Πάτροκλος Σκαφίδας©
Λουκία Μιχαλοπούλου (Ηλέκτρα), Αναστάσης Ροϊλός (Ορέστης), Ιωάννα Παππά (Κλυταιμνήστρα), Νικόλας Παπαγιάννης (Αίγισθος), Γιάννης Αναστασάκης (Παιδαγωγός), Γρηγορία Μεθενίτη (Χρυσόθεμις), Περικλής Σιούντας (Πυλάδης). Με αυτό το εξαιρετικό καστ και τη σκηνογραφία του Πάρη Μέξη, η παράσταση της "Ηλέκτρας" του Σοφοκλή σε σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου εστιάζει στη σιωπή, τη φθορά και τη δύναμη της αναμονής, αναδεικνύοντας την τραγωδία όχι ως ιστορικό αφήγημα, αλλά ως ζωντανή ψυχική διεργασία.
Σε έναν κόσμο που μαστίζεται από βία, κοινωνική αδικία και πολιτικές ακρότητες, η Ηλέκτρα γίνεται μια βαθιά πολιτική και υπαρξιακή αναμέτρηση με τα μεγάλα ερωτήματα της ανθρώπινης ηθικής: Ποιο είναι το τίμημα της δικαιοσύνης; Μπορεί η εκδίκηση να φέρει λύτρωση; Πώς αντιστεκόμαστε όταν όλα μοιάζουν χαμένα;
Ο Δημήτρης Τάρλοου, ένας από τους σημαντικότερους θεατρικούς δημιουργούς της γενιάς του, υπογράφει την πρώτη του σκηνοθεσία στο αρχαίο δράμα, με τη Σοφόκλεια Ηλέκτρα, στις 4 και 5 Ιουλίου στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, εγκαινιάζοντας παράλληλα μια μεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία σε όλη την Ελλάδα.
Σημείωμα του σκηνοθέτη
Στην Ηλέκτρα, ο ποιητής δεν δίνει απαντήσεις, οι θεοί απουσιάζουν, οι χρησμοί απλώς συμπίπτουν με τις ανθρώπινες αποφάσεις, η συνείδηση περνά σε δεύτερη μοίρα, οι Ερινύες δεν εμφανίζονται. Παρ’ όλα αυτά, το τίμημα για τους επιζώντες είναι βαρύ. Αυτό το τίμημα της επιλογής και την ανθρώπινη ανάγκη για κάθαρση με κάθε κόστος μάς καλεί να αναλογιστούμε η σοφόκλεια Ηλέκτρα. Εξάλλου, ο Σοφοκλής δεν θα μας δώσει άλλη ευκαιρία, δεν θα γράψει τριλογία: το δικό του έργο τελειώνει εδώ – εντός αυτών των 1.510 στίχων θαυμαστής συμμετρίας και λιτότητας θα διευθετηθεί κάθε μία από τις αμφιβολίες και τα ερωτήματα που έχει θέσει.
Δείτε φωτογραφίες
Δείτε εδώ τους πρώτους σταθμούς της περιοδείας.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Περισσότερες πληροφορίες
Ηλέκτρα
Σε έναν κόσμο βίας και αυταρχισμού, η ερμηνεία της σοφόκλειας Ηλέκτρας εγείρει κρίσιμα ηθικά διλήμματα. Η ηρωίδα παραμένει έξω από το παλάτι, σκεπτόμενη αν αξίζει να γίνει μέρος ενός κόσμου που μισεί. Ο σκηνοθέτης αναρωτιέται αν η βίαιη κάθαρση είναι λύση ή αν η ουσιαστική αντίσταση βρίσκεται στην άρνηση του αίματος. Ο Σοφοκλής δεν προσφέρει απαντήσεις-οι θεοί σιωπούν, η ενοχή αποσιωπάται. Η Ηλέκτρα δεν πράττει, αλλά στέκει μετέωρη, σημάδι της ηθικής αμφιταλάντευσης. Μια σπαρακτική τραγωδία που θέτει το ερώτημα: τι μένει όταν οι τύραννοι εκλείπουν;
