"Relic" στη Στέγη: Last call για την παράσταση - υπογραφή του "αναρχικού" σύμπαντος του Ευριπίδη Λασκαρίδη

Τελευταία ευκαιρία για να δούμε την παράσταση του διεθνούς περφόρμερ και δημιουργού για την παραδοξότητα της ανθρώπινης ύπαρξης που δοκιμάζει τα όριά μας, μετά από 10 χρόνια πορείας σε 40 φεστιβάλ και 18 χώρες. Αξίζει να το δείτε γιατί υπερβαίνει τις συμβατικές φόρμες του θεάτρου και της περφόρμανς, δημιουργώντας ένα μοναδικό σκηνικό σύμπαν, συνδυάζοντας το παράδοξο και το βαθιά ανθρώπινο με έναν συγκλονιστικό Λασκαρίδη επί σκηνής.

Relic Μίλτος Αθανασίου©

Φέτος γιορτάζουμε δέκα χρόνια ταξιδεύοντας στον μαγικό κόσμο του Ευριπίδη Λασκαρίδη και της περφόρμανς "Relic" που τον σύστησε στο παγκόσμιο κοινό. Το παράδοξο, κωμικό, σουρεαλιστικό, αταξινόμητο, αριστούργημα συνεχίζει να συναρπάζει τους θεατές σε όλο τον κόσμο. Δέκα χρόνια μετά την παγκόσμια πρεμιέρα του στη Βαρκελώνη, το 2015, και πέντε χρόνια από την πρώτη του εμφάνιση στη Στέγη, στο πλαίσιο του 7ου Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων, το "Relic" του Ευριπίδη Λασκαρίδη και της ομάδας Osmosis έχει ταξιδέψει σε περισσότερα από 40 διεθνή φεστιβάλ, 18 χώρες και 36 πόλεις. Από 13 έως 22 Μαρτίου επιστρέφει στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση για τις τελευταίες παραστάσεις του, προσκαλώντας το κοινό σε μια συγκινητική αποχαιρετιστήρια εμπειρία.

"Αναρχικό, σωματικό θέατρο που θα παραμείνει για καιρό στη μνήμη. Ο Ευριπίδης Λασκαρίδης είναι ένας Έλληνας εκπρόσωπος του θεάτρου του παραλόγου, δίχως αναστολές και με τεράστιο χάρισμα". Αυτά έχουν γραφτεί από τον κριτικό Graham Watts του DanceTabs με αφορμή το "Relic", που δοκιμάζει ταυτόχρονα τα όρια του περφόρμερ και του κοινού. 

Relic
Ανδρέας Σιμόπουλος©

Το  "Relic" είναι ένα κατάλοιπο από το παρελθόν. Ένα πράγμα που έχει μείνει πίσω, είτε αυτό είναι μνήμη είτε αντικείμενο, γλώσσα ή ύπαρξη. Ο Ευριπίδης Λασκαρίδης βυθίζεται και εμπλέκει τους θεατές σε ιδέες μεταμόρφωσης και γελοίου που κινούνται ανήσυχα ανάμεσα στο παράξενα συγκινητικό και το απόλυτα παράδοξο. Αυτό το εξαιρετικά ελκυστικό σόλο, δημιουργημένο στην καρδιά της ελληνικής κρίσης, παίρνει παιχνιδιάρικα ρίσκα που απέχουν πολύ από το συνηθισμένο, δοκιμάζοντας τα όρια της αποδοχής μας και της φάρσας, δημιουργώντας μαγεία από το τετριμμένο.

Το "Relic" έγινε η "υπογραφή" της ομάδας Osmosis, προσελκύοντας το ενδιαφέρον θεατών και κριτικών και κερδίζοντας σημαντικές διακρίσεις. Το 2017 τιμήθηκε στα Theatre & Technology Awards του Ηνωμένου Βασιλείου, κερδίζοντας το βραβείο Creative Innovation in Lighting για τα φώτα, ενώ βρέθηκε φιναλίστ για τον ήχο στην κατηγορία Creative Innovation in Sound. Με αφορμή αυτή τη δεκαετία δημιουργίας, σχεδιάστηκε η τελευταία περιοδεία του έργου με σημαντικούς σταθμούς σε Ευρώπη και Ασία, με επόμενο σταθμό το Coronet Theatre του Λονδίνου, 2-5 Απριλίου.

Relic
Μίλτος Αθανασίου©

"Ως δημιουργός κι ερμηνευτής έχω μεγαλώσει μαζί με το "Relic". Το σώμα μου έχει αλλάξει, η σχέση μου με τη σκηνή έχει αμβλυνθεί και εξετάζω κάθε ώρα και λεπτό αν συνεχίζει δέκα χρόνια μετά να συνομιλεί με το κοινό κι αν μας αφορά ακόμη το σχόλιό του πάνω στην παραδοξότητα της ανθρώπινης ύπαρξης".

