Κική Παπαδοπούλου©
Μετά από δύο sold out σεζόν, η παράσταση "Το πιο όμορφο σώμα που έχει βρεθεί ποτέ σε αυτό το μέρος” ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Θησείον την Κυριακή 2 Μαρτίου. Μια τελευταία ευκαιρία να απολαύσει κάποιος τον Αργύρη Ξάφη να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας στον μονόλογο του του Ζουζέπ Μαρία Μιρό, ένα μείγμα του θεάτρου του σύγχρονου πολιτικού ρεαλισμού και του θεάτρου του συμβόλου. Υπό τη σκηνοθεσία της Ζωής Ξανθοπούλου ο Αργύρης Ξάφης μάς παραδίδει μια πολυεπίπεδη και συναρπαστική ερμηνεία.
Ο Αργύρης Ξάφης πρωταγωνιστεί στον μονόλογο του Ζουζέπ Μαρία Μιρό ερμηνεύοντας και αποκαλύπτοντας όλους τους εμπλεκόμενους χαρακτήρες γύρω από το νεκρό σώμα ενός έφηβου αγοριού.
Το έργο
Το βραβευμένο έργο του Ζουζέπ Μαρία Μιρό "Το πιο όμορφο σώμα που έχει βρεθεί ποτέ σε αυτό το μέρος”(Βραβείο BORN 2020 και Εθνικό Βραβείο Δραματουργίας 2022) ξεκινάει με την υποσημείωση "Γραμμένο για έναν ή μια ηθοποιό. Το φύλο του δεν ενδιαφέρει. Ούτε η ηλικία του. Ούτε η σωματική διάπλαση.”
Ένας έφηβος, το πιο όμορφο αγόρι σε όλη την αγροτική περιοχή της Καταλονίας, βρίσκεται νεκρός στη μέση του πουθενά. Με αφορμή αυτό το γεγονός, ξεδιπλώνεται η παθογένεια της κλειστής κοινωνίας μιας επαρχιακής πόλης στην οποία δε συμβαίνει ποτέ τίποτα. Παιδεραστία, ομοφοβία, ένοχα μυστικά, καταπιεσμένες ζωές κι ένα τραγούδι που ξυπνά τις πιο εφιαλτικές αναμνήσεις. Όσα δε λέγονται, οδηγούν στον αφανισμό των ηρώων, πραγματικό και υπαρξιακό. Ζωντανοί- νεκροί βυθισμένοι στους πόθους και στα ένστικτά τους, εγκλωβισμένοι στον καθωσπρεπισμό και σε στερεοτυπικές κατασκευές. Αλήθεια, πόσο συνένοχοι είμαστε όταν μένουμε απλοί θεατές αυτής της ανθρωποφαγίας;
Το "α" είχε την ευκαιρία να μιλήσει με τον συγγραφέα του έργου Ζουζέπ Μαρία Μιρό, ο οποίος μας είπε: "Σε ένα μεγάλο μέρος του θεάτρου που γράφω ερευνώ το θέμα της επιθυμίας. Το θέμα, βέβαια, της διαλεύκανσης της δολοφονίας είναι το τελευταίο που με ενδιαφέρει -αν επικεντρωνόμουν σε αυτό θα ήμουν η Αγκάθα Κρίστι (γελά). Το πιο ενδιαφέρον θέμα είναι ότι υπάρχει μια κοινότητα που δεν έχει "τακτοποιήσει” μέσα της το ζήτημα της επιθυμίας. Κι όταν συμβαίνει αυτό σε ένα κοινωνικό σύνολο δημιουργείται μόνο πόνος."
Συντελεστές
Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Μουσική: Φώτης Σιώτας
Σκηνογραφία-Ενδυματολογία-Φωτισμοί: Βασίλης Αποστολάτος
Προπώληση: more.com.
Διαβάστε την τετράστερη κριτική του έργου παρακάτω:
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Το πιο όμορφο σώμα που έχει βρεθεί ποτέ σε αυτό το μέρος
Ένας έφηβος, το πιο όμορφο αγόρι σε όλη την αγροτική περιοχή της Καταλονίας, βρίσκεται νεκρός στη μέση του πουθενά. Με αφορμή αυτό το γεγονός, ξεδιπλώνεται η παθογένεια της κλειστής κοινωνίας μιας επαρχιακής πόλης στην οποία δε συμβαίνει ποτέ τίποτα. Παιδεραστία, ομοφοβία, ένοχα μυστικά, καταπιεσμένες ζωές κι ένα τραγούδι που ξυπνά τις πιο εφιαλτικές αναμνήσεις. Όσα δε λέγονται, οδηγούν στον αφανισμό των ηρώων, πραγματικό και υπαρξιακό. Ζωντανοί-νεκροί βυθισμένοι στους πόθους και στα ένστικτά τους, εγκλωβισμένοι στον καθωσπρεπισμό και σε στερεοτυπικές κατασκευές. Αλήθεια, πόσο συνένοχοι είμαστε όταν μένουμε απλοί θεατές αυτής της ανθρωποφαγίας; Ο Αργύρης Ξάφης ερμηνεύει τον πολυπρόσωπο μονόλογο σαν μία εξορκιστική τελετουργία, εμβαθύνοντας στο τραγικό γεγονός της δολοφονίας του έφηβου αγοριού. Οι χαρακτήρες που υποδύεται παλεύουν με τις δικές τους επιθυμίες, αλλά και εκείνες που τους επιβάλλονται από τις καταπιεστικές κοινωνικές δομές μίας φαινομενικά δεμένης κοινότητας.
