Τον περασμένο Σεπτέμβριο αποχαιρετήσαμε τον Μάριο Ποντίκα, θεατρικό συγγραφέα, σεναριογράφο και πεζογράφο, σημαντικό εκπρόσωπο του μεταπολιτευτικού νεοελληνικού θεάτρου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών. Το Θέατρο Επί Κολωνώ, για να τιμήσει τη ζωή και το έργο του, αλλά και στο πλαίσιο του έργου του "Ο γάμος" που παίζεται με επιτυχία σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, μας καλεί σε μια αφιερωματική βραδιά. Όσοι επιλέξετε να δείτε τον "Γάμο" την Τετάρτη 15/2, στις 8.30 μ.μ., αμέσως μετά το τέλος της παράστασης, μπορείτε να παρακολουθήσετε την τιμητική εκδήλωση μνήμης στην οποία συμμετέχουν η Αντιγόνη Καραλή- Δημητριάδη, π. εθνική εκπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Γυναικών και π. Πρόεδρος Κέντρου Ερευνών για θέματα Ισότητας, ο Γιώργος Π. Πεφάνης, πρόεδρος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Γιάννης Σολδάτος, συγγραφέας και ιδρυτής των εκδόσεων Αιγόκερως, και ο Γιάννης Χρυσούλης, θεατρικός συγγραφέας. Τη συζήτηση συντονίζει η δραματολόγος Ειρήνη Μουντράκη. Στη διάρκεια της εκδήλωσης θα προβληθεί οπτικό υλικό αφιερωμένο στο έργο του Μάριου Ποντίκα, σε επιμέλεια της θεατρολόγου Κατερίνας Δημητρακοπούλου.
Διαβάστε Επίσης
Περισσότερες πληροφορίες
Ο γάμος
Μια νεαρή κοπέλα βιάζεται και ό,τι ακολουθεί είναι οι αλλεπάλληλοι «βιασμοί» της από την οικογένεια, την κοινωνία, τους εκπροσώπους της δικαιοσύνης. Η ίδια βρίσκεται «καθηλωμένη» σε όλη τη διάρκεια του έργου, αμέτοχη και ανυπεράσπιστη, ενώ παρακολουθούμε όλους τους ανθρώπους γύρω της να έχουν λόγο και άποψη γι’ αυτό που της συνέβη και δικαιώματα πάνω στο σώμα της, που γίνεται ένα πεδίο συγκρούσεων. Η υποκρισία οδηγεί στη συμβιβαστική λύση του γάμου της με τον βιαστή της και την ίδια στην αυτοπυρπόληση. Τυλιγμένη ολόκληρη σε επιδέσμους λόγω των καθολικών εγκαυμάτων, παραμένει βουβή μέχρι τέλους στην αίθουσα δικαστηρίου, αρνούμενη να ενδώσει σε οποιαδήποτε συναινετική συμμετοχή της και γίνεται το τραγικό σύμβολο της αξιοπρέπειας απέναντι σε κάθε είδους βιασμό. Ο ρεαλισμός και το ντοκουμενταρίστικο ύφος συναγωνίζονται σε αυτήν τη σκηνική απόδοση του σημαντικού νεοελληνικού έργου, που εκθέτει χωρίς ωραιοποιήσεις την κακοποίηση που επιφυλάσσει η οικογένεια και η κοινωνία στα θύματα βιασμού.
