Η αθηνοραματική πλευρά της Αλεξάνδρας Ούστα

Ποια είναι η πιο αγαπημένη σας διαδρομή  στην πόλη;
Οδηγώντας το κομμάτι από τη Χαροκόπου στην Καλλιθέα που βγάζει Ταύρο και διασχίζει την οδό Θεσσαλονίκης μέχρι και τη γέφυρα του Πουλόπουλου. Παρόλο που δεν υπάρχει κάτι αξιοσημείωτο να δεις σε αυτή τη διαδρομή, έχει μια καλή ροή ο δρόμος και είναι stress relief για μένα, όταν ξέρω ότι έρχονται τα χειρότερα με την κίνηση που θα συναντήσω στο κέντρο.

Είναι Κυριακή απόγευμα. Με ποιους και πού θα το περάσετε;
Τις Κυριακές τα μεσημέρια συνήθως βγαίνουμε με τον Γιάννη και πολύ καλούς φίλους για φαγητό. Έχουμε δύο στέκια σε Πετράλωνα και Καλλιθέα και επιλέγουμε σε ποιο θα πάμε ανάλογα με τον καιρό και τα κέφια.. Όταν τελειώσουμε το απόγευμα πια, παίρνουμε τον μικρό από την γιαγιά και τον παππού και περνάμε την υπόλοιπη μέρα οι τρεις μας, είτε με βόλτα σε κάποιο παιδότοπο, πάρκο ή παίζοντας στο σπίτι.

Πείτε μας τη συνταγή ενός εστιατορίου που θα μπορούσατε να τρώτε κάθε μέρα.
Από το στέκι της Καλλιθέας, flatbread με χοιρινό μάγουλο και πουρέ γλυκοπατάτας και κάτι άλλα ωραία... Τη ακριβή συνταγή "ευτυχώς" δεν τη ξέρω γιατί όντως θα το έτρωγα κάθε μέρα.

Και ποια είναι η δική σας σπεσιαλιτέ;
Πιλάφι με καβουρδισμένο φιδέ. Ένα, κατά τ' άλλα, απλό και ταπεινό συνοδευτικό. Τρώγεται είτε σκέτο με γιαούρτι (μάλλον μόνο εγώ έχω καταλήξει ότι το τρώω έτσι), είτε το σερβίρω με συκωτάκια.

Ποια γειτονιά της Αθήνας είναι το δικό σας "κρυφό διαμάντι", που δεν έχουμε ανακαλύψει;
Ο πεζόδρομος στο ποτάμι της Καλλιθέας. Ποτάμι δε βλέπεις πια βέβαια, αλλά μου αρέσει γιατί υπάρχει η υποψία του ποταμού, είναι ήσυχα και έχει και λίγη πρασινάδα. Επίσης έχει και 2-3 ωραία μαγαζιά για φαγητό και καφέ.

Έχετε αγαπημένη ευρωπαϊκή πόλη; Δώστε μας ένα τιπ που πρέπει να ξέρουμε, αν την επισκεφτούμε.
Απ' τις αγαπημένες ευρωπαϊκές πόλεις είναι η Βαρκελώνη. Πάνε και χρόνια από τότε που πήγα, αλλά αν υπάρχει ακόμα το συνδυαστικό εισιτήριο που βλέπεις 3-4 διαφορετικά μουσεία, αξίζει τον κόπο, όπως επίσης και επίσκεψη σε ό,τι σχεδίασε ο Gaudi. Περπάτημα στη la Rambla το αργότερο μέχρι τις 9 το βράδυ και, τέλος, μην περιμένετε τελευταία μέρα να φάτε παέγια! Πολλά tips!

Ώρα για μερικά διλήμματα: Φαγητό ή ποτό; Σπιτική ταβέρνα ή γκουρμέ εστιατόριο; Έξοδος στο κέντρο της Αθήνας ή στα προάστια;
Σίγουρα φαγητό αν είναι μεσημέρι, σίγουρα ποτό αν είναι νυχτερινή έξοδος. Σπανίως τα ανακατεύω, γιατί με πειράζει. Προτιμώ τη σπιτική ταβέρνα και εξόδους γύρω απ' το κέντρο.

Πείτε μας κάτι για τη "Λεμονιά", την παράσταση που σκηνοθετείτε και ερμηνεύετε στο θέατρο Vault.
Η "Λεμονιά" είναι μια πολύ προσωπική παράσταση που ήθελα από καιρό να κάνω. Το έργο, που το έχει γράψει ο Γιάννης Κεντρωτάς, είναι εμπνευσμένο από κασέτες που έστελνε η μητέρα μου από τη Σαουδική Αραβία στην οικογένεια της στην Ελλάδα τη δεκαετία του '70, πριν ακόμα γίνει η ίδια μαμά. 

Πώς θα περιγράφατε την εμπειρία ακρόασης των κασετών που άφησε η μητέρα σας & και πώς είναι η εμπειρία να την ερμηνεύσετε η ίδια επί σκηνής;
Αρχικά, ακούγοντας ξανά αυτές τις κασέτες, πίστευα ότι θα ανακαλύψω κάτι που δεν ήξερα για τη μητέρα μου, για το κορίτσι που ήταν τότε, αλλά τελικά στην πορεία διαπιστώνω ότι αυτές οι κασέτες ήταν ένα "δώρο" που έμεινε στο χρόνο, για να ανακαλύψω σήμερα πράγματα που δεν ήξερα για εμένα.

Υπάρχει κάποια άλλη παράσταση που ξεχωρίσατε τελευταία;                                     Ξεχώρισα την "Κακούργα πεθερά" με την Έλένη Ουζουνίδου κι άλλους εξαιρετικούς ηθοποιούς.  Μιλάει για ένα αληθινό έγκλημα που τελέστηκε από δύο γυναίκες στην Καλλιθέα του 1930. Η παράσταση πραγματεύεται το πώς αντιμετωπίστηκαν αυτές οι γυναίκες στην πατριαρχική κοινωνία εκείνης της εποχής. Το έργο αυτό μου συμπλήρωσε άλλο ένα κομμάτι παζλ για τη θέση και την ιστορία της γυναίκας στο "πρόσφατο" παρελθόν

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε μετά τη συνέντευξη;
Πάω να δουλέψω κάτι εκκρεμότητες που έχω αφήσει στη μέση με τη "Λεμονιά".