"Koυκλόσπιτο" και "Garamond 12" ανεβαίνουν ξανά στο Θέατρο Πορεία

Η σεζόν 2023-24 ανοίγει στο Θέατρο Πορεία με την επανάληψη δύο θεατρικών παραστάσεων που ξεχώρισαν την προηγούμενη χρονιά. Το "Κουκλόσπιτο" του Χένρικ Ιψεν, σε σκηνοθεσία του καλλιτεχνικού διευθυντή του θεάτρου Δημήτρη Τάρλοου, επιστρέφει από τις 25 Οκτωβρίου με ανανεωμένη διανομή και τη Λένα Παπαληγούρα στο ρόλο της Νόρας, ενώ από τις 11 Οκτωβρίου θα δούμε ξανά και το "Garamond 12" της Μαρίας Δριμή, σε σκηνοθεσία του Sergei Okunev, ένα νέο ελληνικό έργο που ξεπήδησε από τη Σχολής Πυροδότησης Θεατρικής Γραφής του Πορεία. 

"Το κουκλόσπιτο"

Το "Κουκλόσπιτο" είναι ένα έργο του 1879 αλλά επίκαιρο ανά πάσα στιγμή, που εξερράγη σαν βόμβα στην εποχή του και πραγματεύεται με τολμηρό τρόπο –ανάμεσα σε άλλα– την τραγική υποκρισία που μπορεί να διαποτίζει έναν γάμο, τα κίβδηλα ιδεώδη, τις συνέπειες της επιπολαιότητας (ακόμη και της αθώας), τα ζωτικά μας ψεύδη, την Αλήθεια που, όπως έχει πει ο Όσκαρ Ουάιλντ, "είναι σπάνια καθαρή και ποτέ απλή". Το διαχρονικό έργο που ξεχώρισε την προηγούμενη σεζόν μέσα από την σύγχρονη και άκρως ατμοσφαιρική σκηνική εκδοχή του Δημήτρη Τάρλοου, επαναλαμβάνεται με τη Λένα Παπαληγούρα να επιστρέφει στο ρόλο της εμβληματικής Νόρας και τον Νικόλα Παπαγιάννη να αναλαμβάνει το ρόλο του συζύγου της Τόρβαλντ Χέλμερ. Μια πλασματική ατμόσφαιρα θαλπωρής και cosy πολυτέλειας κυριεύει τη σκηνή, πλασματική όπως η ευτυχία της συζυγικής και οικογενειακής ζωής της ηρωίδας, η οποία μέσα σε διάστημα λίγων ημερών θα διασχίσει μια μεγάλη διαδρομή αυτογνωσίας και συνειδητοποίησης. Ο σκηνοθέτης προτείνει μια ανάγνωση που δεν στέκεται μόνο στο επίπεδο ενός φεμινιστικού μανιφέστο, αλλά εστιάζει στην ανάγκη προσέγγισης των δύο φύλων, τη φθορά μέσα στο γάμο, την αποξένωση των γονιών από τα παιδιά τους, και τελικά την έλλειψη επικοινωνίας που συντρίβει τη γλυκιά θαλπωρή ενός σπιτικού. Συμπρωταγωνιστούν οι Χρήστος Σαπουντζής, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Κατερίνα Δημάτη και Όλγα Δαλέκου.

>>Διαβάστε την αναλυτική κριτική του "α" εδώ
 

Η πρωταγωνίστρια σε συνέντευξή της στο "α", ανέφερε σχετικά με τον ρόλο που υποδύεται ότι "η Νόρα είναι μια γυναίκα που από τα παιδικά της χρόνια έχει μάθει να είναι αυτό που θέλουν οι άλλοι, να ικανοποιεί τις επιθυμίες όλων. Είναι ένα πρόσωπο το οποίο οι άλλοι το χειρίζονται εύκολα, αλλά και η ίδια βρίσκει τον τρόπο να χειρίζεται καταστάσεις για να αποφεύγει τις εντάσεις. Οι άνθρωποι που υφίστανται καταπίεση αναζητούν τρόπους –λάθος πολλές φορές– για να αποφεύγουν τον τρόμο. Γι’ αυτό είναι πολύ ωραίο αυτό που κάνει η Νόρα. Μέσα σε δύο μέρες αποκτά τη διαύγεια να δει το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και το συγκινητικό είναι ότι όχι μόνο το συνειδητοποιεί, αλλά αποφασίζει να αρθρώσει λόγο. Η πράξη της Νόρας είναι επαναστατική". 