Ο Ευριπίδης Λασκαρίδης για το "Relic"

"Το "Relic" ήταν η αφορμή για να δοκιμάσω τα όριά μου, να εξερευνήσω και να εκτεθώ. Να εκτεθώ και να ρισκάρω να διαμορφώσω μια προσωπική σκηνική γλώσσα – για να μη μένω στάσιμος. Ονειρεύτηκα ένα πλάσμα μοναχικό, χωρίς ισορροπία, σε έναν κόσμο φτιαγμένο από το τίποτα, απλά να ζει, να υπάρχει ανάμεσα σε αντικείμενα, ηχητικούς ρυθμούς, καθημερινές δράσεις, λεκτικές και σωματικές προκλήσεις. Ένα πλάσμα μέσα σε ένα έργο που δεν επιδίωκε να εξηγηθεί αλλά να βιωθεί, να χαθεί χωρίς αναστολές, δίχως απολογία, στο παράδοξο, το γκροτέσκο, τη γελοιότητα αλλά και την τρυφερότητα. Δέκα χρόνια μετά, το "Relic" επιστρέφει, όχι σαν μια αναπαράσταση, αλλά σαν μια συνομιλία με τον χρόνο. Έχει ταξιδέψει πολύ, έχει περάσει από πολλά διεθνή φεστιβάλ και θέατρα σε όλο τον κόσμο, συναντώντας θεατές σε διαφορετικές γλώσσες και πολιτισμούς, επιβεβαιώνοντας πως το σωματικό θέατρο δεν χρειάζεται λέξεις για να συνομιλήσει με την ανθρώπινη εμπειρία. Και εγώ, ως δημιουργός κι ερμηνευτής, έχω μεγαλώσει μαζί του. Το σώμα μου έχει αλλάξει, η σχέση μου με τη σκηνή έχει αμβλυνθεί και εξετάζω κάθε ώρα και λεπτό αν η ουσία της δουλειάς παραμένει εκεί, ζωντανή – αν το έργο έχει ακόμη νόημα ύπαρξης, αν συνεχίζει δέκα χρόνια μετά να συνομιλεί με το κοινό και αν μας αφορά ακόμη το σχόλιό του πάνω στην παραδοξότητα της ανθρώπινης ύπαρξης". 

Relic
Μίλτος Αθανασίου©

"Το "Relic" ήταν η αφορμή για να δοκιμάσω τα όριά μου. Να εκτεθώ και να ρισκάρω να διαμορφώσω μια προσωπική σκηνική γλώσσα. Ονειρεύτηκα ένα πλάσμα μοναχικό, σε έναν κόσμο φτιαγμένο από το τίποτα, απλά να ζει, να υπάρχει ανάμεσα σε λεκτικές και σωματικές προκλήσεις".

"Ενδιάμεσα, δημιουργήθηκαν οι ΤΙΤΑΝΕΣ, το ELENIT, η TOURNÉ, οι ΚΑΜΑΡΕΣ και το LAPIS LAZULI. Έργα που συνέχισαν την αναζήτηση της ομάδας για τη μεταμόρφωση, τη σχέση του σώματος με τον χώρο, τη δυναμική του ήχου και του φωτός, τα οποία, μαζί με το "Relic", μου αρέσει να αποκαλώ "τρισδιάστατα εργόχειρα”, δοκιμάζοντας διαφορετικές φόρμες και αναζητώντας παράλληλα και νέες συναντήσεις.
Το "Relic" ήταν πάντα εκεί –σαν μια κάψουλα που τα περιείχε όλα– καλώντας με ξανά και ξανά στη σκηνή, δίπλα στα άλλα έργα, παράλληλα και σε διάλογο με αυτά. Τώρα, αυτή η επετειακή περιοδεία, δέκα χρόνια μετά την πρεμιέρα του, μπορεί να αποτελεί την τελευταία παρουσίαση του έργου. Μια γιορτή για τα δέκα χρόνια ταξιδιών της ομάδας; Μια τελετή αποχαιρετισμού; Δεν ξέρω αν κλείνει ένας κύκλος ή αν ανοίγει ένας άλλος. Ξέρω μόνο πως η μοναχική φιγούρα του έργου –αυτή που μας χάρισε ο Άγγελος Μέντης με το τόσο αδιανόητο ταλέντο του– εξακολουθεί να με συγκινεί, να με προκαλεί και να με γαργαλά να την ενσαρκώνω ακόμη, μετά από δέκα ολόκληρα χρόνια! Με όλη την τρυφερότητα, τη λαχτάρα και τη γλυκιά αγωνία που φέρνει μια συνάντηση με το παρελθόν".

