"Ο γλάρος" του Δημήτρη Καραντζά "πετά" για άλλον ένα μήνα

"Ο γλάρος", η πολυσυζητημένη παράσταση του Δημήτρη Καραντζά που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές από κοινό και κριτικούς, ολοκληρώνει την πορεία της στο θέατρο Προσκήνιο, την Κυριακή των Βαΐων, 28 Απριλίου.

Λίγα λόγια για το έργο

Το γνωστό έργο του Ρώσου συγγραφέα, σαν μια αναρώτηση γύρω από τη θεατρική λειτουργία, την αναπαράσταση και τις μεθόδους της. Ο χορός των ανθρώπων του Τσέχοφ, γύρω από μια λίμνη, αναρωτιέται για την τέχνη, το μέλλον, αναπολεί τους ματαιωμένους έρωτες και συνθέτει μια κραυγή του ανθρώπου για ζωή, λίγο πριν βουλιάξει. Τα εμβληματικά πρόσωπα του Ρώσου δραματουργού "εγκλωβισμένα" σε μια σκηνή θεάτρου δοκιμάζουν να σπάσουν τα όρια της ζωής και της τέχνης, να αντισταθούν στο τέλμα, να βρουν νέες φόρμες θεάτρου και επικοινωνίας. Η πληγή του καλλιτέχνη συνδέεται, στην παράσταση, με το ανεκπλήρωτο της ανθρώπινης ύπαρξης, που παλεύει να βρει έναν τρόπο να ανήκει και να ακολουθήσει έναν προορισμό. Τι απ’ ολα είναι θέατρο και πώς παρεισφρέει η ζωή μέσα σ’ αυτό;

Η κριτική του "α"

" [..] Αυτή η σύγκλιση ζωής και τέχνης έγινε στην παράσταση του Καραντζά μια κατάθεση υπαρξιακού κατεπείγοντος. Παίζοντας με τους κώδικες του θεάτρου μέσα στο θέατρο, ο σκηνοθέτης "ξηλώνει" τη σκηνή, την ανοίγει σε όλο της το βάθος και απλώνει τη δράση στα παρασκήνια και στην πλατεία. Ο Τρέπλιεφ του συναρπαστικού Αινεία Τσαμάτη πυροδοτείται από μια εσωτερική φλόγα και η σκηνή της παράστασης του έργου του είναι από τις κορυφαίες [...]"

>> Διαβάστε αναλυτικά την κριτική του έργου εδώ:

Γκέλυ Καλαμπάκα©

Το "α" στις πρόβες της παράστασης

Το "α" παρευρέθηκε στις πρόβες του "Γλάρου" και, μεταξύ άλλων, ρώτησε τους ηθοποιούς την αγαπημένη ατάκα του ρόλους τους:

Νατάσα Εξηνταβελώνη/Μάσα "Είμαι δυστυχισμένη", γιατί το βρίσκω υπαρξιακά πολύ βαθύ, καθόλου μονοδιάστατο. Στις στιγμές της μεγαλύτερης ευτυχίας παραμονεύει η δυστυχία και το αντίθετο, οπότε το να πεις "είμαι δυστυχισμένη" είναι απολύτως απελευθερωτικό, είναι μια στιγμή απόλυτης αλήθειας.

Γιώργος Ζυγούρης/Μεντβεντένκο "Στη θεωρία ναι, αλλά στην πράξη είναι αλλιώς". Γιατί μου υπενθυμίζει πως για να κάνεις κάτι υπάρχουν χίλιοι λόγοι να μην το κάνεις και μόνο ένας να το κάνεις: να το θέλεις πολύ.

Αινείας Τσαμάτης/Τρέπλιεφ "Μέσα μου υπάρχουν ο Μεγαλέξανδρος, ο Καίσαρας, ο Σαίξπηρ, ακόμη και το πιο ταπεινό σκουλήκι". Είναι κάτι που εμπεριέχει τους πάντες και όλα, μέσα σε μια διαδικασία.

Μαρία Φιλίνη/Πωλίνα "Ο Κόστια παίζει. Υποφέρει ο καϋμένος". Το βρίσκω ως υπέροχη περιγραφή ενός έρωτα.

Δήμητρα Βλαγκοπούλου/Νίνα "Ωραία είναι εδώ, ζεστά, γλυκά". Για μένα αυτό περιγράφει και το θέατρο το ίδιο.

>> Διαβάστε τις υπόλοιπες ατάκες, καθώς και όλες τις δηλώσεις των ηθοποιών από την πρόβα, εδώ: 

Γκέλυ Καλαμπάκα©

Οι συντελεστές

Με παλιούς γνώριμους από την περσινή του ενασχόληση με τον Τσέχωφ και τον "Θείο Βάνια" (Θεοδώρα Τζήμου, Μανώλης Μαυροματάκης, Φιντέλ Ταλαμπούκας, Μαρία Φιλίνη - σε μετάφραση της Ξένιας Καλογεροπούλου) και νέους προσκεκλημένους (Αινείας Τσαμάτης, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Δρόσος Σκώτης, Γιώργος Ζυγούρης, Νατάσα Εξηνταβελώνη), η έρευνα γύρω από το έργο του μεγάλου Ρώσου δραματουργού συνεχίζεται. Η σκηνοθεσία  ανοίγει τη σκηνική δράση σε όλους τους πιθανούς χώρους και αναρωτιέται, σε μια αποθήκη θεάτρου, πώς και αν μπορεί να γεννηθεί ένα "νέο” θέατρο.

Προπώληση μέσω more.com εδώ.