Ακόμη και το 2024 ήταν πάνω στη σκηνή. Με το ίδιο πάθος, την ίδια τρυφερότητα για το θέατρο που υπηρέτησε μια ολόκληρη ζωή. Στην παράσταση "Ήρωες" του Ζεράλντ Σιμπλερά, στο Από Μηχανής Θέατρο, στάθηκε δίπλα στον Κώστα Αρζόγλου και τον Πάνο Σκουρολιάκο, υποδυόμενος έναν από τους τρεις βετεράνους αξιωματικούς του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου που περνούν τις μέρες τους σε ένα γηροκομείο. Ήταν μια παράσταση γεμάτη λεπτό χιούμορ, συγκίνηση και ανθρωπιά — στοιχεία που χαρακτήριζαν και τον ίδιο.
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 82 ετών, αφήνοντας πίσω του μια σπουδαία διαδρομή στο ελληνικό θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Ένας καλλιτέχνης πολυδιάστατος, με σπάνιο ήθος, ευγένεια και πνευματικότητα, που κέρδιζε τον σεβασμό των συναδέλφων του και την αγάπη του κοινού με τη διακριτική δύναμη της παρουσίας του.
Απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου το 1973, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το ΚΘΒΕ, τα ΔΗΠΕΘΕ και πολλούς ιδιωτικούς θιάσους. Ερμήνευσε σπουδαίους ρόλους σε αρχαίο δράμα, κωμωδία, σύγχρονο θέατρο και επιθεώρηση, ενώ το κοινό τον γνώρισε και μέσα από σημαντικές τηλεοπτικές και κινηματογραφικές συμμετοχές.
Το 1996, μαζί με τη σύζυγό του Ασπασία Κράλλη, δημιούργησαν το Από Μηχανής Θέατρο. Συνοδοιπόροι στη ζωή και στην τέχνη, πορεύτηκαν πάντα με διακριτικότητα, αμοιβαίο σεβασμό και βαθιά αγάπη για το θέατρο. Ήταν επίσης ξάδελφος της αγαπημένης ηθοποιού Νένας Μεντή, με την οποία μοιραζόταν το ίδιο καλλιτεχνικό πάθος. Παράλληλα υπήρξε και ποιητής, με έργο λιτό, στοχαστικό και βαθιά ανθρώπινο. Ο Χρήστος Βαλαβανίδης υπήρξε ένας ευγενής άνθρωπος της τέχνης. Και έτσι θα τον θυμόμαστε.
Θερμά συλλυπητήρια στην Ασπασία Κράλλη, στην οικογένεια και στους οικείους του.
Το ΚΘΒΕ "αποχαιρετά" τον Χρήστο Βαλαβανίδη
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον Χρήστο Βαλαβανίδη, έναν από τους πιο ταλαντούχους και αγαπητούς ηθοποιούς του θεάτρου, του κινηματογράφου αλλά και της τηλεόρασης και έναν άνθρωπο με σπάνιο ήθος και πνευματική καλλιέργεια.
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης υπήρξε ένας από τους πιο πολυδιάστατους και ανήσυχους καλλιτέχνες της γενιάς του·ένας ευγενής στοχαστής και ευαίσθητος ποιητής, που με την αμεσότητα του χαρακτήρα του, την πνευματικότητα και τη γλυκύτητα της παρουσίας του κέρδισε τον σεβασμό των συναδέλφων του και την αγάπη του κοινού. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς πορείας του στο θέατρο συμμετείχε σε σημαντικές παραγωγές και συνεργάστηκε με διακεκριμένους σκηνοθέτες και ηθοποιούς, αφήνοντας το προσωπικό του στίγμα σε κάθε του εμφάνιση.
Αποφοίτησε το 1973 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, με το οποίο στη συνέχεια συνεργάστηκε όπως και με το ΚΘΒΕ, το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου καθώς και με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους. Ερμήνευσε ρόλους σε αρχαίο δράμα, κωμωδία, κωμειδύλλιο, οπερέτα, σύγχρονο, μουσικό θέατρο αλλά και επιθεώρηση.
Μεταξύ άλλων εμφανίστηκε σε έργα του Σαίξπηρ, του Μολιέρου, του Μπρεχτ, αλλά και σε σημαντικές ελληνικές θεατρικές παραγωγές,
Το 1996, μαζί με τη γυναίκα του, Ασπασία Κράλλη, δημιούργησαν το "Από Μηχανής Θέατρο" μετατρέποντας ένα παλιό εργοστάσιο σ’ έναν σύγχρονο θεατρικό χώρο.
Έχει συνεργαστεί με το ραδιόφωνο ενώ το ευρύ κοινό τον αγάπησε και μέσα από πρωταγωνιστικούς τηλεοπτικούς ρόλους σε πολύ γνωστά σήριαλ καθώς και σε κινηματογραφικές ταινίες. Η παρουσία του στον κινηματογράφο ξεχώρισε για την εσωτερικότητα της ερμηνείας του και την ιδιαίτερη υποκριτική του ευαισθησία. Συμμετείχε επίσης σε διεθνείς παραγωγές, όπως The First Olympics (σκην. Alvin Rakoff), My Family and Other Animals (σκην. Peter Barber-Fleming) και ΟΡΑ (σκην. Udayan Prasad), διευρύνοντας την καλλιτεχνική του παρουσία πέρα από τα ελληνικά σύνορα.
Τιμήθηκε με το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου στο φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία του Νίκου Νικολαΐδη "Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα". Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1972 στη σειρά "Η γειτονιά μας" και στη συνέχεια συμμετείχε σε πολλές δημοφιλείς σειρές, όπως "Το μινόρε της αυγής", "Η τράπεζα", "Λίστα γάμου", "Οι αυθαίρετοι" και "Το κόκκινο δωμάτιο".
Παράλληλα με την υποκριτική, ασχολήθηκε συστηματικά με την ποίηση, εκδίδοντας αρκετές ποιητικές συλλογές. Η πνευματική του αναζήτηση αποτυπώθηκε στο ποιητικό του έργο, με συλλογές όπως η "Ανοιχτή Ακρόαση" και τα "Ανέκδοτα, αδέσποτα και ιδιωτικά", γραμμένες με λόγο λιτό, στοχαστικό και διεισδυτικό. "Τώρα που όλα τέλειωσαν και το κενό γεμίζει με τη σιωπή των λέξεων".
Με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος συνεργάστηκε τέσσερις φορές ως ηθοποιός και μία ως σκηνοθέτης:
• "Εκάβη" | "Κύκλωπας" του Ευριπίδη — Σκηνοθεσία: Διαγόρας Χρονόπουλος (2001)
• "Θεσμοφοριάζουσες" του Αριστοφάνη — Σκηνοθεσία: Κούλα Αντωνιάδη (1983)
• "Ο Αλαντίν και το μαγικό λυχνάρι" της Ιρένε Μαραντέι — Σκηνοθεσία: Λάμπρος Κωστόπουλος (1982)
• "Η τρελή του Σαγιώ" του Ζαν Ζιρωντού — Σκηνοθεσία: Ανδρέας Βουτσινάς (1981)
Επίσης σκηνοθέτησε και έγραψε τους στίχους των τραγουδιών για την παράσταση της Παιδικής Σκηνής του ΚΘΒΕ: • "Ο Παπουτσωμένος γάτος" του Μπράιαν Γουέι, σε μετάφραση Ξένιας Καλογεροπούλου (1983)
Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στη σύζυγό του Ασπασία Κράλλη, στην οικογένεια και στους οικείους του.
Διαβάστε Επίσης
