Οδηγός Θεάτρου

Κριτικές Παραστάσεων Παίζουν Σήμερα Έρχονται Ποιος παίζει που Αθηνόραμα club Προπωλήσεις

Το μέλλον της ελληνικής δραματουργίας είναι σε καλά (γυναικεία) χέρια

Η Ανθή Τσιρούκη, η Ευαγγελία Γατσωτή και η Σοφία Καψούρου, τρεις συγγραφείς που τα έργα τους παρουσιάζονται αυτή την περίοδο σε θέατρα της πόλης, μας κάνουν να αισιοδοξούμε για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής δραματουργίας.

Προσοχή! Επικοινωνήστε με το θέατρο της επιλογής σας πριν από την έξοδό σας, διότι αρκετές παραστάσεις αναβάλλονται λόγω κρουσμάτων.
κολάζ συγγραφείς

Στο άλλοτε κενό διάστημα μεταξύ της Κυριακής των Βαΐων και της έναρξης της θερινής περιόδου, πλέον η θεατρική δραστηριότητα δεν σταματάει. Μπορεί, μάλιστα, να χαρακτηρισθεί ως μία κυριολεκτική θεατρική άνοιξη, καθώς σε αυτό το "ενδιάμεσο" διάστημα βρίσκουν χώρο να παρουσιαστούν οι δουλειές νέων δημιουργών. Μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες πρωτοβουλίες που τρέχει αυτό τον καιρό είναι το φεστιβάλ "Νέο Αίμα" που διοργανώνει το θέατρο Πορεία, όπου παίζονται οι παραστάσεις δύο νέων ελληνικών έργων: του "Labor" της Ανθής Τσιρούκη, σε σκηνοθεσία της Έμιλυς Λουΐζου και του "Νυχιάνγκ" της Ευαγγελίας Γατσωτή σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Τάρλοου.

Ανθή Τσιρούκη
Η Ανθή Τσιρούκη

Η αξία του όλου εγχειρήματος είναι σημαντική, και για πολλούς λόγους, καθώς αφορά την παρουσίαση δύο άπαιχτων και εντελώς καινούριων έργων -γράφτηκαν την περίοδο 2019-20-, αλλά και έργων που προέκυψαν μέσα από μια συστηματική διαδικασία, δηλαδή μέσα από τη Σχολή Πυροδότησης Θεατρικής Γραφής του θεάτρου Πορεία (με εισηγητές τον Θανάση Τριαρίδη και τον Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη), που ξεκίνησε να λειτουργεί το φθινόπωρο του 2019. Είναι σημαντικό να τονιστεί η σημασία ύπαρξης ενός οργανωμένου, δομημένου περιβάλλοντος εκπαίδευσης των νέων δραματουργών, κάτι που μέχρι προσφάτως ικανοποιούσαν -πέρα από τα μεμονωμένα ιδιωτικά σεμινάρια- αντίστοιχα, αλλά μικρότερης διάρκειας και συνέχειας, εργαστήρια οργανισμών όπως το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, το Ίδρυμα "Μιχάλης Κακογιάννης" και βέβαια το Εθνικό Θέατρο με το Στούντιο Συγγραφής Θεατρικού Έργου (2015-18). Η επίγνωση του γεγονότος ότι η συγγραφή είναι κάτι που μαθαίνεται και διδάσκεται και όχι κάτι που θα πρέπει να αφήνεται (τουλάχιστον όχι μόνο) στο έμφυτο ταλέντο κάποιου είναι κάτι που θα ευνοήσει την ουσιαστική ανάπτυξη της σύγχρονης δραματουργίας.

