Άρης Καμαρωτός©
Σε ένα νέο κύκλο ζωής, το "Μόνος με τον Άμλετ" είναι εδώ. Και μαζί του, ο Αιμίλιος Χειλάκης- μόνος με τον εαυτό του, μόνος με τους ρόλους, μόνος με την αλήθεια και τους προβληματισμούς του Άμλετ. Με σωματική ένταση, φωνητική ακρίβεια και υπαρξιακή τόλμη, ενσαρκώνει επί σκηνής όλους τους βασικούς χαρακτήρες του σαιξπηρικού δράματος. Ο Άμλετ, η Οφηλία, η Γερτρούδη, ο Κλαύδιος, το Φάντασμα… όλοι διασπώνται και ενώνονται στο ίδιο σώμα.
Η παράσταση, βασισμένη στην εμβληματική μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά και σε σκηνοθεσία Μανώλη Δούνια και Αιμίλιου Χειλάκη, επέστρεψε ανανεωμένη, αυτό το καλοκαίρι, με νέα αισθητική και ισχυρή καλλιτεχνική πνοή. Ο φωτογραφικός φακός καταγράφει έναν ήρωα που παραπαίει ανάμεσα στην πράξη και τη σκέψη, στον θυμό και την απορία, στη μοναξιά και την επανάσταση. Ο Άμλετ δεν είναι απλώς επίκαιρος- είναι ο καθρέφτης μας.
Η μουσική του Δημήτρη Καμαρωτού-παρούσα ζωντανά επί σκηνής-γίνεται οδηγός, παλμός, απόηχος της ψυχής του Άμλετ. Ο ήχος, η φωνή, το σώμα, το φως: η παράσταση επιστρέφει στην ουσία της θεατρικής πράξης.
Η περιοδεία του "Μόνος με τον Άμλετ" ξεκίνησε. Με σταθμούς σε όλη την Ελλάδα, από την Αθήνα και το Λαύριο μέχρι την Θεσσαλονίκη και την Καλαμάτα, ο Άμλετ ταξιδεύει. Και κάθε βράδυ, σε κάθε ανοιχτό θέατρο, το ίδιο ερώτημα αιωρείται: Όχι "να ζει κανείς ή να μη ζει”-αλλά "πώς να ζει κανείς σε έναν κόσμο που καταρρέει;”. Ο Αιμίλιος Χειλάκης, μόνος με τον Άμλετ, δεν ζητά απαντήσεις. Μόνο να ακουστεί.
Επόμενοι σταθμοί της παράστασης στην Αττική: Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου (8/8 ), Αθλητικό & Πολιτιστικό Πάρκο Νέας Μάκρης (24/8), Θέατρο Λυκαβηττού (1/9).
Δείτε φωτογραφίες από την παράσταση
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Μόνος με τον Άμλετ
Η τολμηρή σκηνική προσέγγιση του σαιξπηρικού «Άμλετ» που αγαπήθηκε από το κοινό, επιστρέφει οκτώ χρόνια μετά, με τον Αιμίλιο Χειλάκη να ερμηνεύει όλους τους ρόλους -Άμλετ, Οφηλία, Κλαύδιος, Γερτρούδη, Πολώνιος, Λαέρτης, Οράτιος, το Φάντασμα του βασιλιά-, με όχημα τη διαχρονική μετάφραση του Γιώργου Χειμωνά. Συνειδητοποιώντας πως το σύστημα αξιών στο οποίο πίστευε και η επίπλαστη ευδαιμονία που απολάμβανε έχουν πεθάνει, ο Άμλετ πασχίζει να διατηρήσει την αξιοπρέπεια και τα ιδανικά του μέσα σε μια κοινωνία που ιδεολογικά καταρρέει. Η παράσταση θέτει το ερώτημα αν είναι προτιμότερο να ζει κανείς άπραγος ή να πεθαίνει πράττοντας, αντίστοιχα με τον «να ζει κανείς ή να μη ζει».