Relic
Μίλτος Αθανασίου©

Ο Ευριπίδης Λασκαρίδης είναι ο μοναδικός περφόρμερ του έργου και υπογράφει τη σκηνοθεσία, τη χορογραφία και τη σκηνογραφία. Το κοστούμι είναι του Άγγελου Μέντη, ο σχεδιασμός ήχου του Κώστα Μιχόπουλου, η φωτιστική εγκατάσταση του Μίλτου Αθανασίου, ενώ σύμβουλος φωτισμών είναι η Ελίζα Αλεξανδροπούλου.

Τη Δευτέρα 10 και την Τρίτη 11 Μαρτίου (10.30-11.30 π.μ.) στο Galaxy Studio θα πραγματοποιηθεί το masterclass "Παράδοξο & Καλλιτεχνική Ταυτότητα" με τον Ευριπίδη Λασκαρίδη, αφιερωμένο στην καλλιτεχνική ταυτότητα, εξερευνώντας τα υλικά που τη συνθέτουν και τη μεταμορφώνουν. Το masterclass απευθύνεται σε επαγγελματίες του θεάτρου, του χορού και της περφόρμανς.

Η προπώληση στις 20/2 (5 μ.μ.).
 

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

Relic

  • Performance
  • Διάρκεια: 40 '

Η παράσταση που έγινε η «υπογραφή» της ομάδας Osmosis και του διεθνή Έλληνα δημιουργού και περφόρμερ, εμβαθύνει στη μεταμόρφωση και τη γελοιότητα, μιλώντας για την παραδοξότητα της ανθρώπινης φύσης. Επιστρέφει με μια αποχαιρετιστήρια περιοδεία για να γιορτάσει δέκα χρόνια πορείας σε περισσότερα από 40 διεθνή φεστιβάλ, σε 18 χώρες. Το σόλο παίρνει παιχνιδιάρικα ρίσκα που απέχουν πολύ από το συνηθισμένο, δοκιμάζοντας τα όρια της αποδοχής μας και της φάρσας, κάπου ανάμεσα στο παράξενα συγκινητικό και το απόλυτα παράδοξο.

Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Λεωφ. Συγγρού 107, Νέος Κόσμος
  • Βινιέτες Τεχνών - City life

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Ο Χόρχε Μπουκάι στη θεατρική σκηνή: Ιστορίες αυτογνωσίας που εμπνέουν

Δύο παραστάσεις "φέρνουν" τον Χόρχε Μπουκάι, έναν από τους πιο αγαπημένους συγγραφείς παγκοσμίως, στη σκηνή. Ποια έργα μεταφέρουν τη θεραπευτική σοφία των βιβλίων του στο θέατρο και που θα τις δούμε;

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
28/09/2026

Ο "Σεμπάστιαν" της Nova Melancholia επιστρέφει για δύο μόνο παραστάσεις

Αντλώντας έμπνευση από τον Άγιο Σεβαστιανό ως σύμβολο ομορφιάς, πόνου και ομοερωτισμού, η βραβευμένη περφόρμανς αφιερώνεται στον Ζακ/Zackie Oh!, προσφέροντας στις 29 & 30/9 μια περφόρμανς μνήμης, τέχνης και ελευθερίας.

"Ο Πειρασμός": Η κωμωδία του Ξενόπουλου επιστρέφει στην Αθήνα με νέο πρόσωπο

Η Μαριάννα Κάλμπαρη μεταφέρει τον "Πειρασμό" του Ξενόπουλου στην Ελλάδα του ’50, σε μια νέα διασκευή για την επιθυμία, τα στερεότυπα και τις σχέσεις εξουσίας.

Οι θεατρικές πρεμιέρες της εβδομάδας (28/09-02/10)

Η νέα θεατρική σεζόν συνεχίζεται με ενδιαφέρουσες πρεμιέρες, νέες παραγωγές και παραστάσεις που έρχονται να εμπλουτίσουν τη θεατρική ατζέντα της Αθήνας.

Πόση κωμωδία χωράει σε έργο του Τσέχωφ;

Η Ζ. Ξανθοπούλου ανέδειξε με τη σκηνοθεσία της την κωμωδία που ενυπάρχει σε όλα τα κείμενα του Ρώσου συγγραφέα, ενώ την ίδια στιγμή απέδωσε το συναίσθημα, αλλά και το λυρισμό του έργου

Οι θεατρικές πρεμιέρες της εβδομάδας (28/9-2/10)

Συγκεντρώσαμε τις θεατρικές παραστάσεις που σηκώνουν αυλαία από 28/9 έως 2/10 και ξεχωρίζουν.

"Βαβέλ" της Γιώτας Αργυροπούλου: Είναι η τεχνητή νοημοσύνη η λύση για την μοναξιά μας;

Η νέα παράσταση της ομάδας blindspot στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά εξερευνά τη σχέση μας με την τεχνολογία, τη μοναξιά και την ανάγκη για υποστήριξη.