© Αναστασία Γιαννάκη
Η αρχαία τραγωδία συνεχίζει να εμπνέει αδιάκοπα τους σύγχρονους δημιουργούς. Ιδιαίτερη αγαπητή φαίνεται να είναι η "Αντιγόνη" του Σοφοκλή, η νεαρή ηρωίδα που αψηφά τους επίγειους νόμους, σε ένα έργο που μας έχει χαρίσει ένα από το ομορφότερα χορικά της αρχαιοελληνικής δραματουργίας. Ως "Αντιγόνη, μετέωρη" βλέπουμε ήδη, για δεύτερη χρονιά, τον σοφόκλειο μύθο, σε παραγωγή της Εταιρείας Θεάτρου "Άλκη" και σκηνοθεσία της Ρηνιώς Κυριαζή (έως 20/5).
Το θέατρο "Θησείον-Ένα θέατρο για τις τέχνες" υποδέχεται μια Αντιγόνη μετέωρη. Μια ξένη, που δεν ανήκει ούτε στο φως ούτε στο χώμα. Το έργο μετέωρο, εκεί που χτίζεται διαλύεται, ένα γιαπί. Η πόλη μετέωρη, μετά από άγριο πόλεμο, παλεύει να σταθεί. Ο Κρέων θέλει να επιβάλλει δικαιοσύνη, αδέκαστος. Μετά από τη θυσία του παιδιού του βυθίζεται στη μαύρη τρύπα της Άτης, της αδυσώπητης θεάς που σε κάνει να βλέπεις για σωστό το λάθος.
Διαβάστε Επίσης
Η μετάφραση του Μίνου Βολανάκη πέτρινη. Ο σκηνικός χώρος ένα νταμάρι να στεγάσει τους εξόριστους. Ομόκεντροι κύκλοι περιστρέφουν τα πρόσωπα γύρω από τη Μοίρα ή την Ανάγκη. Στον πυρήνα, τρεις υποκριτές εναλλάσσουν τους αντιθετικούς ρόλους. Περιμετρικά, τρεις μορφές του χορού τούς καθρεφτίζουν. Μέσα από τα ερείπια του απερχόμενου πολέμου, ξεπηδάει ένας επόμενος. Από την ανατολή του ηλίου μέχρι τη δύση, οι μορφές διανύουν αποστάσεις κι αντιστρέφονται. Μέσα σε μία μέρα, αντίρροπες δυνάμεις δημιουργούν τη δίνη των γεγονότων που θα ξετυλίξει του ανθρώπου το δέος, τον άνθρωπο.
Ο θίασος (Δήμητρα Γκλιάτη, Ειρήνη Κουμπαρούλη, Λυγερή Μητροπούλου, Μοχάμεντ Μπελχέντι, Δέσποινα Χαλκορόκα, Ρηνιώ Κυριαζή), μέσα από θραύσματα, επιθυμεί να διαγράψει μια χειρονομία, μια διαδρομή, μνήμη για τους νεκρούς του, να εκπληρώσει μια κηδεία που δεν έγινε. Που δεν γίνεται - καθώς η ταχύτητα μάς πετάει συνεχώς στο αύριο. Στο πάντα, στέκονται οι αγαπημένοι μας σαν σήματα, όπως οι κούκοι στα μονοπάτια, σαν πέτρινα μνήματα στην άκρη της θαλάσσης. Τα υλικά μας εύθραυστα. Στοιχεία της τελετουργίας του θρήνου, διαβατήριων τελετών, ίχνη αρχέγονων χορών, μουσική άχρονη, συνθέτουν μια ιδιόμορφη παρτιτούρα, μετέωρη στο σύνορο. Τα αινίγματα παραμένουν άλυτα.
Τη μουσική της παράστασης έχει επιμεληθεί ο Νίκος Βελιώτης, τα κοστούμια η Ματίνα Μέγκλα, τους φωτισμούς η Στέβη Κουτσοθανάση και τη σκηνογραφία ο Σωτήρης Μελανός. Το trailer είναι του Αναστάση Παπαγγελή.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Αντιγόνη, μετέωρη
Η δημιουργός ξαναδιαβάζει την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή μέσα από τα τελετουργικά στοιχεία του θρήνου, ίχνη αρχέγονων χορών και τη μουσική, εστιάζοντας στις έννοιες της μοίρας, της ανάγκης και του πολέμου.