Labor
Μαρίζα Καψαμπέλη©
"Labor"

Ακόμη σημαντικότερο είναι το γεγονός ότι ο λόγος γίνεται για έργα που παίζονται -και μάλιστα σε καλές παραγωγές-, κάτι που έρχεται να ενισχύσει τη γενικότερη τάση που θέλει το ελληνικό έργο να αποτελεί σταθερή επένδυση, καλλιτεχνική και εμπορική, τα τελευταία χρόνια. Η πρώτη, ολοκληρωμένη επαφή με τα δύο πρώτα έργα που προέκυψαν από τη Σχολή Πυροδότησης μόνο αισιοδοξία μπορεί να μας γεμίζει για το μέλλον της ελληνικής δραματουργίας. Το "Labor" της Ανθής Τσιρούκη είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα δυστοπική ιστορία που μεταχειρίζεται έξυπνα το θέμα του φόβου του γήρατος αλλά και της γονεϊκότητας, την οποία αντιμετωπίζει ως μία εγωκεντρική συνθήκη, που στραγγαλίζει την αυτόνομη προσωπικότητα των παιδιών. Χωρίς να μεταχειρίζεται τον ρεαλισμό, ούτε καν την ψυχολογική ανάλυση, η συγγραφέας έχει δημιουργήσει τη σκοτεινή ιστορία ενός ζευγαριού πλαστικών χειρουργών, που περνούν το χρόνο τους πραγματοποιώντας επεμβάσεις στους ασθενείς τους, αλλά και ο ένας στον άλλον. Κάποια στιγμή, θα καταφτάσει στο σπίτι/χειρουργείο, ένας νεαρός που, εξαιτίας ενός τροχαίου ατυχήματος, πάσχει από αμνησία. Οι δύο γιατροί θα τον περιθάλψουν, βρίσκοντας ταυτόχρονα την ευκαιρία να δημιουργήσουν στο πρόσωπό του τον γιο που δεν είχαν…

Labor
Μαρίζα Καψαμπέλη©
"Labor"

Την παράσταση σκηνοθετεί η ανερχόμενη Έμιλυ Λουίζου, που τόνισε επιτυχημένα τη δυστοπία της ιστορίας, με τη μινιμαλιστική, εικαστική σκηνοθεσία της - μένει ίσως η επιφύλαξη ότι επενέβη αρκετά στο έργο, αφαιρώντας σημεία του που αποτύπωναν πιο ολοκληρωμένα το κεντρικό ζευγάρι. Το πορφυρό χρώμα των κοστουμιών, σαν όλη η σκηνή να είναι βουτηγμένη στο αίμα (Αλέξανδρος Γαρνάβος), οι μονοχρωματικοί φωτισμοί (Αλέκος Αναστασίου) και τα τα μινιμαλιστικά σκηνικά (Θάλεια Μέλισσα), μπορεί να παραπέμπουν στις δουλειές του Bob Wilson, αλλά οπτικοποιούν εύγλωττα το εφιαλτικό σύμπαν του έργου. Οι δύο πρωταγωνιστές, ο Στέλιος Μάινας και η Ιωάννα Παππά, αποδίδουν εξαιρετικά δύο ανθρώπους που μοιάζουν ζωντανοί-νεκροί, σε ένα μεταίχμιο μεταξύ προχωρημένου γήρατος και συντηρημένης αιώνιας νεότητας, και σαν άλλοι Φρανκεστάιν ή μικροί θεοί ζουν με την ηδονή της αρρωστημένης αντίληψής τους περί δημιουργίας - ενώ τον ρόλο του άμορφου, χωρίς ταυτότητα νεαρού, που θα αναδημιουργηθεί από τα χέρια των γιατρών κατά τις δικές τους επιθυμίες ερμηνεύει ο Ορέστης Χαλκιάς.

