Η σκηνοθέτρια Άντζελα Μπρούσκου (η οποία έχει ασχοληθεί εκτενώς με το έργο της Σάρα Κέιν, αλλά και την αρχαία τραγωδία, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τις "Ευμενίδες”) φέρνει στην κεντρική σκηνή του Bios το έργο "Μήδειας υλικό” του Γερμανού θεατρικού συγγραφέα Χάινερ Μίλερ. Το "Μήδειας υλικό” είναι ένα κείμενο που έχει παρασταθεί αρκετά στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια και λειτουργεί πρωτίστως ως μανιφέστο των εξεγερμένων, αδικημένων γυναικών, στα πλαίσια των μεταγραφών της αρχαίας τραγωδίας. Η πρεμιέρα του έργου προγραμματίζεται για τις 22 Μαρτίου, ενώ στη σκηνή θα εμφανιστεί η Παρθενόπη Μπουζούρη καθώς και ο Γερμανός ηθοποιός Άντριαν Φρίλινγκ, με τη συμμετοχή της Άντζελας Μπρούσκου.
Η ιδέα της προδοσίας είναι κυρίαρχη σε ολόκληρο το έργο. Το δίπτυχο προδοσία και επανάσταση είναι η απάντηση του συγγραφέα στα μεγάλα πολιτικά και ηθικά ζητήματα της εποχής του που συναντιούνται με τα σημερινά. Σήμερα που όλος ο πλανήτης πλήττεται από πολέμους δίχως νόημα και η ανθρωπότητα κινδυνεύει από την ύβρη που διαπράττουμε απέναντι στην ζωή, η Μήδεια έρχεται να μας θυμίσει πως εμείς τελικά σκοτώνουμε τα παιδιά μας. Η μορφή της γίνεται ένα σύμβολο της εξέγερσης ενάντια κάθε καταπίεση κι ένας τόπος της συλλογικής μνήμης. Το θέατρο του Μίλερ βρίσκεται πάλι στο προσκήνιο της μεγάλης επικαιρότητας των νεκρών που αριθμεί ο Πολιτισμός μας.
Τη μετάφραση του έργου ανέλαβε η Ελένη Βαροπούλου.
Περισσότερες πληροφορίες
Μήδειας υλικό
Το "Μήδειας υλικό" είναι ένα κείμενο που έχει παρασταθεί στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια και λειτουργεί πρωτίστως ως μανιφέστο των εξεγερμένων, αδικημένων γυναικών, στο πλαίσιο των μεταγραφών της αρχαίας τραγωδίας. Σύμβολο της εξέγερσης ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης, αποικιοκρατικής εξουσίας και πατριαρχίας. Η ιδέα της προδοσίας είναι κυρίαρχη σε ολόκληρο το έργο. Το δίπτυχο προδοσία και επανάσταση είναι η απάντηση του συγγραφέα στα μεγάλα πολιτικά και ηθικά ζητήματα της εποχής του που συναντιούνται με τα σημερινά. Σήμερα που όλος ο πλανήτης πλήττεται από πολέμους δίχως νόημα και η ανθρωπότητα κινδυνεύει από την ύβρη που διαπράττουμε απέναντι στην ζωή, η Μήδεια έρχεται να μας θυμίσει πως εμείς τελικά σκοτώνουμε τα παιδιά μας. Η μορφή της γίνεται ο τόπος της συλλογικής μνήμης. Το θέατρο του Μίλερ βρίσκεται πάλι στο προσκήνιο της μεγάλης επικαιρότητας των νεκρών που αριθμεί ο πολιτισμός μας.
