Έχουμε και στο χωριό μας ματινέ

    

Αν και είχαν προηγηθεί οι avant premieres του "αθηνοράματος" και του περιοδικού "Σινεμά" που μας έκαναν να στηνόμαστε ως φοιτήτριες με τα κουπόνια στο χέρι και τα γυαλιά ηλίου στην ουρά για τον κινηματογράφο, η βασική μύησή μου στη μεσημεριανή πολιτιστική έξοδο έγινε όταν έκανα μεταπτυχιακά στο Λονδίνο.

Ειδικά το θρυλικό Prince Charles Cinema, μία από τις λίγες ανεξάρτητες αίθουσες στην πόλη, αποτελούσε (και παραμένει) καταφύγιο των σινεφίλ για μεσημεριανές, μεταξύ άλλων, προβολές κλασικών ή ψαγμένων ταινιών, ανάμεσα στην κυριαρχία των multiplex της Leicester Square. 

Η συνήθεια της matinée τα σαββατοκύριακα στο Λονδίνο, βέβαια, αφορούσε κατά κόρον και το θέατρο, με σύσσωμες τις μεγάλες σκηνές του West End να προσφέρουν μεσημεριανές παραστάσεις, προτού τα πλήθη ξεχυθούν για dim sum στην China Town. Πλέον, οι καιροί και τα ήθη της διασκέδασης έχουν αλλάξει και στην Αθήνα, με τα after office ποτά να έχουν αντικαταστήσει για πολλούς τα ξενύχτια και τα πιο δημοφιλή sitting στις εξόδους για φαγητό να έρχονται ολοένα και πιο κοντά στις 8 μ.μ. αντί για τις 10 μ.μ. που προτιμούσαμε άλλοτε, θεωρώντας το απογευματινό δείπνο υπερβολικά βορειοευρωπαϊκό για εμάς.

Κάπως έτσι έκαναν την εμφάνισή τους στα μέρη μας και οι πρώτες ματινέ, με τη Στέγη Ωνάση να κάνει από πέρυσι τέτοια εποχή την αρχή, καθιερώνοντας κυριακάτικες παραστάσεις στις 2 μ.μ. στην Κεντρική Σκηνή και στις 5 μ.μ. στη Μικρή Σκηνή, όπως συμβαίνει και με τον "Οιδίποδα" του Ρόμπερτ Άικ και τον "Χορό των εραστών" του Τιάγκο Ροντρίγκες, που παίζονται αυτή την εποχή με μεγάλη δημοφιλία. 

Έχει μια αντισυμβατική ελευθερία η μεσημεριανή προβολή της Κυριακής που γυρίζει την πλάτη στο παραδοσιακό οικογενειακό τραπέζι και συνδυάζεται με lazy breakfast στο σπίτι, brunch ή τσίπουρα και spritz, αναλόγως της διάθεσης στα καφενεία, παλιά και νέα, στα πέριξ του Νέου Κόσμου και του Κουκακίου.

Αντίστοιχα απελευθερωτικό είναι και το να μπορείς να πας να δεις Φατίχ Ακίν, για παράδειγμα, στις 12 το μεσημέρι της Κυριακής στο Cinobo Opera στην Ακαδημίας, το δικό μας νέο arthouse σινεμά όπου κάθε ώρα έχεις κάτι καλό να διαλέξεις, ή ακόμη και τον "Μεγάλο Δικτάτορα" στο θρυλικό Studio New Star Art Cinema στην Πλατεία Αμερικής, όπου συναντάς σταθερά νέους σινεφίλ να καλύπτουν κενά. Ακόμη και για μας τους γονείς που επιζήσαμε των παιδικών προβολών και παραστάσεων του σαββατοκύριακου – δεν εννοώ κάτι για την ποιότητα των παιδικών ταινιών και παραστάσεων, για να μην παρεξηγηθώ, αλλά για το γεγονός ότι αναγκαζόμασταν να τις βλέπουμε σε ώρες που συνήθως δεν είχαμε διαλέξει και ανεξαρτήτως διάθεσης!   

Πάμε (και) πολιτιστικό μεσημέρι, λοιπόν!