Ευαγγελία Γατσωτή
Η Ευαγγελία Γατσωτή

Σε άλλο δραματικό ύφος, το "Νυχιάνγκ" της Ευαγγελίας Γατσωτή είναι ένα επίσης ενδιαφέρον έργο, που ξεκινάει "ελαφριά", μέσα από τη χαλαρή συνθήκη ενός ραντεβού για μανικιούρ, και καταλήγει να ξύνει την επιφάνεια επώδυνων όψεων των οικογενειακών σχέσεων, και ειδικά της σχέσης μεταξύ πατέρας-κόρης. Καλοκουρδισμένο, με αίσθηση της δραματικής οικονομίας, φρέσκο και ζωηρό, μιλώντας τη γλώσσα της εποχής του (η συγγραφέας το έγραψε στα 18 της), το "Νυχιάνγκ" αποτελεί, σίγουρα, από τις πλέον ευχάριστες εκπλήξεις, και όχι μόνο της τρέχουσας σεζόν. Σε αυτό συντελεί, φυσικά, και η ματιά του έμπειρου Δημήτρη Τάρλοου, που εντόπισε και τόνισε τις αρετές του, φανερές και μη, και έστησε με δυναμισμό τη συνάντηση μεταξύ μιας μανικιουρίστ και μιας νεαρής κοπέλας ως ένα πινγκ-πονγκ χαρακτήρων, κοσμοθεωριών και διαθέσεων - η απόφασή του, δε, να τονίσει την κωμική διάσταση του έργου, μέσα από την οποία αναδύεται κλιμακωτά ένα μεγάλο δράμα, τον δικαιώνει απόλυτα και ανοίγει το κείμενο στο έπακρο των δυνατοτήτων του, όπως κάνουν και σπουδαίες ερμηνείες της Αλεξίας Καλτσίκη και της Θάλεας Σταματέλου.

Νυχιάνγκ
Πάτροκλος Σκαφίδας©
"Νυχιάνγκ"

Πέραν της αυτόνομης αξίας των έργων, είναι σημαντικό το γεγονός ότι καθεμία από τις συγγραφείς διακρίνεται από προσωπικό ύφος και πειραματίζεται με διαφορετικά είδη - και δεν αποτελούν οι δυο τους τις μόνες αξιοπρόσεχτες περιπτώσεις. Η Σοφία Καψούρου είναι ακόμη μία˙ εμπειρότερη από τις προαναφερθείσες, έχει υπογράψει πέντε θεατρικά έργα, που έχουν δει όλα τα φώτα της σκηνής ("Ερωμένες στον καμβά", "Σούμαν", "Η Σέξτον και τα κογιότ", "Γυνάντρα") και είναι όλα εμπνευσμένα από πραγματικά πρόσωπα. Τώρα παίζεται στο θέατρο Vault το τελευταίο της έργο, "Καραϊσκάκενα, ο Θρύλος", ένας φανταστικός μονόλογος της μητέρας του Γεώργιου Καραϊσκάκη. Η Καψούρου κάνει ένα άλμα στο χρόνο, φέρνει την ηρωίδα στο σήμερα και παίζοντας με τη σκηνική συνθήκη τη θέλει θεατή ενός ποδοσφαιρικού αγώνα μεταξύ του Ολυμπιακού (ή "Θρύλου") και της τουρκικής Φενερμπαχτσέ, στο στάδιο που τώρα έχει το όνομα του γιου της. Χωρίς, όμως, να υπογράφει μια παρωδία ή σάτιρα, η συγγραφέας παραδίδει ένα σαρωτικό, ορμητικό, γήινο κείμενο, δίνοντας φωνή στην "Καλογριά", τη μάνα του ήρωα της Επανάστασης, και τη μετατρέπει σε αρχετυπική φιγούρα.

Καραϊσκάκενα, ο Θρύλος
Η Σοφία Καψούρου στο έργο της "Καραϊσκάκενα, ο Θρύλος"

Τα μοτίβα της γυναίκας ως μητέρας, με το -σχεδόν σαρκικό- δέσιμο με τον γιο της, αλλά και ως γυναίκας που δεν ετεροπροσδιορίζεται και θέλει να ανήκει μόνο στον εαυτό της, καθώς και η τοποθέτησή της στο χρονικό πλαίσιο άγριων καιρών, όπως αυτοί της τουρκοκρατίας, χαρακτηρίζουν το σχεδόν αταξινόμητο σε ένα είδος κείμενο. Η σκηνοθεσία του Δημήτρη Καρατζιά παραδίδει μια παράσταση πυκνή και δονούμενη, με αισθητικό ενδιαφέρον, έτσι όπως το κατανυκτικό σκηνικό περιβάλλον με τις αγιογραφίες και τα καντήλια (Γιώργος Λιντζέρης, Κική Μαυρίδου), κοντράρεται με την αισθαντική, φιλήδονη, πληθωρική και βλάσφημη παρουσία της Καραϊσκάκενας - την οποία ερμηνεύει εξαιρετικά η συγγραφέας, δίνοντας σκηνική, τρισδιάστατη οντότητα στις λέξεις που η ίδια συνέλαβε.

