"Τρίπτυχο. Σπουδή στην αδράνεια": Μια περφόρμανς για μια νέα Αποκάλυψη

Βασισμένη στο μυθιστόρημα της Μαργαρίτας Καραπάνου "Ο Υπνοβάτης" η παράσταση με τίτλο "Τρίπτυχο. Σπουδή στην αδράνεια", παρουσιάζεται στο Πρώην Βιομηχανικό Πάρκο ΠΛΥΦΑ, έως 26 Φεβρουαρίου από τη νεοσύστατη Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία "Micrographia". Πρόκειται για μια ερευνητική δουλειά που εξετάζει τις κοινωνικές παθογένειες της εποχής, με διεισδυτική ματιά αλλά και χιούμορ σε δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία της Δήμητρας Δερμιτζάκη. Σε αυτό το σκηνικό πείραμα συμμετέχουν οι ηθοποιοί Άγγελος Αλαφογιάννης Ελένη Γεωργίου, Zoé Lemmonier, Γιάννης Μανιατόπουλος, Γιάννης Σανιδάς.

Η υπόθεση

Σε έναν άτυπο προθάλαμο του Παραδείσου, σε ένα σύγχρονο Καθαρτήριο, συντελείται μια νέα Αποκάλυψη με πρωταγωνιστές μια ομάδα καλλιτεχνών που αναζητούν έναν νέο Μεσσία. Και τον βρίσκουν. Το πρόβλημα είναι πως ο κόσμος για άλλη μια φορά δεν θα τελειώσει. Κι εκείνοι θα πρέπει να ζήσουν με τον Μεσσία. Με έναν Μεσσία σε ρόλο αστυνομικού, που παρακολουθεί, τιμωρεί και λυτρώνει. "Καθένας ευχόταν κάτι να συμβεί", λένε οι πρωταγωνιστές. Και οι ευχές τους μεταφράζονται από τον "Θεό" κατά βούληση. 

Σε έναν κόσμο που κάθε μέρα τελειώνει, σε έναν κόσμο που κάθε μέρα εξαγγέλλεται μια νέα αυτόεκπληρούμενη προφητεία, σε έναν κόσμο, όπου ο Θεός μοιάζει απών ή "κουρασμένος", θα έλεγε κανείς πως οι άνθρωποι θα έφταναν στα όρια τους, θα συναντούσαν τον ενεργοποιημένο εαυτό τους. Θα ξεχύνονταν με λύσσα προς οποιαδήποτε λύση θα εξασφάλιζε τη σωτηρία τους. Ή μήπως όχι…

Η σκηνοθέτρια σημειώνει

"Τα τελευταία δύο χρόνια, παλεύω με αυτό το έργο. Η πρόκληση δεν ήταν μόνο να αποδοθεί σκηνικά αυτό το δαιδαλώδες από άποψη πλοκής μυθιστόρημα, αλλά να τεθούν τα ζητήματα που με ταλαιπωρούν. Η αναμονή, το νέο δίπολο "αισθητική ή βαρβαρότητα", η αδυναμία να μεταβολίσουμε το παρόν και η ανάγκη ή δίψα για έναν Μεσσία. Μια ιδιότυπη ελληνικότητα μέσα από τα στόματα ξένων ηρώων. Αυτά με οδήγησαν στη δημιουργία της συγκεκριμένης δραματουργίας και στη συνέχεια της σκηνοθεσίας. Πρόκειται για σύγχρονο καθαρτήριο. Ένας προθάλαμος, ένας χώρος αναμονής, στο λιμάνι ενός ελληνικού νησιού, όπου πέντε ξένοι καλλιτέχνες καταφθάνουν για να αναζητήσουν καταφύγιο, αλλά από το οποίο πολύ σύντομα επιθυμούν να φύγουν, είναι ο χώρος στον οποίο εκτυλίσσεται η ιστορία του "Τρίπτυχου". Οι ξένοι μπερδεύονται με τους ντόπιους και όλοι μαζί σθεναρά συνεχώς εύχονται κάτι να συμβεί. Κι ό, τι κι αν συμβαίνει δεν είναι αρκετό. Συνεχώς χρειάζονται κάτι πιο ισχυρό για να πιστοποιήσουν ότι τελειώνει ο κόσμος. Ακόμα κι όταν ο ήλιος τους καίει ζωντανούς. Είναι μια σπουδή στην αδράνεια".