Νίκος Κοδούνας
Ο Ντίνος Ψυχογιός καταπιάνεται με το κλασικό αριστούργημα του Χένρικ Ίψεν "Μικρός Έγιολφ", προτείνοντας μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση που συνομιλεί με τα αδιέξοδα και τις αγωνίες της σημερινής γενιάς. Η παράσταση κάνει πρεμιέρα στις 4 Μαρτίου στον χώρο της ΠΛΥΦΑ και θα παρουσιαστεί για περιορισμένο αριθμό επτά παραστάσεων.
Τη μετάφραση και διασκευή αναλαμβάνει επίσης ο Ντίνος Ψυχογιός, επιχειρώντας μια ανάγνωση που γεφυρώνει τον 19ο αιώνα με τα υπαρξιακά ερωτήματα του σήμερα. Επί σκηνής συναντιέται μια δυνατή ομάδα ηθοποιών: Αλέξανδρος Βαρδαξόγλου, Aulona Lupa, Φαίδρα Αγγελάκη και Πασέ Κολοφωτιάς, που δίνουν νέα πνοή στους σύνθετους χαρακτήρες του Ίψεν.
Γραμμένο το 1894, το έργο ανήκει στην ώριμη ρεαλιστική περίοδο του Ίψεν και αποτελεί μία από τις πιο βαθιές και σκληρές μελέτες του πάνω στο ζευγάρι, την οικογένεια και την ανθρώπινη ευθύνη. Ο Νορβηγός δραματουργός δεν στέκεται μόνο στην τραγικότητα ενός συγκλονιστικού γεγονότος, αλλά εστιάζει στις αλυσιδωτές συνέπειες του πένθους και της ενοχής. Ένα ζευγάρι, βυθισμένο στη θλίψη, καλείται να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του, να αναμετρηθεί με όσα δεν ειπώθηκαν και να αναζητήσει νέους τρόπους σύνδεσης.
Λίγα λόγια από τον σκηνοθέτη
"Πώς μετράμε την απώλεια; Τι θα πει πραγματικά ανθρώπινη ευθύνη;" αναρωτιέται ο Ντίνος Ψυχογιός. "Ένα παιδί χάνεται στη θάλασσα. Με τον χαμό του, γίνεται ο καθρέφτης μέσα στον οποίο οι γονείς αναγκάζονται να αντικρίσουν τον εαυτό τους: τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες, τις ενοχές, την αδυναμία τους να συνδεθούν. Η απουσία του κάθε Έγιολφ αναγκάζει τους ανθρώπους να κοιτάξουν κατάματα τον εαυτό τους, ως γονείς, αδέρφια, σύντροφοι, μέλη μιας κοινωνίας".
Στη γενιά της αβεβαιότητας, της υπερβολικής τεχνολογίας, της εύθραυστης ελευθερίας και της συνεχούς επαναδιαπραγμάτευσης του θεσμού της οικογένειας, η έννοια της "ανθρώπινης ευθύνης" αποκτά νέο βάρος, που η παράσταση προσπαθεί να αποδώσει μέσα από μια σύγχρονη θεατρική ματιά.
Μια παράσταση για την απώλεια, την ενοχή και την ευθύνη, μέσα από μια σκηνική εμπειρία που φέρνει το κοινό στο επίκεντρο και το καλεί να κοιτάξει μέσα στον ίδιο του τον καθρέφτη.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
(Ο μικρός) Έγιολφ
Μια σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του ιψενικού έργου για την απώλεια και την πραγματική σημασία της ανθρώπινης ευθύνης, μέσα από το βλέμμα μιας γενιάς που παλεύει να επαναπροσδιορίσει τις αξίες, τα όρια και τις ευθύνες που της κληροδότησαν οι προηγούμενες. Σε ένα από τα ώριμα ρεαλιστικά του έργα, που γράφτηκε το 1894, ο Ίψεν δεν περιορίζεται στις αναμενόμενες αντιδράσεις απέναντι σε μια τόσο συγκλονιστική πραγματικότητα, αλλά προχωρά πολύ βαθύτερα. Εστιάζει στις καταλυτικές συνέπειες του πένθους και της ενοχής στο αγαπημένο του αντικείμενο μελέτης, το ζευγάρι, το οποίο, μέσα από τη θλίψη και τον πόνο, καλείται να επαναπροσδιορίσει τη θέση του στον κόσμο, να αποκαταστήσει ό,τι είναι δυνατό και να ανακαλύψει νέους τρόπους σύνδεσης.