"Garamond 12"

Μαρία Ζορμπά, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Χάρης Τζωρτζάκης και Σίλια Μπισιώτη πρωταγωνιστούν για ακόμη μια χρονιά στην παράσταση του σύγχρονου έργου της Μαρίας Δριμή "Garamond 12", που προέκυψε από τη Σχολή Πυροδότησης Θεατρικής Γραφής του Θεάτρου Πορεία. Ο Sergei Okunev, απόφοιτος της περίφημης σχολής GITIS, υπογράφει τη σκηνοθεσία της παράστασης που πραγματεύεται τα θέματα της ταυτότητας, του απογαλακτισμού και της δειλίας απέναντι στη ζωή, της υποστηρικτικής και ενίοτε πνιγηρής σχέσης μητέρας-παιδιού, της αποδοχής του εαυτού, της άρνησης παραδοχής της πραγματικότητας, των ζωτικών προτύπων, της έκθεσης του καλλιτέχνη, της αδυναμίας να ακολουθήσουμε έναν "ενδεδειγμένο" τρόπο ζωής, της φιλίας και της ερωτικής επιθυμίας. Κεντρικός ήρωας είναι ο Μαρκ Χάντερ, ένας ταλαντούχος ανερχόμενος συγγραφέας, πάσχει από αγοραφοβία και ζει διαρκώς κλεισμένος στο σπίτι μαζί με την υπερπροστατευτική μητέρα του και προσκολλημένος στην ανάμνηση του πρόωρα χαμένου θείου του. Αν και κάθε μυθιστόρημά του δημιουργεί αίσθηση στους κριτικούς και βρίσκει μεγάλη απήχηση στο κοινό, ο ίδιος αδυνατεί να εκτεθεί ως καλλιτέχνης με του όρους του μάρκετινγκ και των δημοσίων σχέσεων. Όταν η πίεση από τον εκδότη του, τα ΜΜΕ και το κοινό γίνεται αφόρητη, προσλαμβάνει τον Τζέικ, ένα εξωστρεφές alter ego του, για να παρουσιάζεται ως Μαρκ στο κοινό, πλάθοντας έναν "ιδανικό" εαυτό και ένα γοητευτικό αντικείμενο πόθου. 

Η συγγραφέας έχει δημιουργήσει ένα ωραίο σύμπαν χαρακτήρων και καταστάσεων και εισάγει με επιδεξιότητα στο κάδρο της παράπλευρα μοτίβα και θεματικές, σύμφωνα με την κριτική του "α". Στην ιστορία της μπλέκουν τα φαντάσματα του παρελθόντος και η κομβική σχέση του Μαρκ με τον θείο του, η εμμονή του να γράφει μόνο σε γραμματοσειρά Garamond, ενώ το έργο βρίσκεται σε έναν διαρκή διάλογο με το θεατρική και τη συγγραφική τέχνη, πότε μέσα από τις ενδοθεατρικές αναφορές πότε χάρη στο μοτίβο της ελεγκτικής μητέρας που σκηνοθετεί τη ζωή του γιου της. Κι όλα αυτά χωρίς σοβαροφάνεια ούτε φλυαρία.

>>Διαβάστε αναλυτικότερα την κριτική του "α" εδώ
 

Η Μαρία Ζορμπά σε συνέντευξη της στο "α" δήλωσε ότι αυτό που την γοήτευσε περισσότερο στο έργο είναι "η διατύπωση της ανάγκης για έναν δεύτερο εαυτό, για "ένα εγώ για τον έξω κόσμο", όπως λέει ο Μαρκ. Πολλές φορές χρειαζόμαστε μια πανοπλία για εκεί έξω. Ένα όστρακο που να προστατεύει τον χώρο όπου μπορούμε να δημιουργήσουμε το μαργαριτάρι μας. Και επειδή οι πανοπλίες είναι βαριές, και άκαμπτες και ενίοτε ενοχλητικά θορυβώδεις, η ιδέα για κάποιον που μπορεί να σε εκπροσωπεί στην δημόσια σφαίρα, μου φάνηκε πολύ γοητευτική, και μαζί παιγνιώδης".

Προπώληση εισιτηρίων από το more.com