Εμφανώς συγκινημένη, η Κατερίνα Ευαγγελάτου προέβη, το βράδυ τις 29ης Ιουλίου, σε αναλυτικό απολογισμό της εξαετούς θητείας της ως Καλλιτεχνικής Διευθύντριας του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου. Η ανάληψη της Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης τον Σεπτέμβριο του 2019 έμελλε να καθοριστεί αρχικά από τα μέτρα για την πανδημία -κάτι που οδήγησε σε κλειστή Πειραιώς 260 και μειωμένο πρόγραμμα στην Επίδαυρο, το καλοκαίρι του 2020-, όμως στις δύο διαδοχικές θητείες της, η Ευαγγελάτου και η ομάδα της κατάφεραν να αφήσουν διακριτό στίγμα και, γιατί όχι, παρακαταθήκη για το μέλλον.
΄Όπως εξήγησε, στόχοι τους εξαρχής ήταν η "ανανέωση της φιλοσοφίας, του περιεχομένου και της εικόνας" του σημαντικού πολιτιστικού οργανισμού, στόχους προς τους οποίους κινήθηκαν με γνώμονα την "υψηλή καλλιτεχνική ποιότητα, την εξωστρέφεια, την πολυφωνία, την τόλμη, τη συμπερίληψη, τη χρηστή οικονομική διαχείριση και την αναβάθμιση των υποδομών". Οι διεθνείς συμπαραγωγές και οι παγκόσμιες πρεμιέρες, οι πρωτοβουλίες για την προβολή του ελληνικού θεάτρου στο εξωτερικό, η ανάδειξη νέων καλλιτεχνικών ρευμάτων και η προσέλκυση νέου κοινού (που αποτυπώνεται στο σταθερά αυξανόμενο αριθμό των θεατών), καθώς και η ανανέωση του προφίλ του Φεστιβάλ (μέσα από τις στρατηγικές της οπτικής επικοινωνίας και τη νέα εταιρική ταυτότητα), η εστίαση στις νέες τεχνολογίες και η πλούσια εκδοτική δραστηριότητα είναι τα χαρακτηριστικά που έλαβε Φεστιβάλ κατά την τελευταία εξαετία.
Συνολικά, παρουσιάστηκαν περισσότερες από 480 παραγωγές, στις οποίες συμμετείχαν περισσότεροι από 11.300 καλλιτέχνες, ενώ τις εκδηλώσεις παρακολούθησαν συνολικά ένα εκατομμύριο θεατές. Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα αναπτύχθηκε με βάση το τρίπτυχο "Νέες δραματουργίες – Διεθνείς σκηνοθέτες – ΄Έρευνα", κάτι που αποτυπώθηκε ιδιαίτερα στην αναζωπύρωση του διαλόγου για το αρχαίο δράμα, με παραστάσεις που υιοθέτησαν νέες -κειμενικές ή παραστασιακές- φόρμες. Οι καλλιτέχνες που στελέχωσαν τις παραστάσεις και τις άλλες εκδηλώσεις του Φεστιβάλ, ΄Έλληνες και ξένοι, αποτέλεσαν τόσο εδραιωμένα ονόματα όσο και νέες φωνές, ενώ σημασία δόθηκε και στην πρόσκληση δημιουργών που έρχονταν για πρώτη φορά στην Ελλάδα.
Αλλαγές επίσης έγιναν στο διοικητικό σκέλος του οργανισμού, με τη μετατροπή του σε ΝΠΙΔ, την κατάρτιση οργανογράμματος και εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας, την πρόσληψη τακτικού προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ καθώς και τις -εν εξελίξει- ψηφιοποίηση του αρχείου και ανανέωση σχεδιασμού ιστοσελίδας.
Πιο αναλυτικά, το πρόγραμμα της εξαετίας ξεδιπλώθηκε πάνω σε έντεκα πυλώνες, δηλαδή: 1. Εξωστρέφεια (τόνωση του διεθνούς στίγματος του Φεστιβάλ), 2. Παραγωγή και εξαγωγή ελληνικών παραστάσεων στο εξωτερικό μέσω της πρωτοβουλίας grape-Greek Agora of Performance, 3. Δημιουργία θεματικών κύκλων (όπως: Contemporary Ancients/Σύγχρονοι Αρχαίοι, Σκηνή των βιβλίων, Μεταπολίτευση, 1821 κ.ά., που έδωσαν έμφαση στη δραματουργική ταυτότητα του καλλιτεχνικού προγράμματος), 3. Αναζωογόνηση της κληρονομιάς του Αρχαίου Δράματος, 4. Δημιουργία θεματικών κύκλων (όπως: Contemporary Ancients/Σύγχρονοι Αρχαίοι, Σκηνή των βιβλίων, Μεταπολίτευση, 1821 κ.ά., που έδωσαν έμφαση στη δραματουργική ταυτότητα του καλλιτεχνικού προγράμματος), 5. Open Plan (χρονική επέκταση των καλλιτεχνικών δράσεων τους φθινοπωρινούς και χειμερινούς μήνες μέσω εργαστηρίων), 6. Πολυφωνία-΄Άνοιγμα σε νέα καλλιτεχνικά είδη (street dance, ηλεκτρονική μουσική, εικαστικά, ραδιοφωνικό θέατρο κατά την περίοδο της πανδημίας κ.ά.) 7. Διερεύνηση συνεργασιών με εγχώριους πολιτιστικούς φορείς, 8. Ανάπτυξη του τομέα των εκδόσεων, 9. Ανανέωση του προφίλ του Φεστιβάλ, 10. Ενίσχυση χορηγικών συνεργασιών (μέσω στρατηγικών συμμαχιών για το σύγχρονο πολιτισμό) και 11. Αναβάθμιση υποδομών του Οργανισμού.
