Πώς να χωρέσει η επιτυχία του "Cleansed" σε μία σεζόν ;

Το πολυσυζητημένο "Cleansed" της Σάρα Κέιν, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζά, ολοκληρώνει τον πρώτο κύκλο των παραστάσεών του την Κυριακή των Βαΐων, 5 Απριλίου, έπειτα από μια εντυπωσιακή πορεία με συνεχόμενα sold-out. Η παράσταση θα επιστρέψει για δεύτερη θεατρική σεζόν, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης από τις 28 Σεπτεμβρίου, με παραστάσεις κάθε Δευτέρα και Τρίτη. Η προπώληση των εισιτηρίων έχει ήδη ξεκινήσει.

Η ανταπόκριση του κοινού υπήρξε εντυπωσιακή, καθώς όλα τα εισιτήρια μέχρι την τελευταία παράσταση της πρώτης σεζόν έχουν εξαντληθεί, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική της παραγωγής και τη θερμή αποδοχή της από το αθηναϊκό κοινό.

Ένα έργο σκληρό αλλά βαθιά ποιητικό

Το γνωστό στους έλληνες και ως "Καθαροί Πια" έργο της Σάρα Κέιν γραμμένο το 1998, παραμένει μέχρι σήμερα ένα συγκλονιστικό θεατρικό για την ανθρώπινη ύπαρξη. Πρόκειται για μια σκοτεινή αλληγορία για μια κοινωνία που καταστέλλει την αγάπη, την ελεύθερη βούληση και την πνευματικότητα. Σε μια εποχή όπου οι πόλεμοι, ο φασισμός και ο κοινωνικός συντηρητισμός επανεμφανίζονται με ένταση, το κείμενο μοιάζει πιο επίκαιρο από ποτέ. Χωρισμένο σε 20 μικρές σκηνές, λειτουργεί σαν ένα ποιητικό μανιφέστο υπέρ του ανθρώπου και της ανάγκης για αποδοχή.

Η δράση εκτυλίσσεται σε ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα που διοικεί ο Τίνκερ. Εκεί, έξι πρόσωπα αναζητούν την ταυτότητα, τη φωνή και την ελευθερία τους έξω από κοινωνικές ταξινομήσεις και περιορισμούς.

Ο Γκράχαμ αναζητά τον θάνατο, η Γκρέις ψάχνει τον χαμένο αδελφό της, ο Καρλ απαιτεί απόλυτη αφοσίωση, ο Ροντ διεκδικεί ανεξαρτησία, ο Ρόμπιν παλεύει με τη φωνή που ακούει μέσα του και μια ανώνυμη Γυναίκα ζητά σωτηρία. Όλοι αναζητούν αγάπη και αποδοχή σε έναν κόσμο που επιχειρεί να "καθαρίσει" τους ανθρώπους από ό,τι θεωρεί απαγορευμένο.

Η παράσταση "κινείται με ευελιξία ανάμεσα στον ωμό ρεαλισμό και την υπέρβασή του, σε έναν πεδίο που άλλοτε αγγίζει τον εξπρεσιονισμό και άλλοτε τη βαθιά λυρικότητα" διαβάζουμε στην κριτική της Τώνιας Καράογλου.

"Αποκαλύπτει εικόνες της πιο σκοτεινής αβύσσου· είναι βίαιο, αποκρουστικό, "άρρωστο", αλλά ταυτόχρονα ποιητικό, και με έναν τρόπο σχεδόν φωτεινό. Κινείται με ευελιξία ανάμεσα στον ωμό ρεαλισμό και την υπέρβασή του, σε έναν πεδίο που άλλοτε αγγίζει τον εξπρεσιονισμό και άλλοτε τη βαθιά λυρικότητα.

Μια δυνατή σκηνική πρόταση

Στην παράσταση, η αγάπη και η οδύνη είναι σφιχτά αγκαλιασμένες: στην αιμομικτική ερωτική σκηνή της Γκρέις (Μαίρη Μηνά) και του Γκράχαμ (Δημήτρης Καπουράνης), όπου θυμίζουν τους πρωτόπλαστους, στην απελπισμένη ένωση του Καρλ (συνταρακτικός ο Νικολάκης Ζεγκίνογλου) και του Ροντ (Γιώργος Ζυγούρης), αλλά και στο φινάλε, όπου η Γκρέις και ο Καρλ μένουν μόνοι, δεμένοι με έναν αλλόκοτο –αλλά και κυριολεκτικό– σωματικό δεσμό.

Ο Καραντζάς φώτισε επίσης το πιο σκοτεινό πρόσωπο του έργου, τον Τίνκερ. Δεν γνωρίζουμε από πού πηγάζει η ηδονή που αντλεί από το να προκαλεί πόνο· βλέπουμε όμως έναν άνθρωπο που στη μία σκηνή βασανίζει και στην επόμενη εκλιπαρεί ο ίδιος για αγάπη – ο Χρήστος Λούλης ανέδειξε με ακρίβεια αυτό το ψυχικό ρήγμα ενώ η Νατάσα Εξηνταβελώνη (Γυναίκα) και ο Θανάσης Ραφτόπουλος (Ρόμπιν) συμπληρώνουν το εξαιρετικό καστ."

Προπώληση εισιτηρίων: more.com