Ας γνωρίσουμε καλύτερα τη Βασιλίνα Κατερίνη

Η Βασιλίνα Κατερίνη ανήκει στη νέα γενιά ηθοποιών που συνδυάζουν γερή εκπαίδευση, αναζήτηση και διαρκή καλλιτεχνική τόλμη. Απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Θέατρο Τέχνης "Κάρολος Κουν" και του Τμήματος Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μετρά ήδη σημαντικές συνεργασίες στο θέατρο, συμμετέχοντας –μεταξύ άλλων–  στο Χορό της "Ορέστειας" του Θεόδωρου Τερζόπουλου, στη "Μήδεια" της Μαριάννας Κάλμπαρη στην Επίδαυρο και σε έργα σπουδαίων δημιουργών της ελληνικής και παγκόσμιας δραματουργίας. Παράλληλα, έχει δραστηριοποιηθεί ως θεατροπαιδαγωγός, ενώ πριν από τέσσερα χρόνια συμμετείχε στην ταινία μικρού μήκους με τίτλο "Σήμερα ήθελα", που ταξίδεψε στο Φεστιβάλ Δράμας και αλλού. Φέτος τη συναντάμε σε δύο εντελώς διαφορετικές παραστάσεις: στον "(κρότο)" στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και στον "Αλυσοδεμένο ελέφαντα και τον τρομερό εχθρό", αποδεικνύοντας την ευρύτητα και την ευαισθησία της σκηνικής της παρουσίας. Μιλήσαμε μαζί της και αυτά είναι όσα μας εκμυστηρεύτηκε.

Πού σε ξέρω 

Ξεκίνησα από το θέατρο Τέχνης με σπουδές και συμμετοχή σε παραστάσεις εκεί. Αμέσως μετά την αποφοίτησή μου συμμετείχα ως μέλος του χορού στη "Μήδεια" της Μαριάννας Κάλμπαρη, συνέχισα παίζοντας στο θέατρο και συνεργάστηκα με σκηνοθέτες όπως ο Δημήτρης Καταλειφός, ο Φώτης Μακρής, η Βάσσια Χρονοπούλου, ο Θανάσης Σαράντος, ο Δημήτρης Αδάμης, ο Δημήτρης Πλειώνης και ο Θεόδωρος Τερζόπουλος. Ο τελευταίος αποτέλεσε ένα διάστημα δύο χρόνων που αισθάνομαι σαν σταθμό στη ζωή μου. Νιώθω πως η καλλιτεχνική μου ταυτότητα, αλλά και όλη η ματιά μου ως καλλιτέχνιδα, αναδιαμορφώθηκε. Από την "Ορέστεια", λοιπόν, του Τερζόπουλου, τώρα στον "Κρότο" των Αυτή κι αυτοί, μιας ομάδας που με τροφοδότησε με πολύ θάρρος και πίστη. Να προσθέσω ακόμη, πως έχω ασχοληθεί και με τον κινηματογράφο, παίζοντας σε ταινίες μικρού μήκους, αλλά κι έχοντας δημιουργήσει τη δική μου ταινία με τίτλο "Σήμερα ήθελα". Η ταινία συμμετείχε στο φεστιβάλ Δράμας και σε άλλα φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους.

Πού αλλού σε βρίσκω

Με βρίσκεις στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, στο υπόγειο, κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21.30 με την παράστασή μας, που ονομάζεται "(κρότος)". Με συναντάς κάθε Κυριακή στις 11.30 στο στούντιο Μαυρομιχάλη με την παιδική παράσταση "Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας και ο τρομερός εχθρός" του Χόρχε Μπουκάι, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Πλειώνη. Κάθε πρωί σε σχολεία της αθήνας ή στο Στούντιο Μαυρομιχάλη ξανά και κάθε Κυριακή απόγευμα, κάπου στον κεραμεικό με τα θεατρικά εργαστήρια που συντονίζω ως εμψυχώτρια. Αν δε με βρεις σε όλα αυτά, δοκίμασε να ψάξεις κάπου στο παγκράτι,
στα εξάρχεια ή σε κάποιο σινεμά της πόλης!

Πες μου κάτι για το θέατρο

Θέατρο είναι η ποιητική διάσταση της φαντασίας, μετουσιωμένη σε δράσεις, με όρους αλήθειας. Το θέατρο είναι η ζωή σε μια διάσταση ονειρική.

