"Οι Τσέντσι": Πρώτες φωτογραφίες από την παράσταση στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Στη Σκηνή Ω του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά έκανε πριν λίγες ημέρες πρεμιέρα η παράσταση "Οι Τσέντσι” και εμείς βλέπουμε τις πρώτες φωτογραφίες από το έργο του βρετανού ρομαντικού ποιητή Πέρσι Σέλεϊ το οποίο σκηνοθετεί η Μαριλίτα Λαμπροπούλου. Το καστ της παράστασης αποτελείται από τους Γιάννη Νταλιάνη, Ελίζα Σκολίδη, Ελένη Ζαραφίδου, Χρήστο  Παπαδόπουλο, Δημήτρη Κολλιό, Γιώργο Κορομπίλη, Πανάγο Ιωακείμ.

Το υλικό του έργου είναι μια αληθινή ιστορία κακοποίησης και πατροκτονίας, που έλαβε χώρα σε μια γνωστή αρχοντική οικογένεια της Ρώμης του 1600, την οικογένεια Τσέντσι. Ο αδίστακτος Φραντσέσκο Τσέντσι βγάζει από τον δρόμο του όποιο εμπόδιο μπει ανάμεσα σ΄αυτόν και τα σχέδιά του. Το έγκλημα δεν είναι πρόβλημα γι’ αυτόν και η άφεση αμαρτιών που εξαγοράζει από την παπική εξουσία με τον πλούτο του, του εξασφαλίζει και την επίγεια ατιμωρησία. Όταν φτάνει στα άκρα, προκαλώντας τον θάνατο των γιων του και τον βιασμό της κόρης του Μπεατρίτσε,  η υποστήριξή του από την εξουσία μεταστρέφεται, και συγχρόνως η κόρη του αποφασίζει την πατροκτονία. Μία δίκη θα λάβει χώρα, όπου δε δικάζονται μόνο άνθρωποι και πράξεις, αλλά και τα σύμβολα του καλού και του κακού, του δίκαιου και του άδικου.  Τίποτα δεν είναι καθαρό, βρίσκεις τα αντίθετα το ένα μέσα στο άλλο. Τι μπορεί να σημαίνει μία "κακή αλλά αναγκαία πράξη"; Τι συνέπειες μπορεί να έχει η ολιγωρία του νόμου; Μπορεί ποτέ η αυτοδικία να δικαιωθεί; 

Η  Μπεατρίτσε, μέσα από την φαύλη πράξη της, "καθαγιάζεται", και γίνεται ένα σύμβολο ηθικής ελευθερίας. Ο  Φραντσέσκο Τσέντσι, μέσα από την σχεδόν καλλιτεχνική επιθυμία του να φτιάξει έναν δρόμο απόλυτου Κακού,  ξαναβρίσκει μια παράδοξη παιδικότητα, αλλά δε γίνεται να συγχωρεθεί. 

Η παράσταση θέλει να φέρει αυτή τη σκληρή ιστορία του 1600, βουτηγμένη μέσα από τον ρομαντισμό του Σέλεϊ σε ένα χρόνο τόσο προσωπικό, τόσο άμεσο, ώστε να μην έχει σημασία αν είναι τότε ή σήμερα, αλλά μόνο η βαθιά ψυχική εντύπωση που μας προκαλεί. 

Το φιλύποπτο περιβάλλον διαρκώς παρόν, ωτακουστές, υπηρέτες, κινούμενοι τοίχοι, πλάσματα μεσαιωνικά, επιβιώνουν σε έναν υπερχρόνο. Η συγκινητική πορεία της Μπεατρίτσε από το σκοτάδι προς το  φως μας παρασέρνει και μας κάνει να αναζητήσουμε μέσα μας το σε τι πιστεύουμε, σε τι θα μπορούσαμε να πιστεύουμε και το τι μένει.

Όπως σημειώνει η Μαριλίτα Λαμπροπούλου σε συνέντευξή της στο "α” για το έργο: "Συνδέει μια πραγματικότητα που μας είναι πολύ αναγνωρίσιμη με τον βαθύτερο ψυχισμό του ανθρώπου, τις έννοιες του καλού και του κακού -το πόσο μπορεί ποτέ το ένα να είναι αμιγές του άλλου-, αλλά και με το φιλοσοφικό διακύβευμα των εννοιών της δικαιοσύνης και της ελευθερίας. Ο άνθρωπος και ο συναισθηματικός του κόσμος γίνεται ένα τοπίο, ένα φυσικό φαινόμενο, όπου πάνω του παλεύουν έννοιες πολύ πλατιές, φτάνοντας ως την αναζήτηση της έννοιας της πίστης. Το έργο βρίσκεται στον αντίποδα του ειδησεογραφικού, ενώ ταυτόχρονα μας επηρεάζει τόσο άμεσα, σαν η ιστορία να συνέβη δίπλα μας, σε ένα διαμέρισμα της Αθήνας του σήμερα”.

Προπώληση εισιτηρίων: more.com

 

Δείτε πρώτες φωτογραφίες από τους "Τσέντσι"