Τελευταίες παραστάσεις για "Το αμάρτημα της μητρός μου"

Μετά απο τρεις συνεχόμενες χρονιές επιτυχίας, "Το αμάρτημα της μητρός μου" του Γεωργίου Μ. Βιζυηνού ολοκληρώνει τον θεατρικό του κύκλο στο Θέατρο Ραντάρ, στον Νέο Κόσμο, με τελευταίες παραστάσεις κάθε Δευτέρα στις 20:00 και Τρίτη στις 21.00, έως και την Τρίτη 13 Ιανουαρίου. Τη σκηνοθεσία και την ερμηνεία υπογράφει ο Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, σε μια παράσταση που έχει αγαπηθεί για τη λιτότητα, τη συναισθηματική της δύναμη και τη βαθιά ψυχογραφική της προσέγγιση.

Το εμβληματικό διήγημα του Βιζυηνού θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της νεοελληνικής λογοτεχνίας και όχι άδικα. Πρόκειται για το πρώτο ελληνικό διήγημα με καθαρά ψυχογραφικό χαρακτήρα, το οποίο υπερβαίνει τα στενά όρια της ηθογραφίας και εισχωρεί στον εσωτερικό κόσμο των ηρώων, ανοίγοντας για πρώτη φορά στη νεοελληνική πεζογραφία τον χώρο της συνείδησης, των ενοχών και του εσωτερικού προβληματισμού.

Το έργο, με έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία, πρωτοδημοσιεύτηκε το 1883 μεταφρασμένο στα γαλλικά στη Nouvelle Revue. Συνδυάζει μια ρέουσα και καθηλωτική αφήγηση με ζωντανούς διαλόγους, ενώ το μυστήριο και η αγωνία διαπερνούν το κείμενο από την πρώτη κιόλας αναφορά στον αινιγματικό τίτλο του. Ποιο ήταν, τελικά, το "αμάρτημα";

Η ιστορία ξεκινά από τα παιδικά χρόνια του αφηγητή, του μικρού Γιωργή, τα οποία σκιάζονται από την ασθένεια της αδελφής του, Αννιώς. Ο απελπισμένος και μάταιος αγώνας της μητέρας να σώσει το ασθενικό της παιδί από τον θάνατο, γεννά ένα βαθύ αίσθημα ενοχής που θα καθορίσει όλη της τη ζωή. Μετά την απώλεια, προχωρά σε δύο διαδοχικές υιοθεσίες κοριτσιών, προσπαθώντας να επανορθώσει, παραμελώντας όμως άθελά της τα τρία αγόρια της, ορφανά από πατέρα.

Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν, αδυνατούν να κατανοήσουν την εμμονική αυτή ανάγκη της μητέρας τους. Χρόνια αργότερα, ο Γιωργής επιστρέφει από τις σπουδές του στη Γερμανία και συγκρούεται μαζί της για τη διατήρηση της δεύτερης ψυχοκόρης. Η σύγκρουση αυτή θα οδηγήσει τη μητέρα στην αποκάλυψη ενός τραγικού μυστικού, φωτίζοντας το πραγματικό βάθος του "αμαρτήματος" και μετατρέποντας την αφήγηση σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση.

Ο Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος επιστρέφει στο σύμπαν του Βιζυηνού έπειτα από μια μακρά και ουσιαστική προσωπική διαδρομή μαζί του. Όπως σημειώνει ο ίδιος, η νέα αυτή προσέγγιση του κειμένου λειτουργεί ως μια διαδικασία ψυχαναλυτικής φύσεως, όπου το βίωμα αναπλάθεται μέσα από τη μνήμη και τη φαντασία, μετατρέποντας το τραύμα σε θαύμα. Ένα θαύμα που δεν αναιρεί τον πόνο, αλλά διδάσκει πώς μπορεί κανείς να μάθει να ζει μαζί του: "να θυμάται χωρίς φόβο και να ξεχνά χωρίς ενοχή".

Με σεβασμό στο πρωτότυπο κείμενο και έμφαση στον εσωτερικό λόγο, η παράσταση στο Θέατρο Ραντάρ αποτελεί μια ουσιαστική θεατρική εμπειρία, που υπενθυμίζει τη διαχρονική δύναμη της λογοτεχνίας και τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη για κατανόηση, συγχώρεση και συμφιλίωση με το παρελθόν.

Τελευταία ευκαιρία για το κοινό να παρακολουθήσει μια παράσταση που συνομιλεί με τη μνήμη, το τραύμα και τη λύτρωση.

Προπώληση εισιτηρίων: more.gr