Rabella Gre©
Η παράσταση "Κοιμώμενος Χαλεπάς, ο σαλός άγιος", σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Λιακόπουλου, με τον Γιώργη Κοντοπόδη στο ρόλο του Γιαννούλη Χαλεπά, συνεχίζει για τέσσερις τελευταίες παραστάσεις κάθε Τετάρτη στο θέατρο Αλκμήνη. Πρόκειται για το μονολογικό έργο που υπογράφει ο Άγγελος Ανδρεόπουλος, βασισμένος στη ζωή του σπουδαίου Έλληνα γλύπτη, που παρουσιάζεται για δεύτερη σεζόν και ενώ έχει περιοδεύσει και εκτός Αττικής.
Η ζωή του Γιαννούλη Χαλεπά περνάει μπροστά απ' τα μάτια μας σε ένα καταιγιστικό μονόλογο, ο οποίος ξεκινάει από ένα κελί στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας, όπου ο Χαλεπάς πέρασε δεκατέσσερα χρόνια της ζωής του, για να μας ταξιδέψει σε όλους τους σταθμούς της πορείας του: από την Τήνο, στο Μόναχο και στην Αθήνα, μεταπηδώντας από τα παιδικά του χρόνια σε πολλές χρονολογίες-σταθμούς της καριέρας και της ζωής του αλλά και σε σημαντικές στιγμές της παγκόσμιας γλυπτικής, μιλώντας μας για άγνωστες πτυχές της καλλιτεχνικής πορείας αλλά και της βασανισμένης του ζωής, την οποία σφράγισε η αυταρχική μητέρα του και ο άβουλος πατέρας του. Σύμφωνα με την κριτική του "α", ο Γιώργος Κοντοπόδης στην ερμηνεία, δείχνει "πραγματική ψυχή και σθένος, καθώς δημιουργεί έναν άνδρα που στοιχειώνεται από το παρελθόν του, ενώ βρίσκεται και κυριολεκτικά εγκλωβισμένος στην παρούσα κατάσταση".
Περισσότερες πληροφορίες
Κοιμώμενος Χαλεπάς, ο σαλός άγιος
Το έργο, που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα και επιστρέφει για τρίτη χρονιά σε μια επετεικαή εκδοχή για τα 86 χρόνια από το θάνατό του, πραγματεύεται τη ζωή του Έλληνα καλλιτέχνη, ξεκινώντας ενώ είναι εσώκλειστος στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας. Μέσα από τα διαρκή ταξίδια του μυαλού του, βλέπουμε όλη του τη ζωή: την Τήνο, την αυταρχική μητέρα και τον τυπικό πατέρα, τα αδέρφια, τον μεγάλο έρωτα της ζωής του. Περισσότερο, όμως, γινόμαστε μάρτυρες της έμπνευσης, της μανίας της δημιουργίας -η οποία οδηγεί στα σημαντικά έργα του-, των ονείρων, των εφιαλτών του, ώσπου καταλήγουμε στο τελικό ερώτημα. Τι αξίζει άραγε περισσότερο, να είσαι τρελός (σαλός) και ευφυής ή φυσιολογικός και απλά… άνθρωπος;
