© Γιώργος Καπλανίδης
Απρόοπτα, μεταφυσικά, αστεία και χαρμολύπες: όλα μπορούν να χωρέσουν όταν έρχεται το καλοκαίρι και ξεκινούν "οι νύχτες στην Επίδαυρο". Από μία από αυτές εμπνέεται o τίτλος της νέας παραγωγής του Εθνικού Θεάτρου που κάνει πρεμιέρα στις 22/4 στη σκηνή "Μαρίκα Κοτοπούλη". Τα κείμενα της παράστασης είναι της Λένας Κιτσοπούλου (η οποία έχει προσδώσει σε αυτά τον χαρακτηριστικό της καταγγελτικό και αυτοαναφορικό, συχνά, τόνο) και του Γιάννη Αστερή, στο τιμόνι της σκηνοθεσίας βρίσκεται ο Νίκος Καραθάνος και η διανομή περιλαμβάνει έναν εντυπωσιακό θίασο (Χάρις Αλεξίου, Θανάσης Αλευράς, Βασιλική Δρίβα, Ζέτα Μακρυπούλια, Έμιλυ Κολιανδρή, Ιώ Λατουσάκη, Κώστας Μπερικόπουλος, Δανάη-Αρσενία Φιλίδου, Έλλη Πασπαλά, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Χρήστος Λούλης, Ιωάννα Μαυρέα, Γιώργος Ζιάκας, Γιάννης Κότσιφας, Νίκος Καραθάνος, Βασίλης Παπαβασιλείου, Πάνος Παπαδόπουλος, Ηλέκτρα-Αποστολία Μπαρούτα, Άγγελος Τριανταφύλλου, Γιώργος Φασουλάς, Ιωάννα Μπιτούνη).
Βρεθήκαμε σε μία από τις πρόβες της παράστασης και είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τους συντελεστές, οι οποίοι μας εκμυστηρεύτηκαν τη δική τους πιο αξέχαστη βραδιά στην Επίδαυρο. Για τους περισσότερους είναι συνδεδεμένη με τον ίλιγγο της πρώτης τους παράστασης στο χώρο. Ο Χρήστος Λούλης ως Στρατιώτης στην "Ιφιγένεια εν Αυλίδι" θυμάται ότι ένιωσε ζεστά, σαν να πετάει σε μια θάλασσα από αστέρια. "Η μαγεία αυτή με καταδίκασε να θέλω να ξαναζώ αυτές τις στιγμές ξανά και ξανά", παραδέχεται. Η Ιωάννα Μαυρέα, έχοντας τελειώσει το πρώτο έτος της δραματικής, δεν είχε πολυκαταλάβει πού βρισκόταν, όταν έπαιξε στην πρώτη παράσταση των "Βατράχων" του Κουγιουμτζή, ενώ ο Πάνος Παπαδόπουλος έπαθε αυτό ακριβώς που φοβόταν: μετά το πρώτο βράδυ, η φωνή του έκλεισε. Κι όμως, με έναν τρόπο εντυπωσιακό, το σώμα του τον βοήθησε για το δεύτερο, μετά το οποίο δεν μπορούσε να μιλήσει για μία εβδομάδα. Ο Θανάσης Αλευράς δεν θα ξεχάσει ποτέ τα γέλια που ακούγονταν σαν ορμητικό ποτάμι όταν μόλις στα 21 του υποδύθηκε τον Ερμή στον αριστοφανικό "Πλούτο", αλλά και τη λύτρωση που ένιωσε μετά, όταν με τον υπόλοιπο θίασο έφαγε στην περίφημη ταβέρνα "Λεωνίδας" (απ’ όπου μας αποκάλυψε ότι έχουν παρθεί τα ξύλινα τραπεζάκια σε πτώση, που κοσμούν το σκηνικό). Εκεί, μας αποκάλυψε η Έμιλυ Κολιανδρή, στήθηκε και ένα ανεπανάληπτο μα γλυκόπικρο γλέντι, μετά την ακύρωση της "Ελένης" του Ευριπίδη, στην οποία συμμετείχε.
Μια τέτοια νύχτα, σε έναν "άλλο Λεωνίδα", εκτυλίσσεται και το έργο, το οποίο χρησιμοποιεί το πλαίσιο αυτό, όπως μας δήλωσε ο Θανάσης Αλευράς, "ως αφορμή για να μιλήσει για μια υστερική, εγωπαθή ανθρωπότητα. Μια ανθρωπότητα τόσο κλονισμένη νευρικά, που, αν και είναι στην ουσία της τραγική, γίνεται τρομερά αστεία όταν την παρατηρείς απ’ έξω". Γιατί, όπως είπε και ο Γιάννης Κότσιφας, αφηγούμενος ένα αστείο περιστατικό στο μετ-επιδαύριο στέκι "Καπάκι" όπου κάποιος άρχισε να βρέχει με το λάστιχο τους παρευρισκόμενους, "η Επίδαυρος είναι ένα κατάβρεγμα". Απ’ ό,τι φαίνεται, ισχύει είτε είσαι στη σκηνή του θεάτρου είτε στην πίστα στο "Καπάκι".
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Μια νύχτα στην Επίδαυρο
Ένας σπουδαίος πολυσυλλεκτικός θίασος συναντιέται στη σκηνή για μια μουσική παράσταση με άρωμα Επιδαύρου. Μια σαρκαστική κωμωδία για τη ζωή, το θέατρο και την ελληνική πραγματικότητα.
