Χορός για τη φιλία και την έκσταση στο Θησείον από τους Χαρά Κότσαλη και arisandmartha

Οι arisandmartha κι η Χαρά Κότσαλη παρουσιάζουν στις "Τετάρτες χορού" που οργανώνει φέτος το θέατρο δύο ενδιαφέρουσες κινητικές περφόρμανς για 3 μόνο παραστάσεις.

Χαρά Κότσαλη Pinelopi Gerasimou

Το θέατρο Θησείον, στο πλαίσιο του κύκλου παραστάσεων χορού που έχει ξεκινήσει από τις 8 Νοεμβρίου με τίτλο "Dance, Dance, Otherwise We Are Lost", υποδέχεται τους arisandmartha και τη Χαρά Κότσαλη για τρεις Τετάρτες, 7, 14 και 21 Φεβρουαρίου, που αφιερώνονται στο χορό. 

arisandmartha | All that matter or notes on performing friendship 

all that matters
© Alaa Ghosheh

Το "All that matter or notes on performing friendship" είναι ένα έργο από τον Άρη Παπαδόπουλο και την Μάρθα Πασακοπούλου, όπου η ιδέα των δύο ως ένα, τοποθετείται αυτούσια επί σκηνής και εξετάζεται ως επιτέλεση: της φιλίας, της συνεργασίας, της σχέσης και της σκηνικής τους συνύπαρξης. Οι δυο ερμηνευτές επισκέπτονται ένα σωματικό και συναισθηματικό αρχείο που ενώ αντλεί στοιχεία από το παρελθόν, (ανα)δομείται επί τόπου στη σκηνή.

all that matters
© Alaa Ghosheh

Το αρχείο αυτό, ανοιχτό και προσωπικό ταυτόχρονα, τους επιτρέπει να επανασυστήνονται και να χαρτογραφούν τον αδιόρατο διάμεσο χώρο ―χώρο νοητό που δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανέναν τους, ο οποίος φέρει τόσο τα προσωπικά τους ίχνη όσο και το αποτύπωμα της σχέσης τους. Το κοινό βρίσκεται παρόν σε αυτή την συνθήκη ως τρίτος πόλος, ως ανακλαστική επιφάνεια και ως αναγκαίος, για την ερμηνεία της σχέσης, μάρτυρας (7, 14, 21 Φεβρουαρίου, 8.30 μ.μ.).

Διαβάστε Επίσης

Χαρά Κότσαλη | Τo be possessed

Χαρά Κότσαλη
© Pinelopi Gerasimou

Ένα χρόνο μετά την πρώτη παρουσίαση στο φεστιβάλ νέων χορογράφων της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση κι εν μέσω περιοδείας σε σημαντικά φεστιβάλ του εξωτερικού, η Xαρά Κότσαλη προσγειώνεται για τρεις Τετάρτες στο Θέατρο Θησείον με την παράσταση "to be possessed" (7, 14, 21 Φεβρουαρίου, 9.30 μ.μ.).

Σώματα που ξεχειλίζουν, σώματα που γνωρίζουν γλώσσες που δεν διδάχθηκαν, σώματα που εισέρχονται σε μια ζώνη διακινδύνευσης και ταυτόχρονα γίνονται απειλητικά. Σώματα για πάντα εκτός εαυτού, μορφές εμπειρίας που αμφισβητούν την αυτάρκεια και την αυτονομία του ατόμου. Το "to be possessed" είναι μια σόλο σωματική και ηχητική περφόρμανς που εκθέτει υλικές και ηχητικές πτυχές ενός ετερόκλητου DIY αρχείου "δαιμονισμένων" γυναικών.

to be possessed Hara Kotsal

Η γενεαλογία των κατειλημμένων σωμάτων αφηγείται το αδύνατο της απόλυτης μοναξιάς και αποκαλύπτει ότι ο λόγος και η γραφή, η πράξη και η συνείδηση, o άυλος και ο υλικός κόσμος είναι στοιχειωμένα από φωνές που προηγήθηκαν και φωνές που δεν έχουν ακόμα γεννηθεί. Συλλέγοντας ένα αρχείο ήχων, εικόνων και υλικών, το έργο αποπειράται να βάλει διαφορετικές φωνές σε συνομιλία για το βίωμα και την έννοια της κατάληψης από δυνάμεις που ξεπερνούν το ατομικό σώμα, για τη μοναχικότητα ως συνάντηση με τις φασματικές παρουσίες της μνήμης και της σκέψης, για τα αντικείμενα που κουβαλάνε άλλες ζωές και, τελικά, για "τα ανήκουστα τραγούδια", την αόρατη μουσική που κατοικεί στα επί σκηνής ντοκουμέντα.

