Γιώργος Σκιτζάκος©
Μέχρι την Κυριακή των Βαΐων πήρε παράταση το "Βεραμάν φόρεμα" της Άννας Βαγενά στο θέατρο Μεταξουργείο. Το πρώτο διήγημα με την υπογραφή της, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Όταν", μετατρέπεται στη σκηνή σε έναν μονόλογο. Η ίδια υπογράφει τη σκηνοθεσία και ερμηνεύει από σκηνής την τρυφερή ερωτική ιστορία που μιλά με πολύ χιούμορ και συγκίνηση για έναν έρωτα που άργησε να έρθει. Το έργο γράφτηκε την περίοδο της καραντίνας του κορονοϊού και αντλεί έμπνευση από τη "νέα” τότε πραγματικότητα που βιώσαμε μεταξύ φυσικής απόστασης και συναισθηματικής εγγύτητας, καθώς και από τους θανάτους υπερηλίκων σε οίκους ευγηρίας. Ανοίγεται, επομένως, και σε πολύ πιο ευρεία θεματολογία, μέσα από την έντονα βιωματική ιστορία δύο μοναχικών ανθρώπων που μετρούν αντίστροφα το χρόνο. Το βιβλίο και η παράσταση είναι αφιερωμένα στη δημοσιογράφο και συγγραφέα Σοφία Αδαμίδου και σε όλους όσους έφυγαν μόνοι στον κορονοϊό.
Λίγα λόγια για το "Βεραμάν φόρεμα"
Μια ιστορία για δυο μοναχικούς ανθρώπους σ’ έναν οίκο ευγηρίας, την Ειρήνη που, αν και έχει παιδιά, η μοίρα τη φέρνει σε έναν τέτοιο χώρο και τον κύριο Φώτη, έναν εκ πεποιθήσεως εργένη. Τί μπορεί να συμβαίνει στην ψυχή μιας μάνας όταν τα παιδιά της τη βάζουν σε οίκο ευγηρίας; Τί μπορεί να συμβαίνει στην ψυχή των παιδιών, όταν καταφεύγουν σε μια τέτοια λύση; Και ακόμα, πώς είναι ο έρωτας όταν η ζωή βαδίζει προς το τέλος της;
Προπώληση εισιτηρίων: more.com
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Το βεραμάν φόρεμα
Μια ιστορία με αρκετά αυτοβιογραφικά στοιχεία για δυο μοναχικούς ανθρώπους που βρίσκονται σε έναν οίκο ευγηρίας. Από τη μία, η Ειρήνη που, αν και έχει παιδιά, η μοίρα τη φέρνει σε έναν τέτοιο χώρο, και από την άλλη ο κύριος Φώτη, ένας εκ πεποιθήσεως εργένης. Τι μπορεί να συμβαίνει στην ψυχή μιας μάνας όταν τα παιδιά της τη βάζουν σε οίκο ευγηρίας; Τι μπορεί να συμβαίνει στην ψυχή των παιδιών, όταν τελικά καταφεύγουν σε μια τέτοια λύση; Και ακόμα, πώς είναι ο έρωτας όταν η ζωή βαδίζει προς το τέλος της; Για όλα αυτά, μιλάει το έργο αυτό (που αποτελεί δραματοποίηση του πρώτου διήγηματος της Άννας Βαγένα) με φόντο την εποχή του κορονοϊού.
