Είδαμε τον Δημήτρη Πιατά στο "Υπόγειο" του Ντοστογιέφσκι

Το σημαντικό έργο του κορυφαίου Ρώσου πεζογράφου ανεβαίνει σε μία ατμοσφαιρική παράσταση από τον Πάνο Αγγελόπουλο, με τον Δημήτρη Πιατά και την Κατερίνα Μισιχρόνη στις κεντρικές ερμηνείες.

Το υπόγειο με τον Δημήτρη Πιατά Κοσμάς Ινιωτάκης©

Θεωρείται κομβικό στην εργογραφία του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι κι αυτό γιατί όχι μόνο προαναγγέλλει τις ηθικές και κοινωνικές ιδέες που o Ρώσος κορυφαίος πεζογράφος ολοκλήρωσε στα έργα της ωριμότητάς του ("Έγκλημα και τιμωρία", "Ηλίθιος", "Αδερφοί Καραμαζόφ", "Δαιμονισμένοι", κλπ), αλλά και γιατί θεωρείται προδρομικό πολλών φιλοσοφικών και υπαρξιακών κειμένων. Το "Υπόγειο" γράφτηκε το 1864, ύστερα από ένα ταξίδι του Ντοστογιέφσκι στο Παρίσι, απ’ όπου γύρισε στα όρια της χρεωκοπίας, εξαιτίας της χαρτοπαιξίας, ενώ βρήκε τη σύζυγό του ετοιμοθάνατη. Υπό το βάρος αυτών των γεγονότων ίσως, ο συγγραφέας παρέδωσε ένα παραληρηματικό κείμενο, που συνιστά το μονόλογο ενός σαραντάχρονου συνταξιούχου δημόσιου λειτουργού - έναν μονόλογο (προς κάποιους αόρατους ακροατές) με έντονες φιλοσοφικές αποχρώσεις σχετικά με την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Το υπόγειο με τον Δημήτρη Πιατά
Κοσμάς Ινιωτάκης©

Η παράσταση που ανεβάζει στο θέατρο Βρετάνια ο Πάνος Αγγελόπουλος αποτελεί ένα φιλόδοξο εγχείρημα, που επιχειρεί να συμπυκνώσει και να παραδώσει με εύληπτο τρόπο στο κοινό αυτό το πυκνό σε νοήματα κείμενο. Η παρουσία του αφηγητή (Κωνσταντής Ζημιανίτης) λειτουργεί ευεργετικά ως προς αυτό, καθώς προσφέρει στους θεατές κάποια "κλειδιά" ανάγνωσης του έργου (για παράδειγμα εξηγεί το πλαίσιο στο οποίο γράφτηκε, μιλάει για την αποδοχή του Νίτσε, ο οποίος αναγνώρισε στο πρόσωπο του Ντοστογιέφσκι ένα συγγενικό του πνεύμα κ.ά.). Στην παράσταση απολαύσαμε μία πολυπρισματική σκηνοθεσία, που χρησιμοποιεί πολλά εργαλεία και μέσα, χωρίς να περιορίζεται μόνο στην εναλλαγή δράσης/αφήγησης: οι κινηματογραφικές προβολές, η απευθείας απεύθυνση προς τους θεατές και το σπάσιμο του "τέταρτου τοίχου", η παρουσία των χορευτριών που επιχειρούν να αναπαραστήσουν τους συμβολισμούς του κειμένου είναι στοιχεία που δίνουν χαρακτήρα στην παράσταση, αν και όχι πάντοτε με επιτυχία. Επίσης, το πρωτότυπο κείμενο έχει υποστεί γενναίες περικοπές, γεγονός που βοηθάει τη σκηνική οικονομία της παράστασης. Από την άλλη, όμως, η διασκευή αφαιρεί κάτι από το ιδεολογικό βάρος του έργου, ειδικά καθώς πρόκειται για ένα κείμενο χειμαρρώδες, του οποίου κάθε φράση ζητάει την παύση και τον στοχασμό του αναγνώστη/θεατή· το περιβάλλον μιας θεατρικής παράστασης δεν προσφέρει αυτή τη χρονική πολυτέλεια.

Υπόγειο Δ. Πιατάς
Κοσμάς Ινιωτάκης©

Ο Δημήτρης Πιατάς στην ερμηνεία αυτού ανώνυμου ανθρώπου μας θύμισε έναν τραγικό κλόουν. Καθώς βρίσκεται έγκλειστος στο "υπόγειο" (λέξη που υποδηλώνει εξίσου το μικρό, βρωμερό σπίτι του αλλά και τα υπόγεια της ψυχής και του μυαλού του όπου βυθίζεται), στοχάζεται, παραληρεί, μιλάει για την ανθρώπινη συμπεριφορά και προσπαθεί να την εξηγήσει, διατυπώνει κρίσεις και συμπεράσματα ως αφορισμούς, λέει πράγματα τολμηρά & παράδοξα, μπροστά από την εποχή τους, ενώ την ίδια ώρα κοιτάει μέσα του, κάνει αυτοκριτική, αυτοσαρκάζεται και αυτομαστιγώνεται αλλά και στρέφεται εναντίον των άλλων. Το ευρύ πεδίο της σκέψης του ήρωα μπορεί να γίνει αντιληπτό από το γεγονός ότι ο ίδιος αυτοπροσδιορίζεται ως ποντικός αλλά και ως διανοούμενος. Στο δεύτερο μέρος, παρακολουθούμε τη συνάντηση του ήρωα με τη Λίζα, μία νεαρή πόρνη, την οποία υποδύεται η Κατερίνα Μισιχρόνη. Η ηθοποιός φέρνει στη σκηνή έναν γήινο αισθησιασμό, όμως νιώσαμε ότι της έλειπε η ευθραυστότητα, ενώ η σχέση μεταξύ των δύο δεν προκύπτει αβίαστα· νιώσαμε πως δεν διευκρινίστηκε επαρκώς για ποιο λόγο ή με ποιο τρόπο η συνάντησή τους φέρνει στην επιφάνεια τις αντιφάσεις του ήρωα και δοκιμάζει τα όρια του ψυχισμού και της συμπεριφοράς του. Σημαντικό συστατικό της παράστασης αποτελεί η μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου, μεγαλειώδης, επική και δραματική, ίσως όμως περισσότερο πομπώδης απ’ ό,τι ζητούσε ένα εσωστρεφές, υπαρξιακό κείμενο.

Περισσότερες πληροφορίες

Το υπόγειο

  • Δραματοποιημένο Μυθιστόρημα
  • Διάρκεια: 75 '

Στο ανατρεπτικό έργο της παγκόσμιας λογοτεχνίας αποτυπώνεται η βαθιά απογοήτευση του ήρωα για τον κόσμο γύρω του αλλά και η αδυναμία του να διαφύγει από τη σαγήνη της αυτοκαταστροφής. Ένα κείμενο με φιλοσοφικές και υπαρξιακές προεκτάσεις για την αποδόμηση του ανθρώπινου ψυχισμού και το πώς η αναζήτηση της ελευθερίας μπορεί να είναι καταδίκη και λύτρωση συνάμα. Μέσα από μια έντονη εσωτερική μονολογία, ο άνθρωπος του υπογείου έρχεται σε σύγκρουση με την κοινωνία, την ηθική και τις ίδιες του τις επιθυμίες. Η Λίζα, μια νεαρή πόρνη, μια γυναίκα περιθωριοποιημένη από την κοινωνία, γίνεται το αντικείμενο του αδύναμου και συγχυσμένου συναισθηματισμού του. Η θεατρική διασκευή δίνει έμφαση στην εσωτερική σύγκρουση του ήρωα, σε μια αέναη μάχη για την αναγνώριση της αλήθειας και της ελευθερίας, η οποία ενισχύεται με τη χρήση της εικονικής πραγματικότητας.

Βρετάνια

Πανεπιστημίου 7

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Ο Ζήσης Ρούμπος σερβίρει "Τηγανητές Πατάτες" με μπόλικο γέλιο στο Loft των TGI Fridays

Μια γενναία δόση νοσταλγίας, αυτοσαρκασμός και ατάκες που πέφτουν βροχή: ο Ζήσης Ρούμπος επιστρέφει κάθε Δευτέρα στο Loft της Καπνικαρέας.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
17/11/2026

Η "Πάπισσα Ιωάννα" του Εμμανουήλ Ροΐδη ανεβαίνει στο Θέατρο Αργώ

Η ιστορία της γυναίκας που μεταμφιέστηκε σε άνδρα και έφτασε μέχρι τον θρόνο του Αγίου Πέτρου ζωντανεύει στη σκηνή μέσα από το μυθιστόρημα του Εμμανουήλ Ροΐδη.

"Σαρώ": Μια ιλαροτραγωδία με ελεύθερη συνεισφορά στο θέατρο Εμπρός

Η Ευτυχία Δρακοπούλου και η θεατρική ομάδα "Κούκου" παρουσιάζουν μια παράσταση σε τρεις πράξεις, γραμμένη σε δεκαπεντασύλλαβο, που ακροβατεί ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, το χιούμορ και την ανθρώπινη αγωνία.

Στο MIR festival 2026 η τέχνη γίνεται "Η δύναμη των αδυνάτων"

Δεκαέξι πρότζεκτ, δεκατέσσερις χώροι και μια Αθήνα που μετατρέπεται σε ανοιχτό πεδίο σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας. Το αθηναϊκό φεστιβάλ σύγχρονης τέχνης επιστρέφει με ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα που φέρνει σε διάλογο το θέατρο, τον χορό και την περφόρμανς.

Οι "Χήνες" της Στέλλας Ζαφειροπούλου συνεχίζονται για δεύτερη χρονιά στο Πλύφα

Η βραβευμένη ιστορία της Στέλλας Ζαφειροπούλου για την υιοθεσία, την οικογένεια και τις προκαταλήψεις παρουσιάζεται από τις 18 Νοεμβρίου, με τη Μαρία Αντουλινάκη.

Αποκλειστικό: Τι ετοιμάζει ανήμερα τα Χριστούγεννα ο Γιάννης Σκουρλέτης;

Ανοίγει η αυλαία ανήμερα τα Χριστούγεννα (Παρασκευή 25 Δεκεμβρίου) με μια αναπάντεχη καλλιτεχνική συνάντηση στο "Θέλετε να μιλήσουμε για τον Χριστό;" της Γλυκερίας Μπασδέκη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη. Η ηλεκτρονική προπώληση ξεκινά την Τετάρτη 18/11.

Ο Τορκουάτο Τάσσο του Γκαίτε από τον Γιάννο Περλέγκα στο Θέατρο Ροές

Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Γιάννος Περλέγκας μαζί με τους συμπρωταγωνιστές του Κωστή Γλύκαντζη, Γιώργο Κατσή, Ερμή Μαλκότση, Γιάννη Μπαριτάκη και Χριστίνα Σουγιουλτζή παρουσιάζει το εμβληματικό έργο του Γκαίτε στο Θέατρο Ροές (από 4/12), μια συναρπαστική τραγικωμωδία για τη σχέση τέχνης, ιδιοφυΐας και εξουσίας.