"Τα κείμενα οδηγούν τις σκέψεις, ενώ η μουσική αφήνει ελεύθερα τα συναισθήματα να υπάρξουν", είπε ο Γιόχαν Σίμονς, εξηγώντας την επιλογή του να διαβάσει με κατεξοχήν μουσικό τρόπο το έργο που θα σημάνει την έναρξη του φετινού Φεστιβάλ Επιδαύρου. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια συνεπή στάση απέναντι στα κείμενα, που τηρεί κατά το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του. "Αγαπώ τη μουσική, αλλά αγαπώ και τις ιστορίες έτσι, αναζητώ την ισορροπία μεταξύ τους και αναζητώ επίσης τον τρόπο ώστε η συναισθηματική δύναμη του κειμένου να διοχετευθεί μέσω της μουσικής", είχε πει κατά την πρώτη του επίσκεψη στην Ελλάδα το 2002, όταν παρουσίασε στο Ηρώδειο τις "Βάκχες", μεταδίδοντας στο κοινό μια μοναδική εμπειρία.
Γεννημένος στην Ολλανδία το 1946, αφού ακολούθησε σπουδές υποκριτικής και χορού και εργάστηκε για λίγο ως ηθοποιός, ο Σίμονς ξεκίνησε να σκηνοθετεί στα τριάντα του και έκτοτε δεν σταμάτησε να αναζητά το πάθος και τη δράση (δύο συστατικά που ξεχωρίζει στη θεατρική τέχνη) όχι μόνο ως σκηνοθέτης, αλλά και από τη θέση του ιδρυτή ή του καλλιτεχνικού διευθυντή σπουδαίων θεατρικών σχημάτων της Ολλανδίας, του Βελγίου, της Γερμανίας (Theater Hollandia, NTGent, Münchner Kammerspiele κ.ά.). Στην Επίδαυρο έρχεται για πρώτη φορά, με ένα συγγραφέα που ξεχωρίζει και ένα είδος που αγαπάει, καθώς το αρχαίο δράμα αποτελεί, χάρη στον έμμετρο λόγο, την παρουσία Χορικών και άλλων στοιχείων, ιδανικό πεδίο εφαρμογής μιας σκηνικής ανάγνωσης που ρίχνει το βάρος στη μουσική διάσταση του λόγου και της παράστασης.
Για την επικείμενη παγκόσμια πρεμιέρα της "Άλκηστης" στις 1 και 2 Ιουλίου (σε συμπαραγωγή του Schauspielhaus Bochum, του οποίου διατελεί καλλιτεχνικός διευθυντής από το 2018, και του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου), ο Σίμονς έχει καταφύγει στη μουσική της ομώνυμης όπερας του Γκλουκ (1767), ενώ στη θέση του Χορού έχει τοποθετήσει τέσσερις λυρικές τραγουδίστριες και ένα εκκλησιαστικό όργανο, το μόνο σκηνικό αντικείμενο που θα δεσπόζει στην ορχήστρα. Γύρω και πίσω από αυτή, μια ομάδα νομάδων-θεατρίνων θα παραστήσουν το αινιγματικό και αταξινόμητο, στο μεταίχμιο τραγωδίας και κωμωδίας, έργο του Ευριπίδη, που αφηγείται την ιστορία μιας γυναίκας η οποία θυσιάζει τη ζωή της προκειμένου να σώσει τη ζωή του ετοιμοθάνατου άντρα της, κι όταν τελικά επιστρέφει από τον Άδη, χάρη στην παρέμβαση του Ηρακλή, η οικογένειά της δεν την αναγνωρίζει.
Περισσότερες πληροφορίες
Άλκηστη
Παγκόσμια πρεμιέρα της παράστασης του πρωτεργάτη της ευρωπαϊκής πρωτοπορίας που φωτίζει το έργο με όχημα τη μουσική της ομώνυμης όπερας του Γκλουκ, τοποθετώντας τέσσερις τραγουδιστές κι ένα εκκλησιαστικό όργανο στη θέση του Χορού.
