Ζαφείρω Βλάχου
Η Αυστριακή συγγραφέας και πολιτικής ακτιβίστριας Ελφρίντε Γέλινεκ, η οποία κέρδισε το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2004, δε μασάει τα λόγια της, χρησιμοποιεί μια ιδιαίτερη γλώσσα για κάθε έργο-καταγγελία που γράφει και που συνήθως αφορά κάποιο μείζον κοινωνικό και πολιτικό θέμα. Το 2012 είδαμε το σχόλιο της για το τράφικινγκ στο "Περί ζώων", που σκηνοθέτησε ο Αλέξης Αλάτσης, ενώ γευτήκαμε την αφοπλιστική γλώσσα της στην αποδόμηση μιας "μυθικής" προσωπικότητας, της Τζάκι Κένεντι Ωνάση, στο έργο "Jackie", που σκηνοθέτησε, το 2009, η Άντζελα Μπρούσκου (είναι το τέταρτο έργο από μια σειρά έργων που έγραψε η Γέλινεκ το 2002 με τίτλο "Δράματα για Πριγκίπισσες (Ο Θάνατος και το Κορίτσι I-V)"). Ο σκηνοθέτης και συνθέτης Θοδωρής Αμπαζής αναζητητής δυνατών έργων μετά το ταρκοφσκικό "Solaris" μπαίνει στο σύμπαν της Γέλινεκ σκηνοθετώντας "Το μαύρο νερό". Οι ηθοποιοί Δήμητρα Χατούπη, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Ελένη Μποζάκη πλαισιωμένοι από Χορό: Νέδη Αγαπίου, Νάγια Ξυλά, Ιωάννα Σίσκου και τον μουσικό Παναγιώτη Πασχάλη πρωταγωνιστούν στο κείμενο-μανιφέστο εμπνευσμένο από το σκάνδαλο στην Ίμπιζα (Ibiza affair). "Σε ένα ισπανικό θέρετρο, μια κρυφά εγκατεστημένη κάμερα καταγράφει τη συνάντηση ενός ανερχόμενου ακροδεξιού Αυστριακού πολιτικού με τη φερόμενη ανιψιά ενός Ρώσου ολιγάρχη. Ο άντρας, μεθυσμένος από την εξουσία, υπόσχεται στη γυναίκα κυριαρχία στο εθνικό μιντιακό τοπίο και μια σειρά αποκλειστικών συμβολαίων με την επερχόμενη κυβέρνηση, εφόσον τον βοηθήσει να εκλεγεί. Όταν το σχέδιο δημοσιοποιείται, η καριέρα του πολιτικού καταστρέφεται και η κυβέρνηση καταρρέει". Το έργο ανεβαίνει στο Altera Pars, από 7/11, σε μετάφραση του Αντώνη Γαλέου και διασκευή/δραματουργία της Έλσας Ανδριανού.
