© Πάνος Δάβιος
Δύο τελευταίες παραστάσεις έμειναν για το "Kαι λέγε λέγε" της Λένας Κιτσοπούλου που επανήλθε φέτος στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, στις 25 και 26 Νοεμβρίου. Στο έργο που υπογράφει η δημιουργός, που δεν έχει σταματήσει να ταράζει τα νερά στα θεατρικά πράγματα, ο έρωτας βρίσκεται σε πρώτο πλάνο. Πρόκειται για ένα συνολικό έργο τέχνης που δημιουργήθηκε από τον συνδυασμό διαφορετικών τεχνών: κείμενα της Λένας Κιτσοπούλου, φωτογραφίες του Γιώργου Καπλανίδη, ένα video clip σε τραγούδι του Νίκου Κυπουργού, μια ταινία μικρού μήκους της Λένας Κιτσοπούλου σε κινηματογράφηση της Εύης Καλογηροπούλου. Μια νέα οπτική της θεατρικής πράξης που πηγαίνει πέρα από τα όρια του ίδιου του θεάτρου. Πρωταγωνιστεί η ίδια μαζί με τους Τζένια Κονταράτου, Γιάννη Κότσιφα, Πάνο Παπαδόπουλο, Θοδωρή Σκυφτούλη, Γαλήνη Χατζηπασχάλη.
"Γιατί ο έρωτας είναι πάντα στην μόδα. Γιατί οι μόδες είναι πάντα γοητευτικές. Γιατί το τραγούδι του Στράτου συνεχίζει να εμπνέει τα πάθη μας. Γιατί στον Τσέχωφ δεν βλέπουμε τίποτα κλασικό και αιώνιο, αλλά μόνο το καθημερινό, το ποταπό, το φευγαλέο. Γιατί η περισπούδαστη σοβαρότητα έχει πεθάνει στο σήμερα. Γιατί ήρθε η ώρα να βάλουμε ξανά τα καλά μας ρούχα και το μακιγιάζ για να υμνήσουμε το ωραίο έτσι όπως το καταλαβαίνουμε εμείς: ανεπιτήδευτα, καψούρικα, λάθος. Γιατί προσωπικά δεν έχω αίσθηση για όλο αυτό που ζούμε. Αν είναι αλήθεια. ή παραίσθηση", σημειώνει η δημιουργός.
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Και λέγε λέγε
Το έργο παίρνει τον τίτλο του από το ομότιτλο τραγούδι του Στράτου Διονυσίου. Αυτό ήταν που ενέπνευσε τη δημιουργία ενός έργου ανολοκλήρωτου, λάθους για την εποχή ανεπίκαιρου και ανέντιμου όσο ο έρωτας (που είναι και το θέμα του). Το “Και λέγε λέγε” αποτελεί ένα συνολικό έργο τέχνης που δημιουργήθηκε από τον συνδυασμό διαφορετικών τεχνών: κείμενα της Λένας Κιτσοπούλου, φωτογραφίες του Γιώργου Καπλανίδη και του Τάκη Διαμαντόπουλου, ένα video clip σε τραγούδι του Νίκου Κυπουργού, μια ταινία μικρού μήκους της Λένας Κιτσοπούλου σε κινηματογράφηση της Εύης Καλογηροπούλου. Η σύνθεση όλων αυτών οδηγεί στο έργο που θα παρουσιαστεί στο Τέχνης, προτείνοντας μια νέα θεώρηση της θεατρικής πράξης πέρα από τα όρια του ίδιου του θεάτρου.