Πες μου κάτι για τους ανθρώπους που θαυμάζεις και σε έχουν επηρεάσει

Η αφοσίωσή τους, η σπίθα τους, η ανάγκη τους, η ψυχή τε και σώμα κατάθεσή τους, τα λόγια τους. Ο ΘεόδωροςΤερζόπουλος, αλλά και ο Σάββας Στρούμπος, μου έμαθαν να αναπνέω ουσιαστικά, εντοπίζοντας τη ρίζα της αλήθειας μου, να κοιτάζω στο μάτι του Διονύσου κι εκεί κατάλαβα το "εδώ και το πέραν", μου έδειξαν έναν δρόμο αλλιώτικο, περίεργα όμορφο, ονειρικό. Ο Δημήτρης Καταλειφός μου "έδειξε" έναν άλλο δρόμο, με υπόσταση στις λέξεις, στη μορφή και το σώμα τους, στον εσωτερικό κόσμο που κουβαλάει το κείμενο και η συνθήκη. Ο Φώτης Μακρής μου χάρισε την δραστικότητα, το βούτηγμα, την ετοιμότητα, την σπίθα. Ο Χάρης Φραγκούλης (που κάναμε την ταινία μου μαζί), μου ενέπνευσε την τρέλα, το ρεαλιστικό που ενέχει κάτι αλλόκοτο, κάτι διαφορετικό, μα τόσο πολύ τελικά οικείο.

Η παράσταση που σε έχει συγκινήσει περισσότερο

Το "Amor" του Θεόδωρου Τερζόπουλου.

Το μικρόβιο της υποκριτικής μπήκε

Από όταν δοκίμαζα τα παπούτσια της μαμάς μου κι έπαιζα ρόλους μέσα στο σπίτι. Πρέπει να ‘μουν γύρω στα πέντε.

Η μεγαλύτερη αγωνία σου για τις παραστάσεις που παίζεις

Αγωνιώ μόνο για το αν θα ακουμπήσει έστω κάποιους, αυτό που κάνουμε. Αν θα καταφέρουμε να επικοινωνήσουμε το όραμά μας όπως το έχουμε φανταστεί. Αυτό σίγουρα αφορά στον (κρότο) Για την παιδική παράσταση που παίζω "ο αλυσοδεμένος ελέφαντας και ο τρομερός εχθρός", σκέφτομαι μόνο αν τα παιδιά θα ανταποκριθούν θετικά και αν θα χαρούν.

Αποκάλυψε μου τις αγαπημένες σου σκηνές στις παραστάσεις που παίζεις

Στον "(Κρότο)", η στιγμή που η ηρωίδα μου δέχεται "βία" κι επέρχεται ένα σημείο στο κείμενο με θραύσματα λόγου. Αυτή είναι αγαπημένη μου στιγμή, όπως και στο τέλος του έργου, το σημείο της "μανίας". Επίσης, απολαμβάνω πολύ και την σκηνή με τον βιβλιοπώλη! Στον "Αλυσοδεμένο ελέφαντα" μου αρέσει πολύ όταν πείθω τον Ντάμπυ να το σκάσει και του λέω παραδείγματα της ζωής μου. Με συγκινεί που τα παιδιά ταυτίζονται και του φωνάζουν κι αυτά να φύγει.

Αισθάνθηκες αγωνία λίγο πριν την πρεμιέρα της "Ορέστειας" στην Επίδαυρο

Η φιλοσοφία μου είναι δούλεψε, πίστεψε, τόλμησε, φρόντισε.

Το μεγαλύτερο παράδοξο είναι...

Ενώ αυτή η δουλειά είναι γεμάτη αγωνία, στρές, απορρίψεις, ανασφάλεια, δεν παύει να είναι το μόνο που θέλω να κάνω στη ζωή μου τόσο πολύ.

Αν μπορούσε να αλλάξει κάτι στο θέατρο

Θα ήθελα να είχαμε όλοι, συνέχεια, υπέροχες συνεργασίες και να μην υπήρχε ανεργία. Στην κοινωνία, θα ήταν να εξαλειφόταν κάθε μορφή αδικίας, βίας, συγκάλυψης κι εξαπάτησης.
Στους ανθρώπους, θα ήταν να είναι λίγο περισσότερο ουσιαστικά μαζί.

Αυτό που σε απογοητεύει κι αυτό που αγαπάς στην Ελλάδα

Με απογοητελυει η πολιτική αναλγησία, η κοινωνική και ατομική "αναπηρία", τα μη λειτουργικά συστήματά (παιδεία, υγεία κλπ). Αγαπώ την Ελλάδα για τα νησάκια της, τις θαλασσάρες της, τον ήλιο και την ανοιχτωσιά ακόμα κάποιων ανθρώπων της, τα γλέντια και τα τραγούδια της.

Η μοναδική ελπίδα επιβίωσης….

Είναι η αγάπη!!! Η συλλογικότητα και το μαζί. Από αυτό το μαζί, ίσως έρθει κάποια ανατροπή στα καθεστηκυία πράγματα.

Τα επόμενα καλλιτεχνικά σχέδια

Πολλές προτάσεις που περιμένουμε να χρηματοδοτηθούν για να υλοποιηθούν! Μακάρι!

Off the record  

Φοβάμαι την μοναξιά, ευελπιστώ να συντροφεύομαι από άξιους ανθρώπους και να εμπνέομαι κάθε μέρα από πολύτιμους συνεργάτες. Όποιο κι αν είναι το επόμενο βήμα, εύχομαι να με εξελίξει κι άλλο!