Η Βαλέρια Δημητριάδου των C. for Circus γράφει για τη νέα τους παράσταση: "Είναι εκατομμύρια τα θύματα του trafficking"

Ηθοποιός, μουσικός και πλέον επίσημα και συγγραφέας είναι η Βαλέρια Δημητριάδου των C. for Circus, που υπογράφει το πρωτότυπο θεατρικό έργο "Και εφύτευσεν ο Θεός παράδεισον" που ανεβάζει η θεατρική ομάδα στα 16 πια χρόνια επιτυχημένης πορείας της. Η παράσταση, που επιστρέφει για τρίτη χρονιά από 4/10 στο θέατρο Άνεσις, πραγματεύεται το δύσκολο θέμα του sex trafficking μέσα από την ιστορία μιας κοπέλας που πέφτει θύμα ενός τέτοιου κυκλώματος. Ο σκοπός της παράστασης παρόλα αυτά είναι πολύ πιο βαθύς, όπως μας εξηγεί η δημιουργός, όχι μόνο του κειμένου αλλά και της μουσικής επένδυσης, η οποία έχει αναλάβει και τη σκηνοθεσία.

Η Βαλέρια Δημητριάδου των C. for Circus γράφει για τη νέα τους παράσταση

"Και εφύτευσεν ο Θεός παράδεισον". Πρόκειται για μία φράση από τη "Γένεση" της Παλαιάς Διαθήκης, όπου περιγράφεται η δημιουργία του κόσμου από τον Θεό, με τον άνθρωπο να αποτελεί το τελειότερο από όλα τα όντα που έπλασε.

Το έργο γράφτηκε πριν από δύο χρόνια. Σε μία χρονική περίοδο, όπου η πανίσχυρη συνθήκη της πανδημίας είχε κατακλύσει τα πάντα και η ανθρωπότητα στάθηκε, κοιτάχτηκε μπροστά στον καθρέφτη και είδε για πρώτη φορά μετά από καιρό τον εαυτό της κατάματα. Ο αντικατοπτρισμός της έφερε στην επιφάνεια όλα αυτά που με δόλο και φροντίδα καταχωνιάζονταν μες στα χρόνια και σίγουρα έκανε ακόμα πιο οφθαλμοφανές το πόσο ατελές πλάσμα είναι τελικά ο άνθρωπος.

"Αλήθεια, πώς είναι άραγε να χάνεις κάθε δικαίωμα επιλογής για τη ζωή σου και να νιώθεις σα μία ψυχή κλειδωμένη σε ένα σώμα στο οποίο ασελγούν καθημερινά δεκάδες άντρες; Σκοπός μας μ’ αυτήν την παράσταση είναι να αφουγκραστούμε την εκκωφαντική σιωπή αυτών των ανθρώπων”.

Στην πραγματικότητα, αυτό αποτελεί και τον πυρήνα του έργου. Μέσα από μία ιστορία trafficking -που είναι αναμφίβολα μία από τις πιο ακραίες μορφές βίας της εποχής μας- έρχεσαι διαρκώς αντιμέτωπος με το ερώτημα "Μα πώς;". Πώς μπορεί να κάνει κανείς κάτι τέτοιο; Πώς φτάνει στο σημείο να ασκεί εξουσία τόσο καθολικά και αδιαπραγμάτευτα σε κάποιον άλλον άνθρωπο πουλώντας το σώμα του σε τρίτους για να το βιάσουν; Πώς γίνεται το χρήμα, που αυτονοήτως αποτελεί το βασικό κίνητρο στη σωματεμπορία, να καταχωνιάζει κάθε ίχνος ανθρωπιάς μέσα του; Και το ερώτημα εντείνεται ακόμα περισσότερο όταν αρχίζεις να συνειδητοποιείς το μέγεθος αυτού του οργανωμένου εγκλήματος. Δεν είναι κάτι που συνέβαινε κάπου, κάποτε. Συμβαίνει τώρα, αδιάλειπτα. Ούτε είναι κάτι που το κάνουν κάποιοι λίγοι άνθρωποι σε κάποιες άλλες χώρες. Το κάνουν πολλοί, πάρα πολλοί, και εννοείται και στην Ελλάδα, που αποτελεί χώρα διέλευσης θυμάτων και φυσικά προορισμού. Και για να κλείσω με το μέγεθος αυτού του αδιανόητου εγκλήματος θα αναφέρω μία μόνο πληροφορία: Οι ιστορικοί υπολογίζουν ότι στο σύνολο των τριών αιώνων πουλήθηκαν γύρω στους 12,5 εκατομμύρια σκλάβοι από την Αφρική, ενώ, στο εμπόριο ανθρώπων, η πιο χαμηλή στατιστική υπολογίζει γύρω στα 20 με 24 εκατομμύρια θύματα τις τελευταίες δεκαετίες (άλλες στατιστικές αναφέρουν μέχρι και 40 εκατομμύρια). Modern slavery. Έτσι λέγεται.

Το έργο λοιπόν, αφηγείται την ιστορία μιας κοπέλας, της Χλόης, που πέφτει θύμα ενός τέτοιου κυκλώματος. Ένας αέναος αγώνας διαφυγής και μια διαρκής προσπάθεια επιστροφής στον τότε εαυτό -είτε πρακτικά είτε εσωτερικά- διατρέχει όλο το έργο. Διαλυμένες υπάρξεις ψάχνουν τα χαμένα κομμάτια τους για να μπορούν να σταθούν έστω και για λίγο όρθιες. Αλήθεια, πώς είναι άραγε να χάνεις κάθε δικαίωμα επιλογής για τη ζωή σου και να νιώθεις σα μία ψυχή κλειδωμένη σε ένα σώμα στο οποίο ασελγούν καθημερινά δεκάδες (στην καλύτερη περίπτωση) άντρες;

Σκοπός μας μ’ αυτήν την παράσταση είναι ένας. Να καταφέρουμε έστω και ένας θεατής που θα την παρακολουθήσει να είναι λίγο πιο υποψιασμένος την επόμενη φορά που μπορεί να συναντήσει κάπου, οπουδήποτε, κάποιο θύμα trafficking. Να βγούμε για λίγο από τις φούσκες του μικρόκοσμου που έχει πλάσει ο καθένας μας και να αφουγκραστούμε την εκκωφαντική σιωπή αυτών των ανθρώπων. Να μην υποκρινόμαστε ότι δεν υπάρχουν αυτά τα κυκλώματα, ή ότι δεν είναι συχνό το φαινόμενο. Κι όλα αυτά με καμία διάθεση διδακτισμού, απεναντίας. Κι εμείς οι ίδιοι τώρα μαθαίνουμε και αντιλαμβανόμαστε. Κι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Αθηνά Αλεξοπούλου, Παναγιώτης Γαβρέλας, Ηλέκτρα Γεννατά, Νικόλας Δροσόπουλος, Κωνσταντίνος Κάππας, Χρύσα Κοτταράκου, Γρηγόρης Μπαλλάς, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Μαρία Προϊστάκη, Αθηνά Σακαλή, Θανάσης Χαλκιάς. 

Προπώληση εισιτηρίων μέσω viva.gr