Το 2026, το αθηνόραμα γιορτάζει μισό αιώνα στην αιχμή της πόλης παραμένοντας ανοιχτό, κριτικό, επίκαιρο, πρωτοπόρο, έχοντας όλα αυτά τα χρόνια συν-διαμορφώσει δυναμικά τάσεις και εξελίξεις σε κάθε πτυχή του πολιτισμού και της διασκέδασης. 50 years festivities με τα βραβεία και τους θεσμούς να συντονίζονται στο επετειακό πνεύμα αλλά και νέα events να καλούν άπαντες να γιορτάσουν τα 50 χρόνια αθηνόραμα, συμμετέχοντας σε ένα μοναδικό party in progress.
Στο πλαίσιο αυτού του εορτασμού, κάθε εβδομάδα θα σας παρουσιάζουμε εδώ, στο athinorama.gr, στιγμές από το αρχείο μας που ξεχωρίζουν ή που αποκτούν στις μέρες μας ιδιαίτερο νόημα.
Μια τέτοια στιγμή ήταν το 1995 η παρουσίαση του έργου του Δημήτρη Παπαϊωάννου "Ενός λεπτού σιγή", που έκανε πρεμιέρα στις 19 Οκτωβρίου στο Παλαιό Εργοστάσιο ΔΕΗ.
Με τίτλο "Παπαϊωάννου υπέρ αμαρτίας" ο Ηρακλής Λογοθέτης, που επιμελούταν τη στήλη του θεάτρου στο έντυπο, παρουσιάζει την παράσταση του καλλιτέχνη, ο οποίος ξεχώριζε από τότε και στις μέρες μας έχει αποδείξει πόσο καθοριστικός είναι για τη σύγχρονη ελληνική σκηνή με αφορμή (και) την performance-installation "Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα".

Διαβάζουμε στο τεύχος 991 (6-12 Οκτωβρίου ’95):
"'Η ιδέα της παράστασης αυτής'", είπε στο 'Α' ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, "'ξεκίνησε πριν από τρισήμισι χρόνια, με την ανάθεση σε μας από τον Μάνο Χατζηδάκι της χορογραφικής παρουσίασης αυτών των τραγουδιών. Εξαρχής με γοήτευσε η ιδέα της συνάντησης ενός ωμού και βίαιου ποιητή όπως ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, μ’ ένα τόσο αισθαντικό συνθέτη'. Το θέμα αυτής της σύμπραξης είναι η σκοτεινή πλευρά του έρωτα μεταξύ ανδρών. Πρόκειται βέβαια για ανδρική παράσταση 20 ατόμων με μοναδικές γυναικείες παρουσίες την Αγγλική Στελλάτου και την Τίνα Παπανικολάου, ενώ εμφανίζεται εκτάκτως και τιμητικά η Ζουζού Νικολούδη".
Στο πρώτο μέρος της τότε παράστασης, όπως και στην performance-installation "Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα", περιλαμβάνεται το Requiem του Γιώργου Κουμεντάκη "σε ποίηση του (σχεδόν αγνοημένου) Δημήτρη Καπετανάκη", όπως σημειώνει ο συντάκτης, ενώ στο δεύτερο μέρος τα Τραγούδια της αμαρτίας εκτελούσε ζωντανά ο Κώστας Παπαδάκης και ερμήνευε ο Ανδρέας Καρακότας.
Το άρθρο κλείνει υπογραμμίζοντας ότι "είναι πολύ γοητευτικό για μάς που, ύστερα από τρεις απανωτές παραγγελίες αρχαίου δράματος, επιστρέφουμε, και μάλιστα σ’ ένα χώρο όπως το εργοστάσιο της ΔΕΗ στο Μοσχάτο, που σηματοδοτεί μια διαφορετική δυναμική θεάματος και κοινού, στην πεζή ποίηση της καθημερινής ονειροπόλησης και στο μεγάλο τραπέζι που στρώνει το σκληρό γεύμα της ζωής".