Ειδικά στην Επίδαυρο παρουσιάστηκαν αρκετές "μη αναμενόμενες" προτάσεις ανεβάσματος τραγωδίας και κωμωδίας και όχι λίγες προκάλεσαν αντεγκλήσεις (είδαμε τους σπανιότατα παιζόμενους "Ιχνευτές" του Σοφοκλή από τον Μιχαήλ Μαρμαρινό, "Πέρσες" από τον Δημήτρη Καραντζά, αριστοφανικούς "Βατράχους" από την Αργυρώ Χιώτη και την ΄Έφη Μπίρμπα, "Σφήκες" από τη Λένα Κιτσοπούλου κ.ά.). Σημαντική παρουσία είχαν οι ξένες προτάσεις -εμπνευσμένες ελεύθερα ή όχι- από το αρχαίο δράμα, αποτέλεσμα μετακλήσεων ή διεθνών συμπαραγωγών, κάποιες από τις οποίες σε συνεργασία ξένων σκηνοθετών με ΄Έλληνες ηθοποιούς (ενδεικτικά: "΄Άλκηστη" από τον Γιόχαν Σίμονς, "Αγαμέμνων" από τον Ούλριχ Ράσε, "Μήδεια" από τον Φρανκ Κάστορφ, "Ιφιγένεια εν Αυλίδι" από τον Τιμοφέι Κουλιάμπιν κ.ά.). Η Πειραιώς 260 παρέμεινε ένα "τοπόσημο πρωτοπορίας" δίνοντας βήμα εξίσου σε ΄Έλληνες και ξένους δημιουργούς, κάποιους από τους οποίους είδαμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα: Κίριλ Σερεμπρένικοφ, Αλεξάντερ Ζέλντιν, Καρολίνα Μπιάνκι, Ελίνε Άρμπο κ.ά.
Χαρακτηριστικότερες πρωτοβουλίες της Κατερίνας Ευαγγελάτου αποτέλεσαν ο θεματικός κύκλος Contemporary Ancients/Σύγχρονοι Αρχαίοι και η πλατφόρμα εξωστρέφειας της ελληνικής παραγωγής grape - Greek Agora of Performance. Η πρώτη οδήγησε στη συγγραφή και τη θεατρική παραγωγή μίας σειράς νέων έργων -εμπνευσμένων από το αρχαίο ελληνικό δράμα-, που παρουσιάστηκαν σε Μεγάλη και Μικρή, κυρίως, Επίδαυρο ("Οιδίποδας" της Μάγια Τσάντε από τη Σαουμπίνε και τον Τόμας Όστερμαϊερ, "Εκάβη, όχι Εκάβη" του Τιάγκο Ροντρίγκες καθώς και ο επερχόμενος "Ό όρκος της Ευρώπης" του Ουαζντί Μουαουάντ, αλλά κυρίως Ελλήνων συγγραφέων: Βαγγέλης Χατζηγιαννίδης, Αλεξάνδρα Κ*, Χρήστος Χωμενίδης, Βίβιαν Στεργίου, Γιάννης Μαυριτσάκης, Κυριάκος Χαρίτος, Αμάντα Μιχαλοπούλου κ.ά.).
Η δεύτερη πρωτοβουλία, που ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2023, οδήγησε στην παραγωγή 29 παραστάσεων θεάτρου και χορού, τις οποίες παρακολούθησαν περισσότεροι από 180 επαγγελματίες (διευθυντές φεστιβάλ, curators, εκπροσώπους ΜΜΕ κλπ), προερχόμενοι από περισσότερες από 45 χώρες. ΄Έντεκα από τις παραστάσεις των δύο προηγούμενων χρόνων (η "Δημοκρατία του Μπακλαβά" και τα "Σκυλιά" του Ανέστη Αζά, η "Καταστροφή" του Δημήτρη Μπαμπίλη, η "Taverna Miresia" του Μάριο Μπανούσι, οι "Σπυριδούλες" των 4Frontal, το "Αγρίμι" της Λενιώς Κακλέα, η "Σιωπή" των RootlessRoot κ.ά.) ταξίδεψαν ή ετοιμάζονται να ταξιδέψουν σε Ολλανδία, Βέλγιο, Γερμανία, Ελβετία, Ιταλία, Αυστρία, Κροατία, Πολωνία, Ρουμανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Τουρκία, Ηνωμένο Βασίλειο, Καναδά, ΗΠΑ, Κίνα, ενώ από τις 8 παραστάσεις που παρουσιάστηκαν στο φετινό πρόγραμμα έχει εκδηλωθεί διεθνές ενδιαφέρον για τις μισές.
