Γιώργος Καλφαμανώλης©
Μετά από μια εντυπωσιακή πορεία που αγκαλιάστηκε θερμά από το κοινό, η θεατρική μεταφορά της "Παναγίας των Παρισίων", επιστρέφει για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων στο "Θέατρον" του Κέντρου Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος". Θεατές κάθε ηλικίας έχουν λίγες τελευταίες ευκαιρίες να ταξιδέψουν στο μεσαιωνικό Παρίσι.
Βασισμένη στο εμβληματικό μυθιστόρημα του Βίκτορος Ουγκό, η παράσταση συγκαταλέγεται στις πιο φιλόδοξες παραγωγές της φετινής σεζόν, επιβεβαιώνοντας τη παράδοση του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού στις υψηλού επιπέδου θεατρικές προσεγγίσεις κλασικών έργων. Μετά την επιτυχία των "Αθλίων", η σκηνοθέτρια Κωνσταντίνα Νικολαΐδη επιστρέφει με μια νέα διασκευή, αναδεικνύοντας τη σκοτεινή γοητεία και τη διαχρονική δύναμη του έργου.

Στο επικεντρο της ιστορίας βρίσκονται τρεις εμβληματικές μορφές: ο Κουασιμόδος, ο παραμορφωμένος αλλά βαθιά τρυφερός κωδωνοκρούστης της Νοτρ Νταμ, που ζει απομονωμένος στο καμπαναριό, η Εσμεράλδα, μια ελεύθερη ψυχή που μαγνητίζει με την ομορφιά και την αγνότητά της και ο αρχιδιάκονος Φρόλο, μια σκοτεινή φιγούρα που παρασύρεται από το πάθος και οδηγείται στην ηθική του κατάρρευση.
Γύρω τους ξεδιπλώνεται ένας πολυπρόσωπος κόσμος: οι κατατρεγμένοι τσιγγάνοι του Παρισιού, ο ρομαντικός Γκρεγκουάρ, ο λοχαγός Φοίβος, ιερείς, δικαστές, φρουροί και απλοί πολίτες. Όλοι συνυπάρχουν σε μια κοινωνία σκληρή αλλά βαθιά ρομαντική, όπου η αδικία και η προδοσία συγκρούονται με τη δικαιοσύνη και την ηθική. Σε έναν κόσμο που απορρίπτει το διαφορετικό, η αγάπη αναδεικνύεται ως το ύστατο καταφύγιο, μια διαχρονική πηγή ελπίδας.

Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους συναντάμε ένα ισχυρό 20μελή σύνολο αγαπημένων ηθοποιών: Τάσος Χαλκιάς, Βασιλική Ανδρίτσου, Ιβάν Σβιτάιλο, Μιχάλης Μαρκάτης, Νίκη Παλληκαράκη, Ορέστης Τρίκας, Χρυσάνθη Παπαλεβέντη και Κωνσταντίνος Μουταφτσής. Μαζί τους οι ηθοποιοί Ραφαέλ Αριστοτέλους Ελίνα Γιαννάκη, Παναγιώτης Δελαβίνιας, Στεφανία Δράκου, Νικόλας Καλιδώνης, Μαρία Μέντζα, Δημήτρης Μπαμπανιώτης, Λυδία Μπουρτσάλα, Τζούλι Τσόλκα, Κωνσταντίνος Τσουμπάρης, Γιώργος Τσουρουνάκης, Γιάννης Φιλίππου
Η παράσταση δεν περιορίζεται σε μια αφήγηση πάθους και τραγωδίας, αλλά λειτουργεί και ως στοχασμός πάνω στη διαφορετικότητα, τη δικαιοσύνη και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Σε έναν κόσμο που συχνά απορρίπτει το "άλλο", το έργο του Ουγκό παραμένει επίκαιρο, υπενθυμίζοντας τη σημασία της ενσυναίσθησης.

Ο Βίκτορ Ουγκό, που γεννήθηκε το 1802 στη Μπεζανσόν της Γαλλίας, υπήρξε κορυφαίος εκπρόσωπος του γαλλικού ρομαντισμού. Πολυσχιδής δημιουργός, ασχολήθηκε με την ποίηση, τη λογοτεχνία, το θέατρο και τα εικαστικά, ενώ υπήρξε και ενεργός υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το έργο του εξακολουθεί να επηρεάζει βαθιά την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά. Πέρα από τη δραματουργία, το μυθιστόρημα, που πρωτοεκδόθηκε το 1831, αποτελεί και μια ωδή στην αρχιτεκτονική. Σε μια εποχή όπου η τυπογραφία αναδύεται ως νέο μέσο επικοινωνίας, οι ναοί, όπως η Παναγία των Παρισίων, διατηρούν τον ρόλο τους ως φορείς μνήμης, γνώσης και πολιτισμού.
Η σκηνοθετική προσέγγιση ισορροπεί ανάμεσα στη δραματουργική ένταση και την αισθητική αρτιότητα. Τα εντυπωσιακά σκηνικά και κοστούμια της Μαρίας Φιλίππου, οι δυναμικές χορογραφίες της Χριστίνας Φωτεινάκη, οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα και η πρωτότυπη μουσική του Γιάννη Οικονόμου συνθέτουν ένα ολοκληρωμένο θεατρικό θέαμα που μεταφέρει τον θεατή σε μια άλλη εποχή, χωρίς να χάνει τη σύγχρονη ματιά του.

Περισσότερες πληροφορίες
Η Παναγία των Παρισίων
Διασκευή του κλασικού έργου του Βικτόρ Ουγκό που μιλάει για την ανιδιοτελή αγάπη και τη διαφορετικότητα. Στο μεσαιωνικό Παρίσι ξετυλίγεται μια περιπετειώδης ιστορία με κέντρο δράσης της τον επιβλητικό Ναό της Νοτρ Νταμ. Κεντρικοί ήρωες είναι ο Κουασιμόδος, ο παραμορφωμένος, καλοκάγαθος κωδωνοκρούστης της Παναγίας των Παρισίων, που ζει απομονωμένος ψηλά στο καμπαναριό με μόνη του συντροφιά τα τερατόμορφα αγαλματάκια της εκκλησίας (γκαργκόιλς), η τσιγγάνα Εσμεράλδα, που σαγηνεύει με την ομορφιά της, συγκινεί με την αγνότητα της ψυχής της και έχει πάντα δίπλα της την αγαπημένη της κατσίκα, και ο σκοτεινός αρχιδιάκονος Φρόλο, που ορμώμενος από το πάθος του για την Εσμεράλδα απομακρύνεται από τον δρόμο του Θεού και γίνεται επικίνδυνος.