Περισσότερες πληροφορίες

Καραϊσκάκενα, Ο θρύλος

  • Μονόλογος
  • Διάρκεια: 60 '

Η προσωπικότητα του μεγάλου αγωνιστή Γεώργιου Καραϊσκάκη αναδύεται μέσα από την ιδιαίτερης ποιητικότητας αφήγηση της μητέρας του, της καλόγριας Ζωής Διαμάντως Διμισκή.

Νυχιάνγκ

  • Κωμωδία
  • Διάρκεια: 70 '

Η ιεροτελεστία του μανικιούρ γίνεται αφορμή για μια σκοτεινή κωμωδία που ξετυλίγει το κοινωνικό αφήγημα της γυναίκας του σήμερα αλλά και την εξέλιξη των οικογενειακών σχέσεων.

Labor

  • Δράμα
  • Διάρκεια: 60 '

Ένα ζευγάρι πλαστικών χειρουργών βρίσκει στο πρόσωπο ενός νέου το παιδί που είχε χάσει, στο μελλοντολογικό θρίλερ-σχόλιο για την αλλοίωση της εικόνας μας και την οικογενειακή παθογένεια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Φρέσκα ελληνικά έργα παρουσιάζονται στην Κάμιρο μέσα από το residency της Ελεάννας Τσίχλη

Πέντε θεατρικά αναλόγια τα οποία γεννήθηκαν μέσα από την έρευνα της σκηνοθέτιδας πάνω στη σύγχρονη ελληνική δραματουργία δημιουργούν έναν γόνιμο διάλογο μεταξύ της θεατρικής γραφής και της αναπαράστασής της στη σκηνή.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
08/06/2022

Θέατρο Πορεία: Τελευταίες παραστάσεις για το "Νυχιάνγκ" και το "Labor"

Οι δύο παραστάσεις νέων δημιουργών που ανέβηκαν στο Θέατρο Πορεία στο πλαίσιο του Φεστιβάλ "Νέο Αίμα" μετρούν αντίστροφα.

Παγκόσμια πρεμιέρα στην Επίδαυρο με τον Γιόχαν Σίμονς

Ποιος είναι ο Ολλανδός σκηνοθέτης που θα ανοίξει τα φετινά Επιδαύρια με μια μουσική εκδοχή της "Άλκηστης" του Ευριπίδη;

Βλέπουμε αρχαίο δράμα και στην Αττική

Οι αριστοφανικές "Θεσμοφοριάζουσες" και ο "Φιλοκτήτης" του Σοφοκλή κάνουν πρεμιέρα αυτή την εβδομάδα στα ανοιχτά θέατρα των δήμων.

Φεστιβάλ Επιδαύρου 2022: Οδηγός επιβίωσης

Καθώς ετοιμαζόμαστε για το καθιερωμένο καλοκαιρινό ραντεβού μας με τα δύο θέατρα της Επιδαύρου, φυλλομετρούμε το πρόγραμμα των δώδεκα παραστάσεων. Ο λόγος των αρχαίων ποιητών αλλά και νεότερες φωνές θα ακουστούν μέσα από παραστάσεις άλλοτε ερευνητικού ενδιαφέροντος και άλλοτε μαζικότερης απήχησης, από ελληνικούς και ξένους θιάσους, από σκηνοθέτες με ιδιαίτερο προσωπικό στίγμα, από καταξιωμένους πρωταγωνιστές και εκπροσώπους της νέας ερμηνευτικής γενιάς.

Ούλριχ Ράσε: "Στον ‘Αγαμέμνονα’ συνοψίζω έργο ετών και αυτό το αποκορύφωμα θα παρουσιαστεί στην Επίδαυρο"

Βρεθήκαμε στη συνέντευξη τύπου που έδωσε ο Γερμανός σκηνοθέτης με αφορμή την επικείμενη παράσταση του "Αγαμέμνονα" που θα παρουσιαστεί σε παγκόσμια πρεμιέρα στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου.