Πάρης Διονυσόπουλος©
Είναι η 3η σεζόν που τα φώτα της σκηνής φωτίζουν την ιστορία του σπουδαίου γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά, μέσα από την παράσταση "Κοιμώμενος Χαλεπά, ο σαλός άγιος" με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Κοντοπόδη. "Μια παράσταση, οχι βιογραφική, μα καθαρά ψυχολογική, για όλους εκείνους τους ανθρώπους, που η εποχή, που έζησαν, δεν τους επέτρεψε να χαμογελάσουν, μα εκείνοι συνέχισαν να πιστεύουν και να δημιουργούν... μέχρι τη στιγμή που άγγιξαν το Θείο...και δε θαμπώθηκαν...μα είδαν... και διαρκώς υπάρχουν, για να μας θυμίζουν μια φράση… "ποτέ δεν είναι αργά”.
Ο Αλέξανδρος Λιακόπουλος σκηνοθέτησε το έργο του Άγγελου Ανδρεόπουλου, που φωτίζει τον παράδοξο και τραγικό βίο του Χαλεπά. Ενώ Τηνιακός γλύπτης ενώ έμελλε να γίνει ένας από τους σπουδαιότερους γλύπτες της χώρας, βρέθηκε να ζει υπό τον ζυγό της τρέλας, της φτώχειας και της κοινωνικής απόρριψης. Μετά από 14 χρόνια εγκλεισμού στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας και άλλα 14 υπό την αυστηρή επίβλεψη της μητέρας του, ο Χαλεπάς παρέμεινε αφοσιωμένος στην τέχνη του, αφήνοντας πίσω έργα που μέχρι και σήμερα προκαλούν θαυμασμό. Από την Τετάρτη 12/3 ο μονόλογος θα παίζεται στο Θέατρο 104.
Περισσότερες πληροφορίες
Κοιμώμενος Χαλεπάς, ο σαλός άγιος
Το έργο, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και επιστρέφει για τρίτη χρονιά σε μια επετεικαή εκδοχή για τα 86 χρόνια από το θάνατό του, πραγματεύεται τη ζωή του Έλληνα καλλιτέχνη, ξεκινώντας ενώ είναι εσώκλειστος στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας. Μέσα από τα διαρκή ταξίδια του μυαλού του, βλέπουμε όλη του τη ζωή: την Τήνο, την αυταρχική μητέρα και τον τυπικό πατέρα, τα αδέρφια, τον μεγάλο έρωτα της ζωής του. Περισσότερο, όμως, γινόμαστε μάρτυρες της έμπνευσης, της μανίας της δημιουργίας -η οποία οδηγεί στα σημαντικά έργα του-, των ονείρων, των εφιαλτών του, ώσπου καταλήγουμε στο τελικό ερώτημα. Τι αξίζει άραγε περισσότερο, να είσαι τρελός (σαλός) και ευφυής ή φυσιολογικός και απλά… άνθρωπος;
