Γκέλυ Καλαμπάκα©
Η ηθοποιός Ανθή Ευστρατιάδου ερμηνεύει αυτήν την περίοδο την Έντα Γκάμπλερ στο ομώνυμο έργο του Χένρικ Ίψεν που σκηνοθετεί ο Δημήτρης Καραντζάς στο Προσκήνιο. Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης (21/3), η ηθοποιός αφιερώνει στην οριακή, σπασμωδική όσο και ασφυκτικά παγιδευμένη ηρωίδα της, ένα ποίημα της Κικής Δημουλά. Πρόκειται για το "Ερήμην" του 1958. Όπως αναφέρει η ερμηνεύτρια: "Το ποίημα αυτό εκφράζει με μια σπάνια ευαισθησία το αδιέξοδο μιας ύπαρξης σαν την Έντα Γκάμπλερ".
Ερήμην
Σημειώθηκε χθες
διόγκωση της ματαιότητας.
Αυτό, φυσικά,
κανείς δεν το αντελήφθη.
Κανείς απ΄τους ελάχιστους "πλησίον μου".
Μονάχα εγώ
που όρθια μπρος στο μεσίστιο μέλλον μου,
σε στάση ανήμπορη αλλά κόσμια,
άφησα να διαφύγει από το χώρο μου
ένα ολόκληρο απόγευμα,
σε μια ρευστότητα αθεράπευτη,
γνωστή,
αλλ΄ επιδεινωμένη.
Κική Δημουλά, Ποιήματα (εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα, 1998)
Διαβάστε την κριτική μας για την παράσταση εδώ:
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Έντα Γκάμπλερ
Η εμβληματική Έντα ανατινάζει το σύστημα των μικροαστικών αντιλήψεων της κοινωνίας μας, σε μια παράσταση που «ξαναδιαβάζει» το αριστούργημα του Ίψεν με τη θέση της γυναίκας στο επίκεντρο. Η Έντα (πρώην Γκάμπλερ, νυν Τέσμαν) προσπαθεί να βρει απάντηση και λόγο ύπαρξης σε ένα στείρο και αυστηρά δομημένο περιβάλλον στο οποίο οι άνθρωποι - απονεκρωμένοι τυφλοί - ζουν μόνο για να εκπληρώνουν την αποστολή και την ταυτότητα τους. Η Έντα χωρίς αποστολή και χωρίς ταυτότητα, βαθιά χωμένη στο ρομαντισμό - που αποστρέφεται την πραγματικότητα και την φθορά της - παλεύει να βρει πως θα ενταχθεί στην τρέχουσα ζωή. Σε μια κοινωνία που ζητά από τις γυναίκες να είναι σύζυγοι, μητέρες, εξαρτημένες πάντα από έναν άνδρα, η Έντα θα δοκιμάσει ένα παιχνίδι ορίων και ακραίου ρομαντισμού, επιζητώντας και τελικά βρίσκοντας την απάντηση της για τη ζωή και την ασφυξία της.
