκου Βλασόπουλου. Παίζουν οι ηθοποιοί Στέλλα Βογιατζάκη, Λένα Κιτσοπούλου, Ντίνα Μιχαηλίδου, Γιάννης Μπαριτάκης, Θοδωρής Σκυφτούλης, Γιώργος Τριανταφυλλίδης.
Διαβάστε Επίσης
Στην κλασική τραγωδία του Ευριπίδη, ο θεός Διόνυσος επιστρέφει στη Θήβα, την πατρίδα της μητέρας του, Σεμέλης, για να επιβάλει τη λατρεία του. Ο νεαρός βασιλιάς Πενθέας αρνείται να αναγνωρίσει τη θεϊκή του υπόσταση και φυλακίζει τους πιστούς του. Η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη: ο Διόνυσος οδηγεί τις γυναίκες της πόλης —ανάμεσά τους και τη μητέρα του Πενθέα, Αγαύη— σε κατάσταση έκστασης στα βουνά. Το έργο κορυφώνεται με τον φρικτό διαμελισμό του Πενθέα από την ίδια του τη μητέρα, η οποία μέσα στη μανία της πιστεύει ότι σκοτώνει ένα λιοντάρι.
Η προσέγγιση: Θρησκεία, Χούντα και... Λευτέρης Πανταζής
Για την Κιτσοπούλου, οι "Βάκχες" δεν είναι μια ψυχαναλυτική μελέτη, αλλά μια αντανάκλαση της αρρώστιας των ιδεολογιών. Στο σκηνοθετικό της σημείωμα, παραλληλίζει την επιβολή της νέας θρησκείας με μια "χουντική ατμόσφαιρα". Όταν μια μάνα σκοτώνει το παιδί της για έναν ηγέτη ή έναν "αλκοολικό ιεροκήρυκα", η ανθρωπότητα έχει ήδη ηττηθεί.
Η επιλογή του Λευτέρη Πανταζή στο τραγούδι δεν είναι τυχαία. Η Κιτσοπούλου στήνει ένα λαϊκό γλέντι πάνω στα ερείπια του αρχαίου δράματος, υπογραμμίζοντας το παράλογο της ανθρώπινης ύπαρξης. Εκεί που το αρχαίο μέλος συναντά την πίστα, η τραγωδία γίνεται καθρέφτης της σύγχρονης κοινωνίας: ένας τόπος όπου το ιερό και το βέβηλο χορεύουν μαζί το τελευταίο τους ζεϊμπέκικο. Περιμένουμε μια παράσταση αιχμηρή, απρόβλεπτη και πολιτική, που μας καλεί να δούμε την αλήθεια πίσω από τις κραυγές των Μαινάδων.
Σημείωμα Λένας Κιτσοπούλου
Όταν έρχεται να επιβληθεί η νέα θρησκεία και ο Διόνυσος με ανθρώπινη μορφή παρουσιάζεται ως εκπρόσωπος της θρησκείας αυτής, ήδη το πρόβλημα είναι εμφανές, ήδη, φαίνεται ότι κάτι πάει στραβά, γενικά, όταν μια θρησκεία επιβάλλεται, μιλάμε για χούντα, για χουντική ατμόσφαιρα και δεν θα έπρεπε με τίποτα να λέγεται θρησκεία κάτι που επιβάλλεται, ενώ σε κάνει να νομίζεις ότι το επέλεξες. Όταν μια μάνα σκοτώνει το παιδί της για μια θρησκεία, ή για μια ιδεολογία, όταν οι γυναίκες ουρλιάζουν για έναν οποιονδήποτε ηγέτη, ή αρχηγό και θέλουν να του σκίσουν τα ρούχα, όταν γενικά οι γυναίκες ερωτεύονται άνθρωπο με ιδεολογία, ή άνθρωπο-εκπρόσωπο κάποιου κόμματος, ε, μιλάμε για πολλή αρρώστια, πόσο μάλλον όταν σκοτώνουν και το ίδιο τους το παιδί για λόγους έρωτα με κάποιον τέτοιο ιδεολόγο ιεραπόστολο-ιεροκήρυκα-αλκοολικό που ρετάρει με την πρώτη ρόγα σταφύλι και κολλάει το σίγμα στο στόμα του.
Από τη στιγμή που έτσι κι αλλιώς μια μάνα θα σκοτώσει το παιδί της ή, το ανάποδο, και ένας γιος θα σκοτώσει τον πατέρα του προκειμένου να μην σκοτωθεί από αυτόν, ίσως θα ήταν καλό οι γονείς να μην μεγαλώνουν παιδιά, ή τουλάχιστον να μην τα συναναστρέφονται πολύ. Για το καλό της ανθρωπότητας.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
