Αλέξανδρος Ευθυμιόπουλος©
Το Θεσσαλικό Θέατρο ακυρώνει τις δύο τελευταίες παραστάσεις της μεγάλης καλοκαιρινής του παραγωγής "Ο Αριστοφάνης Ονειρεύεται Λυσιστράτη + Πραξαγόρα”, σε σκηνοθεσία και δραματουργία της καλλιτεχνικής διευθύντριας Κυριακής Σπανού, που θα παρουσιάζονταν στις 15 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Πέτρας και στις 17 Σεπτεμβρίου στο Κηποθέατρο Παπάγου, όπως και τις τρέχουσες παραστάσεις του στη Λάρισα για "Τις γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα” στην Αυλή του Μύλου (12-21/9), ως ελάχιστη έκφραση συμπαράστασης για τις πλημμύρες που έπληξαν τη Θεσσαλία. Παράλληλα, εκφράζει την βαθιά οδύνη του για τον πόνο των συμπολιτών μας που αγωνίζονται να σώσουν τη ζωή τους, το σπίτι τους, την περιουσία τους, και τα θερμά του συλλυπητήρια στις οικογένειες που έχασαν τους δικούς τους ανθρώπους.
Η παράσταση είναι μία σύνθεση των δύο κωμωδιών του Αριστοφάνη "Λυσιστράτη" και "Εκκλησιάζουσες", που τις συνδέει η δράση των γυναικών για το κοινό καλό, με εννέα εξαιρετικούς ηθοποιούς -με προεξέχουσες τη σπουδαία υψίφωνο Μυρσίνη Μαργαρίτη ως Πραξαγόρα και την ηθοποιό και τραγουδίστρια Βερόνικα Δαβάκη ως Λυσιστράτη. Οι δύο αυτές γυναικείες κωμωδίες του ποιητή εκφράζουν τις ιδέες του για έναν κόσμο συμφιλιωμένο και δίκαιο. Η συμφιλίωση δεν έχει νόημα χωρίς υλική ευημερία για όλους τους πολίτες. Οι γυναίκες του Αριστοφάνη αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία και αρθρώνουν τα όνειρά του για μια άλλη (ουτοπική) συνθήκη. Ο πόλεμος και το μεταπολεμικό όνειρο μια άλλης ζωής συνδέουν τα δύο έργα καθώς και δύο γενιές γυναικών που επιμένουν να ονειρεύονται. Ενδεχομένως να έχουμε την ευκαιρία να δούμε την παράσταση στο μέλλον.
Διαβάστε Επίσης
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ο Αριστοφάνης Ονειρεύεται Λυσιστράτη + Πραξαγόρα
Δύο ηρωίδες από δύο γυναικείες κωμωδίες του Αριστοφάνη, η «Λυσιστράτη» και η Πραξαγόρα από τις «Εκκλησιάζουσες», συναντιούνται σε μια πρωτότυπη θεατρική σύνθεση-πρόταση με τη μορφή του μουσικού θεάτρου, όπου χτίζουν έναν ουτοπικό μεταπολεμικό κόσμο που επιζητά την ενότητα και την αρμονία. Η Λυσιστράτη επιχειρεί να σταματήσει τον πόλεμο και να συμφιλιώσει τους Έλληνες με την σεξουαλική εποχή, ενώ η Πραξαγόρα επιστρατεύει την τακτική του θεάτρου και της μεταμφίεσης, καταλαμβάνει τη συνέλευση και περνάει το νόμο να αναλάβουν οι γυναίκες την εξουσία και να επιβάλουν κοινοκτημοσύνη στην πόλη. Η κεντρική εικόνα του σκηνικού, ένα έργο της μεγάλης Αμερικανίδας ζωγράφου Georgia O'Keeffe, είναι εικόνα σύνθεσης των αντιθέτων, αρσενικού - θηλυκού που ανακαλεί μνήμες χαράς και ευημερίας.