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

ALL THAT MATTER or notes on performing friendship

  • Χορός
  • Διάρκεια: 45 '

Οι Μάρθα Πασακοπούλου και Άρης Παπαδόπουλος μεταφράζουν τη φιλία και τη συνεργασία τους σε σκηνική επιτέλεση. Επισκέπτονται ένα σωματικό και συναισθηματικό αρχείο που ενώ αντλεί στοιχεία από το παρελθόν, (ανα)δομείται επί τόπου στη σκηνή. Το αρχείο αυτό, ανοιχτό και προσωπικό ταυτόχρονα, τους επιτρέπει να επανασυστήνονται και να χαρτογραφούν τον αδιόρατο διάμεσο χώρο, ο οποίος φέρει τόσο τα προσωπικά τους ίχνη όσο και το αποτύπωμα της σχέσης τους. Το κοινό βρίσκεται παρόν σε αυτή την συνθήκη ως τρίτος πόλος, ως ανακλαστική επιφάνεια και ως αναγκαίος, για την ερμηνεία της σχέσης, μάρτυρας.

to be possessed

  • Χορός
  • Διάρκεια: 40 '

Την κατάληψη του σώματος από πνεύματα και τον εξορκισμό από δαίμονες, προσωπικούς και συλλογικούς, μέσα από μια διευρυμένη ανάγνωση εξερευνά η χορεύτρια και χορογράφος, με παράλληλες σπουδές θεατρολογίας, ανθρωπολογίας και μουσικής. Η σωματική και ηχητική περφόρμανς που δημιουργεί ένα αποδιαρθρωμένο σκηνικό τελετουργικό με άξονα διαφορετικά πολιτισμικά συμφραζόμενα, παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο πλαίσιο του Onassis Dance Days 2023.

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Open Call: Υποβολή συμμετοχών για το Off Off Athens Theatre Festival 2026

Το Off Off Athens Theatre Festival 2026 έρχεται στο Θέατρο Επί Κολωνώ και προσκαλεί νέους δημιουργούς να καταθέσουν τις προτάσεις τους.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
20/01/2026

"Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα": Τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Χώρα

Το "Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα", σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Χώρα, αφήνοντας πίσω του μια παράσταση ανθρώπινη, όπου το κοινωνικό βλέμμα, η τρυφερότητα και το σκοτάδι συνυπάρχουν με σπάνια ισορροπία.

"Στην εξοχή": Τελευταίες παραστάσεις στο θέατρο Αποθήκη

Με κοφτερούς, καθημερινούς διαλόγους αποκαλύπτονται σκοτεινά υπόγεια στρώματα στις σχέσεις των ανθρώπων στο έργο του "Στην εξοχή" του Μάρτιν Κριμπ που ολοκληρώνει τις παραστάσεις στις 25 Ιανουαρίου.

"Ο Φιάκας" : Ο Οδυσσέας Σταμούλης μπαίνει στην παρέα της απίθανης κωμωδίας του Από Μηχανής

Η διαχρονική κωμωδία του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή "Ο Φιάκας" συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία με τον Οδυσσέα Σταμούλη και τον Δημήτρη Μυλωνά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Ο "Βυσσινόκηπος" ανθίζει στη σκηνή του Πορεία με Τάρλοου – Καλτσίκη

Ο Δημήτρης Τάρλοου επιστρέφει στον Τσέχοφ και θα σκηνοθετήσει τον "Βυσσινόκηπο" με την Αλεξια Καλτσίκη στο ρόλο της Λιούμποφ Αντρέγεβνα.

"Push Up": Ένας καυστικός καθρέφτης του σύγχρονου εργασιακού κόσμου

Χιούμορ και ανατροπές πυροδοτούν τη δράση στο "Push Up" του Roland Schimmelpfennig που ανεβαίνει στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, για 12 μόνο παραστάσεις.

Η βία που βαφτίστηκε ελευθερία: η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου μιλά για τη "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας"

Η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου σκηνοθετεί το συγκλονιστικό "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας" της Vanessa Springora. Με αφορμή την πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης, μας μιλά για τη συναίνεση όταν το σώμα είναι παιδικό, για την εξουσία που κρύφτηκε πίσω από τη λογοτεχνία και για τη σιωπή που έγινε τραύμα. Φέρνει στη σκηνή μια αναγκαία, επώδυνη αλήθεια-εδώ, σήμερα, τώρα.