Πως χαρακτηρίζετε το έργο σας "Pigalle" σε πέντε λέξεις;
Κωμωδία, σκοτεινή, ειρωνική, άβολη, αληθινή.
Ποιο είναι το πιο έντονο συναίσθημα που θέλατε να προκαλέσετε στους θεατές;
Ήθελα να νιώσουν άβολα. Να γελάσουν και αμέσως μετά να αισθανθούν τύψεις. Nα νιώσουν μια δυσφορία αλλά και ανάγκη να αντιμετωπίσουν τους δικούς τους φόβους.
Πως βλέπετε τη σχέση κωμωδίας και κοινωνικής κριτικής;
Με το χιούμορ μπορούμε να αποκαλύψουμε τις ασχήμιες της κοινωνίας χωρίς να γίνουμε διδακτικοί. Σε αναγκάζει να κατεβάσεις τις άμυνες σου -να γελάσεις- και όταν πια είναι αργά συνειδητοποιείς ότι γελάς με κάτι πολύ σκοτεινό. Το γέλιο λειτουργεί σαν δόλωμα.
Ποιες είναι οι σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης φύσης που αποκαλύπτετε στο έργο;
Την βία, την απομόνωση, την εμμονή και κυρίως την υποκρισία. Οι χαρακτήρες αντιμετωπίζουν ψυχολογικές πιέσεις και κοινωνικές ανασφάλειες που τους οδηγούν σε συμπεριφορές που αποκαλύπτουν τις σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης ύπαρξης.
Η κοινωνία του "Pigalle" είναι ευημερούσα ή παρακμασμένη;
Είναι παρακμασμένη με έναν εκλεπτυσμένο τρόπο. Όλα λειτουργούν φαινομενικά σωστά, οι άνθρωποι έχουν δουλειές, ρουτίνες, στόχους. Αλλά η σήψη βρίσκεται παντού, κάτω από την επιφάνεια έτοιμη να ξεσπάσει.
Στην παράσταση ο Αναστάσιος Μισυρλής παίζει τσέλο. Η μουσική πώς ενισχύει τη θεματολογία σας;
Η μουσική δημιουργεί μια ατμόσφαιρα έντασης. Το τσέλο προσθέτει μια μελαγχολική και σκοτεινή αύρα ενώ οι φωνές μεταφέρουν τον φόβο και την αγωνία των χαρακτήρων. Η μουσική ενισχύει την ψυχολογική και συναισθηματική διάσταση του έργου.
Τι μπορεί να εκπλήξει το κοινό στο τέλος της παράστασης;
Το πόσο οικεία θα του φανούν όλα. Προκαλεί μια δυσφορία καθώς αποκαλύπτει την αδυναμία των χαρακτήρων να ξεφύγουν από τους δικούς τους δαίμονες.
Η συνεργασία σας με τον Μιχάλη Κοιλάκο έχει αποδώσει εξαιρετικά στο παρελθόν. Τι προσθέτει στο Pigalle αυτή η δυναμική; Πώς εξελίσσεται αυτή η σχέση μέσα από το συγκεκριμένο έργο;
Ο Μιχάλης ξέρει πώς να μεταφέρει τη σκληρότητα του κειμένου στη σκηνή χωρίς να την κάνει εύπεπτη. Στο "Pigalle" αφαιρεί κάθε τι περιττό και αφήνει μόνο την ουσία.
Η έμφυλη βία έχει θέση στην τέχνη;
Έχει μόνο αν χρησιμοποιείται για να αποκαλύψει την πραγματικότητα και να προκαλέσει κριτική σκέψη. Στο έργο η βία δεν παρουσιάζεται ως κάτι γλαφυρό ή αποδεκτό αλλά ως μια πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπιστεί και να καταδικαστεί.
Τι θα έλεγε ο Ντίνος, ο ήρωας του έργου για την κοινωνία του σήμερα;
Θα έλεγε ότι οι άνθρωποι συνεχίζουν να ζουν σε έναν κύκλο βίας, εξάρτησης και ψυχολογικής καταπίεσης. Οτι η πίεση συνεχίζει να πέφτει πάνω στους τελευταίους, στους πιο αδύναμους.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Pigalle
Μια μαύρη κωμωδία για τα πιο σκοτεινά ένστικτα της ανθρώπινης φύσης που μετατρέπεται επί σκηνής σε ένα έργο για τσέλο και φωνές, με κύριο άξονα την έμφυλη βία, την κοινωνική αδιαφορία και την αναζήτηση νοήματος σε μια φαινομενικά ευημερούσα κοινωνία. Σύμφωνα με την υπόθεση του έργου ο Ντίνος με την γυναίκα του περιμένουν το αφεντικό του, τον Στάθη, στο σπίτι του για φαγητό, για να του παρουσιάσει το νέο επιχειρηματικό του πλάνο. Τα πράγματα όμως δεν πηγαίνουν ακριβώς όπως τα έχει σχεδιάσει.
